1. Zoals opgeschreven

Zoals opgeschreven

Schrijven met een pen is voor mij makkelijker (en leuker) dan het schrijven met een toetsenbord, ondanks dat het minder snel gaat. Maar op de een of andere manier past het vormen van een aaneengeschakelde lijn beter bij mijn mentale ordening. Wellicht "streamt" het beter omdat het maar eén handeling is en typen in feite een multi-tasking van meerdere vingers, je geest en de tekstverwerker is. Ook heb ik niet de neiging om steeds te verbeteren of niet te schrijven, wellicht omdat het juist al tot werkelijkheid is gemaakt. Het is - in tegenstelling tot de tekstverwerker - al gefinaliseerd, in vorm gegoten, en vooral onveranderlijk geworden. Vernietigbaar, maar toch onveranderlijk.

Toch is dat raar, aangezien de aanslagen op een toetsenbord net zo goed onveranderlijk zijn. Net zo min als dat je iets aan het pompen van je hart kunt veranderen. Tijd is tijd (en loopt vanzelf). Maar toch is het begrip daarvan in een simulatie (of iets waarvan je weet dat het een simulatie is) anders dan die in de werkelijkheid. Maar misschien is het ook gewoon gewenning, aangezien ik bij de pen mijn gedachten nog eens woord voor woord herhaal terwijl mijn hand ze naar het papier brengt, terwijl de volledige zin en wat moet volgen al van tevoren bedacht is.

Is dat niet raar?

Dit artikel delen

Over de auteur