1. Meesterzet?

Meesterzet?

Ik zit nog steeds met dat prachtige beeld in mijn hoofd, het nederlands elftal heeft alle italianen stilgekregen en de vanuit de oranje massa op de tribunes hoor je een 10.000-koppig koor zingt het wilhelmus. Waar de ene dag nog pessimisme heerst, is de volgende dag iedereen ervan overtuigd dat oranje toch wel een kans maakt voor het kampioenschap. En ja, bijna iedereen is ervan overtuigd dat van Basten toch wel een goede coach is, terwijl ik toch nog niet overtuigd bent. Want hoe goed zou ons elftal zijn als nederland niet verplicht een aantal wijzigingen moest doorvoeren. Wat als Robben niet geblesseerd was en we nog steeds via de vleugels probeerde te spelen? Nee nog erger, wat als robben en van Persie de volgende wedstrijd WEL meteen op de vleugels staan, kunnen we dan nog wel die counters maken en die prachtige steekpaasjes geven, of gaat dan weer alles over de vleugel, misschien wel zonder succes. En de verdediging, het zwakke punt van oranje, heeft van basten dat nou wel zo geweldig opgelost? Daarmee doel ik uiteraard op Boularouz, de speler die eigenlijk niet eens mee mocht, en maandag toch zichzelf presenteerde als de beste verdediger van ons elftal. Echt, hij stopte bijna elke aanvaller, en als babel niet geblesseerd was zat hij er niet eens bij. Dit is dus mijn twijfel, wat als Marco zijn plan wel kon uitvoeren zonder beperkingen in de vorm van blessures, zouden we dan ditzelfde resultaat bereiken? En als hij dus eigenlijk profijt had van de blessures, omdat hij daardoor een andere tactiek moest gaan gebruiken die wel werkte, is hij dan wel goed genoeg om dit niveau vast te houden of zal hij de volgende wedstrijd weer op het niveau van de oefenwedstrijden zitten. Het is namelijk geen meesterzet van hem geweest, maar een gedwongen vluchtsprong die toevallig geweldig uitpakte.

Ik hoop dat de wedstrijd tegen Frankrijk deze twijfel laat verdwijnen.

Dit artikel delen

Over de auteur