1. Zomerdipje

Zomerdipje

Waar de meeste mensen een winterdip hebben, heb ik een zomerdip. Ik kan niet tegen de lange tijd die me gegeven wordt op een dag. Al om acht uur in de ochtend zweet ik mijn bed uit en voor elf uur ’s avonds op bed gaan liggen is een kansloze missie. Zeventien uur moet ik mijn tijd zien te besteden aan iets. En dat blijkt elk jaar weer verdomd lastig.

Een aantal jaar geleden had ik net een nieuwe PC gekocht, in verband met het gaan naar een universiteit, waarbij toch wel werd verwacht dat je PC meer kon draaien dan Dungeon Keeper of Theme Hospital. Ik speelde dagen achtereen Grand Theft Auto: San Andreas. Totdat mijn grafische kaart de geest gaf door de extreme temperaturen op mijn kamer. Vijfendertig graden waren eerder regel dan uitzondering. Ja, achteraf gezien hartstikke stom natuurlijk om te gaan zitten gamen met dat weer, maar wat moest ik anders? Een beetje naar buiten gaan om levend te verbranden (roodharig bij geboorte, je weet wel)? Lamlendig hangen op een bank met een boek? Fietstochtjes maken?

Vorig jaar heb ik zowaar een redelijk medicijn gevonden tegen mijn zomerdip. Gewoonweg een paar games kopen die op een bepaalde manier de interesse zo wekken dat je meer wilt weten over de game, ook al is het niet nodig. Phoenix Wright zorgde er vorig jaar voor dat ik besefte dat veel tekst lezen helemaal niet erg is, als het maar goed in elkaar steekt. De andere game die me die zomer erg heeft geholpen is Advance Wars 2. Het heeft me doen beseffen dat er voor mij bepaalde regels zijn waaraan een game zich moet houden, anders vind ik het een dooddoener. Advance Wars 2 maakte in mijn ogen de kapitale fout door tijdslimieten in sommige missies te proppen. Advance Wars is juist een game waarin je urenlang probeert je positie op het speelveld te verbeteren en langzaam progressie wilt boeken door je planning. In plaats daarvan moet je een beetje debiel hopen dat je net aan de limiet haalt door al je tanks maar als een kip zonder kop naar het doel te verplaatsen.

Dit jaar heb ik met de aankoop van een PS3 en GTA IV weer een game waarin ik kan uitvinden wat voor mij een goede game maakt, en wat niet. Ik heb al wel gemerkt dat ik een GTA-game niet speel voor de schietgedeeltes, want die zijn bij tijd en wijle toch wel erg frustrerend, vooral in kleine ruimtes. Voor mij is GTA IV weer zo lekker omdat de grapjes in de radiospots zo goed zijn. Omdat de verschillende personages weer hilarisch zijn, maar ook zowaar iets toevoegen aan de beleving van de hele stad. Omdat alle kleine toevoegingen, ook échte toevoegingen zijn. En omdat een breedbeeldtelevisie met HDMI-kabel er ook wel lekker uitziet….

Wat ik volgend jaar moet doen om mijn zomerdip te voorkomen...tja, misschien een vakantie boeken naar Schotland of zo, daar is het toch altijd slecht weer. Of misschien komt er wel weer een gigantische klapper uit die ik móet spelen. Of misschien verveel ik jullie weer met een log over mijn ‘zomerdipje’.

Ik moet wel zeggen dat dit oplucht. :-)

Dit artikel delen

Over de auteur