1. Nee papa…. Doe me geen pijn!

Nee papa…. Doe me geen pijn!

Wat is toch onze drijfveer om hard te werken en het geld dan meteen weer over de balk te smijten? Is het gewoon het niet kunnen omgaan met geld? Is het omdat geld uitgeven onze welvaart vergroot? Of gewoonweg omdat het fijn is om jezelf na een maand hard werken te belonen met iets dat je graag wilt hebben?

Wat mijn redenen zijn weet ik zelf niet, laat staan dat ik dit met een goede beargumentatie aan mijn ouders uit kan leggen. Ik heb het hier over het type ouders dat al 10 jaar naar hetzelfde 51cm Philips tv’tje zit te kijken omdat een nieuwe zonde van het geld is. Het type ouders dat liever de namaak Bounty/mars/snickers bij de Lidl haalt omdat dit een paar eurocent kan schelen in de portemonnee. Het mag dan ook geen verrassing zijn dat mijn ouders uit hun slof schoten toen ik mijn Xbox360 premium verkocht voor de Elite versie, om een paar weken later met een ps3 thuis te komen. Of toen ik mijn één jaar oude home cinema set omruilde voor een gloednieuwe Panasonic home cinema set. Het toppunt was nog dat ik de net 8 maande oude LCD-tv van Samsung verkocht en met een nieuwe thuis kwam, omdat deze weer net iets beter en groter was. Ik zal er maar niet omheen draaien: ik kan echt NIET met geld omgaan.

Nu was het de laatste tijd stil rondom mijn inkopen. Ik loop vanaf februari stage en dit is alles behalve een vetpot.

Voor een 160 uur werken krijg je een schamele 400,- euro. Nu is dit voor sommige studentjes nog steeds een aardig bedrag, maar ik ben niet iemand die in oude kleding gaat lopen omdat ik zo graag mijn gamecollectie uit wil breiden. Dus voor iemand die maandelijks broeken koopt van 120,- euro, shirts van 80,- en minstens 2 paar schoenen per 4 maanden, is 400,- dus maar weinig geld.

Nu, bijna aan het einde van mijn stage is het weer zover. De drang om iets te kopen begint weer door mijn aderen te stromen. Ik heb het hier niet over een nieuwe game, een nieuwe broek, nieuwe schoenen of andere kleine uitgaven… nee… Furyan heeft het weer eens in zijn hoofd gehaald om te gaan sparen voor een nieuwe tv. Nu zullen de mensen die mij kennen denken: maar je hebt net een nieuwe tv? Inderdaad! Maar ik ben ik… en deze tv is natuurlijk weer net iets beter en groter!

Ik ben namelijk van plan om mijn 82 cm HD-Ready tv van Samsung in te gaan ruilen voor een 102 cm Full-HD tv van Sony.

Eind dit jaar hoop ik Little Big Planet, MGS 4, Brothers in Arms en Splinter Cell 5 dus in 1080p kwaliteit te kunnen bezichtigen! Dus zoals ze bij Sony zouden zeggen: This is Living!

Dit artikel delen

Over de auteur