1. Het Dilemma

Het Dilemma

Zaterdagavond. Een zeer zonnige zaterdagavond. Vier personen zitten rondom een tafeltje. Sommigen gefocussed op het midden van de tafel, anderen onverschillig om zich heen kijkend. De zon zakt langzaam in de zee, en de laatste zachte briesjes waaien over het terras. Niemand spreekt, niemand maakt nog aanstalten om op te staan. Deze personen bevinden zich midden in een groot dilemma.

Vanuit mijn ooghoeken zie ik het terras leegstromen. Verscheidene gezinnen staan op van hun stoelen om vervolgens het terras te verlaten. Anderen lopen nog een stapje achter en vragen de ober om de rekening. Ik kijk naar mijn metgezellen. Tegenover mij zit mijn oma. Ze wordt ouder, dat kun je zien. De blik in haar ogen wordt de laatste jaren glaziger en haar huid vertoont steeds meer rimpels. Zij heeft een fijn leven hier in Zeeland, en ze geniet met volle teugen van het leven. Je kunt aan haar zien dat zij het minste baat heeft bij dit dilemma. Links van haar, aan mijn rechterkant dus, zit mijn moeder. Ze is een alleenstaande huisvrouw die, naast het zorgen voor brood op de plank, ook nog studeert. Zij zet zich hier volledig voor in en probeert ook het beste uit het leven te halen. Onze blikken kruisen zeer kort, waarna we onze ogen meteen weer afwenden in de hoop dat de ander niet doorheeft dat we op elkaar letten. Van binnen weten we beiden precies wat er aan de hand is, evenals mijn zusje. Zij zit links van mij en heeft het minste levenservaring. Zij maakt van de meeste dingen een probleem, en weet zich ook in deze situatie niet goed aan te passen. Haar blonde lokken waaien even op als de zeelucht er weer doorheen blaast en dan.. doodse stilte.

Iedereen kijkt nu naar het midden van de tafel. Daar bevindt zich een bord 'bittergarnituur' met nog maar drie bitterballen. Iedereen heeft de fout in het systeem ondekt. Vier personen, drie bitterballen. Ieder zal met man en macht proberen een bitterbal te bemachtigen zonder zich arrogant of asociaal te gedragen ten aanzien van de anderen. Ik ben hevig aan het rekenen en denken om een wijze te vinden die voordelig is voor mij. Zomaar een bitterbal grijpen? Nee dat zal niet gaan. Mijn moeder zal dit ongepast gedrag vinden en de bitterballen verdelen aan feministische zijde van deze tafel. Het meest sociaal zou zijn om de schaal op te tillen en er ieder één aan te bieden in de hoop dat mijn oma afwijst. Het risico hierbij is alleen, dat mijn oma de bitterbal ook aan kan nemen. Het beste kan ik niets doen totdat iemand anders actie onderneemt. Ik kijk de bitterballen aan en zie dat ze lijden onder hun afkoelende korst. Smekend lijken ze me aan te kijken. De bitterballen wijzen naar het lege terras. Een aantal glazen op de tafels zijn de enige aanwijzing van het feit dat er hier zojuist nog mensen hebben gezeten. Mijn zusje begint nu onrustig met haar voet te tikken, waaraan ik af kan leiden dat ze haar geduld verliest. Ook mijn moeder kijkt zo nu en dan op haar horloge, terwijl ook zij naar een manier zoekt om een bitterbal te bemachtigen. Ze wordt week, ik zie het aan haar. Ze begint te gapen, en nu de zon weg is kan zij ook niet meer genieten van de zon, wat voor haar altijd de belangrijkste afleiding is. Ze wil naar huis, ook mijn oma en mijn zusje merken het. Het geeft ons weer geduld en gezamelijk wachten wij enige actie van mijn moeder af.

Ze pakt de schaal met bitterballen op. Ha! Een gevoel van overwinning en triomfantelijkheid laait in me op. Ze heeft het gevecht verloren. De slag om de bitterballen is bijna gestreden. Blikken van tevredenheid verschijnen op de gezichten, behalve op die van mijn moeder.Ze begint bij mijn zusje, die meteen een bitterbal grijpt en in de korst hapt. Ik zie de smeuige inhoud langzaam naar binnen verdwijnen. Nu is mijn oma aan de beurt, en ook zij grijpt toe. Het is nu aan mij om te beslissen over het lot van mijn moeder. Ik kan Florian de genadige zijn, maar ook Florian de meedogenloze. In beide gevallen ben ik Florian de machtige. Denkend aan het recht van de sterkste pak ik de bitterbal op en bijt erin. Puur genot. Knapperig van buiten en heerlijk van binnen. Dit is leven. Het gevecht is gevochten, de oorlog gewonnen. Tot morgenavond is het weer vrede. Tot de volgende schaal met bitterballen zich aanbiedt.

Dit artikel delen

Over de auteur