1. Multiplayer... via de telefoonlijn

Multiplayer... via de telefoonlijn

Er zijn waarschijnlijk niet bijzonder veel bezoekers van InsideGamer die dit weten, maar er bestonden al lang geleden modems om met je computer of console verbinding te maken met iemand anders. Dat ging dan via een telefoonlijn of iets later gewoon via internet. Voor veel oudere systemen bestonden ze al, zelfs rond het tijdperk van de Nintendo 8-bit en Super Nintendo. Voor die systemen waren er dus wel modems, maar ze werkten lang niet allemaal even goed.

Met de komst van de X-Band voor de Super Nintendo en de Sega Genesis kwam daar al enigszins verbetering in, al was het nog steeds niet van een wenselijke kwaliteit. Denk je bijvoorbeeld eens in dat je Mortal Kombat 3 voor de Super Nintendo aan het spelen bent, en dat het beeld zo ontzettend traag loopt dat het spel nauwelijks gespeeld kan worden. De Sega Genesis-versie was al iets beter, en kende veel minder verbindingsproblemen. Voor de X-Band was er zoiets als een vriendenlijst, en als je die niet had kon je met een willekeurig persoon verbonden worden. De telefoon ging, voordat er een definitieve verbinding was, één keer over. Daarna kon de multiplayer-gekte beginnen.

De 32-bit-generatie werd enigszins overgeslagen, nadat de vorige serie modems al niet in Europa uitkwamen. Voor de PlayStation 1 was er geen modem, voor de Sega Saturn wel, de Netlink. Via Netlink kon je naar elkaar inbellen om wat multiplayer-sessies te doen. Dit was al een stuk beter voor elkaar, want er waren spellen als Daytona USA en Sega Rally die dit stukje hardware ondersteunden.

Voor de generatie van de Sega Dreamcast, PlayStation 2 en Xbox kwam het geheel helemaal van de grond. Deze systemen bevatten allemaal een aansluiting voor een modem- of netwerkkabel. Op de Sega Dreamcast verscheen het eerste echte online spel waar massa’s mensen op af kwamen: Phantasy Star Online. Wel op de telefoontikken letten, anders wordt het te duur. Ik kan het weten, want de telefoonkabel in mijn kamer werd zelfs een keer weggehaald omdat ik veel te veel online aan het spelen was.

Dat probleem heeft eigenlijk niemand meer. Vrijwel iedereen heeft een breedband kabel of ADSL internetverbinding waardoor het gedoe met inbellen en codes en afspreken eigenlijk niet meer voorkomt. Massa’s mensen spelen online, vele malen meer dan vroeger. Dat is ook logisch, want het is tegenwoordig dus een stuk makkelijker om alles voor elkaar te krijgen. Waar je vroeger uren bezig was met instellingen is het nu simpelweg een kwestie van een internetkabeltje in je systeem pluggen. Wie had “vroeger” al ervaring met multiplayer via een telefoonlijn of internetverbinding? Dan heb ik het uiteraard over de systemen vóór de PlayStation 3 en Xbox 360.

Dit artikel delen

Over de auteur