1. Online gamen is saai

Online gamen is saai

Online gamen is niks aan. Zo, dat is eruit. En laat me die stelling meteen even nuanceren, want soms – of vooral in sommige gevallen – kan het best leuk zijn. Online vermaak is voor mij: Unreal Tournament, Counter Strike en Battlefield 2. Maar daar houdt het op.

Het verbaast me niets dat het online element bij gamen steeds populairder wordt. Op de PC was het al een tijdje groot, Xbox Live is de laatste jaren mateloos populair en er wordt raar gekeken wanneer Sony (steeds minder) en Nintendo hun zaakjes niet op orde hebben bij het verzorgen van online multiplayer. Het is natuurlijk ook ideaal dat je ten alle tijden even kunt verbinden met een online service om een spelletje tegen menselijke tegenstanders te spelen. Dat levert vaak veel meer uitdaging op dan de singleplayer, zeker wanneer een game last heeft van een kunstmatig gebrek aan intelligentie. Maar het is niet voor mij. Laat ik mijn beweegredenen even illustreren aan de hand van een paar simpele voorbeelden.

Het is zomaar een willekeurig jaar in de jaren ’90 van de twintigste eeuw. Ergens in het midden van het decennium moet het zijn geweest. Mijn vader had dan eindelijk een heuze PC aangeschaft. Uitgerust met een heuze Cyrix processor van 133 Mhz.. wat een bakbeest zeg. Eindelijk hoefde ik niet naar vriendjes om daar te gamen, of onze ouwe MSX2 af te stoffen om die hopeloos verouderde spelletjes voor de zoveelste keer uit te spelen. Omdat mijn vader wist dat ik niet bepaald vezekerd was van een vast inkomen (wat wil als je tien jaar oud bent), was hij zo aardig om mij een heuze CD-ROM te geven, tjokvol met demo’s van spelletjes. Cannon Flodder? Haha wie noemt een game nou Flod... nee wacht, verkeerd gelezen. Hartstikke leuk spelletje, maar dan toch maar even een andere proberen. Worms? Waarom ook niet..

En zo geschiede. Worms was misschien niet mijn introductie in multiplayer (dat zal Turtles II ofzo zijn geweest) maar het is wel de ervaring die mijn voorliefde voor gezamelijk gamen heeft gevormd destijds. Het feit dat er zo’n vijftien jaar na de eerste Worms nog steeds niets veranderd is aan de opzet van de gameplay geeft wel aan hoe goed deze opzet moet zijn geweest.

Maar dit is niet per sé een ode aan Worms, daar hebben we De Flashback in Uitgespeeld al voor. Nee dit is een ode aan gamen met je opponenten naast je op de bank, of op een paar stoelen voor de PC in het geval van Worms. Ik zal nooit vergeten hoe het voelde om de tegenstander met een gemikt Bazooka-schot (rekening houdend met de wind natuurlijk) het hiernamaals in te blazen, of nog beter, hoe vernederend het was om met een simpel duwtje van de rand van een level in het water te worden gemieterd. Eer en vooral afgunst was de beloning voor een verdiende overwinning, iets wat ik online nooit zo intens mee zal maken. Ik bedoel, hoe leuk is het nou om iemand via voice chat uit te maken voor n00b, terwijl je diegene anders recht in het gezicht uit kunt lachen.

Hetzelfde is het geval met een potje Pro Evo of FIFA. Met z’n allen op de bank, kratje bier erbij en je hebt een geweldig doordeweeks avondje lol. Twee tegen twee, Inter tegen Barcelona, en de buren hebben het idee dat er naast hun echt een voetbalwedstrijd gaande is. En om maar even in de voetbalsfeer te blijven: de hele nacht Football Manager spelen in de achtertuin met een stel mensen; online gamen komt er niet bij in de buurt. Dan mis ik de genoegdoening van het voltooien van de transfer voor de neus van een concurrent die tegenover je zit, zeker wanneer die speler daarna in een onderlinge wedstrijd ook nog eens de beslissende goal maakt.

Ik herhaal het nog maar even: ik snap best wat er zo leuk is aan online gamen, maar de verontwaardiging die volgde op het nieuws (een flinke tijd geleden alweer) dat Worms: A Space Oddity geen online multiplayermodus zou bevatten kon ik niet helemaal begrijpen. Alle bezoekers van InsideGamer leken de ontwikkelaars te willen stenigen omdat het ontbreken van online mogelijkheden dodelijk zou zijn voor deze game. Het zal wel aan mij liggen, maar van mij hoeft er helemaal geen online modus in. Dat het een turn based game is, wat in dit geval totaal niet geschikt is voor online, is nog tot daar aan toe. Maar Wormen afschieten zonder dat je de reactie van de tegenstanders naast je kunt zien is even leuk als.. tsja.. wormen afschieten in het echt. Of als in je eentje een balletje trappen tegen een muurtje terwijl aan de andere kant van de muur iemand staat te roepen dat hij het beter doet via een walkie-talkie.

Dit artikel delen

Over de auteur

Arthur van Vliet Eindredacteur van Gamer.nl.