1. Schoolrei...euhm...didactische excursie

Schoolrei...euhm...didactische excursie

Naar jaarlijkse gewoonte is mijn hele school (op de derde graad na, die lucky bastards hadden V-dag) ook dit jaar weer op 'schoolreis' vertrokken. Waarom die aanhalingstekens, vraag je? Simpel. De ouderraad van onze school heeft geklaagd dat wij zogezegd niets hebben aan een uitstapje naar een pretpark of zo. Dus vanaf dat ogenblik aan moet per 'schoolreis' minstens de helft van de dag didactisch zijn. Dat ze dan gewoon in ons schoolreglement zetten dat het verboden is plezier te beleven! Op zo'n moment vraag je je toch af welke ouders er in die raad zitten… Waarschijnlijk seksueel gefrustreerde, vrienden-loze, nerdy eikels die, omdat hun leven een even grote flop is net zoals Jelle's schoenen; zomaar even beslist hebben dat onze levens ook in dat übersaaie zwarte gat moeten geraken, net als hun eigen miserabele leventje. Potverdomme…

Gevolg daarvan: wij krijgen de ongelofelijke eer om een dagje door te brengen in Saint-Omer, streek van Pas-de-Calais, noord-Frankrijk. En leuk dat dat was…

Kort overzicht:

Wachten op bus die drie kwartier te laat is. Lange saaie busreis met zingende meisjes, alle soorten muziek door elkaar, meisjes zeuren, ik verveel me dood omdat ik m'n PSP en iPod vergeten heb. Rondlopen in 'Le Coupole', museum over WWO 2 en ruimtevaart. Me dood vervelen tijdens het in vullen van blaadjes over wat er allemaal tentoongesteld wordt (op punten!). Busrit naar centrum Saint-Omer. Picknicken in park. Mensen ondervragen over Frankrijk en België. Me irriteren aan mensen die niet eens weten wie hun eerste minister is. Rondslenteren in de saaiste winkelstraat ter wereld. Busrit naar wannabe-moeras. Beetje rondvaren op beken die zogezegd een moeras moeten voorstellen. Busrit huiswaarts waar we een half uur te laat aankomen.

Ja, ik weet het al. Je bent jaloers. Niet verwonderlijk natuurlijk… *zucht*

Nog even over die busritten. Ik had dus zowel mijn iPod én mijn PSP vergeten. Bijna iedereen zat naar zijn muziek te luisteren, waardoor ik dus té f*cking veel soorten techno, tecktonic, R&B; en rock en wat weet ik nog allemaal door elkaar gehoord heb. Die meisjes zaten dan ook nog eens onnoemelijk veel overbodige foto's te nemen voor op hun Netlog, zeuren of het nog lang duurt voor we gaan aankomen en bijna voortdurend te giechelen. En van de middeltjes tegen verveling heb je het ergste nog niet gehoord! De moppen… Die o zo foute grappen…

Een kort fragment uit één van mijn afgrijselijkste namiddagen ooit:

-Klasgenote:

"Wat is de achternaam van dom?"

"Bo!!!!!" "Wahahahahahaaaaaaaaaa!"

-Ik:

"o_O"

Ik was sprakeloos. Waarom moeten ze net op zo'n ogenblikken debiel beginnen te doen?

Laatste stukje frustratie nog. In het Engels! In het Engels klinkt alles nu eenmaal beter! (Voor de gevoelige kinderzieltjes onder ons gebruik ik natuurlijk wat censuur.)

"Why the *bliep* did those mother*bliep*ers had to fix something that wasn't broken?! Those *bliep*ers are the reason why I just had one of the most *bliep*ed up days of my life! I swear to god, if I ever find out who decided that *bliep*ing rule had to be in our regulations, I personally will put that piece of paper with those regulations trough his *bliep*, let hem *bliep* it back out, then let him/her eat it and last but not least: *bliiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiieeeeeeeeeeeeeeeep*."

Zo, dat is er uit! :)

Dit artikel delen

Over de auteur