1. Rob, destroyer of clubs...

Rob, destroyer of clubs...

Vrijdagnacht (zaterdagochtend eigenlijk) rond een uurtje of 04:35 kom ik thuis van een avondje bios met mijn collega’s van InsideGamer (Indy 4 viel tegen!) en een aantal uurtjes kroegenieren met wat vrienden hier in Nunspeet.

Eenmaal thuis kan ik het niet weerstaan om de laptop in bed nog even open te klappen om te kijken of er misschien nog wat leuks gezegd is op mijn hyves en het redactieforum. Ik zie dat ik een nieuwe PM heb. Eenmaal doorgeklikt naar mijn inbox blijkt het een Playstation Club Mass PM te betreffen. De laatste vijf berichtjes die in mijn inbox staan zijn sowieso allemaal Playstation Club Mass PM’s.

“Goh, ik doe eigenlijk helemaal niks met die club en krijg er telkens berichtjes van in mijn inbox. Daarnaast heb ik mijn PSP en PS2 al in geen tijden aangeraakt. Ik denk dat ik me maar eens even ga afmelden.”

Ik klik door naar de Playstation club en zoek ergens bij de kopjes ‘leden’ en ‘admin’ een mogelijkheid om me af te melden. Tevergeefs. Ik maar weer terug naar de homepage van de club. (Ik wil hier overigens graag even tussendoor zeggen dat dit alles op hoog tempo gebeurt in een redelijk tot ver aangeschoten toestand.) Op de homepage zie ik ineens waar ik naar zocht! ‘Verwijder deze club’. Ah, hiermee kan ik natuurlijk de club uit mijn eigen lijstje van clubs waar ik lid van ben verwijderen. Ik klik op de link, en zelfs de waarschuwing die me vraagt of ik zeker weet dat ik de club wil verwijderen klik ik weg. En pas dan, een fractie van een seconde nadat ik op ‘ok’ heb gedrukt, dringt het tot me door wat ik zojuist gedaan heb.

KUT

Ik maak meteen een topic in het redactieforum met als titel: “OH GOD!!!”.

Meteen gevolgd door een aantal reacties van mensen die de grap er wel van inzagen. De Playstation-haters heb ik anoniem gelaten, al zullen ze het vast niet echt gemeend hebben.

En met die laatste reactie had Mark gelukkig gelijk. Zodoende werd de Playstation Club gelukkig maandag al weer in ere hersteld door übertechneut Koen.

Bij deze even mijn oprechte excuses voor degenen die enorm geschrokken waren omdat hun harde werk en inzet in hun club even verloren leek. Zelf ben ik erg blij dat het het allemaal weer goed gekomen is, want trust me: ik kneep hem wel even. Bij deze neem ik de nominatie “Grootste IG-blunder van 2008” dan ook met ere aan.

Dit artikel delen

Over de auteur

Rob