1. Gewoon maar een dagje...

Gewoon maar een dagje...

20 juni 2008, ik had een belangrijke sollicitatie. Als ik geaccepteerd werd dan zou het mijn leven een heel stuk aangenamer maken en ja daarmee bedoel ik veel geld verdienen. Ik moest er om 9 uur zijn. Mijn ogen openen langzaam, shit het is al half negen!

Ik kleed mij zo snel mogelijk aan. Ren naar beneden, waar ik met een vloeiende beweging mijn koffer zo snel mogelijk van de tafel afpak. Het is zeker 20 min rijden dus ik probeer zo snel mogelijk bij het gebouw te kunnen komen. Mijn dashboard geeft aan dat ik 140 rij, ja het is te snel, maar het is wel mijn enige kans op een leven met veel geld. Ik steek een kruispunt over en een auto knalt keihard tegen die van mij. Ik word wakker in een ziekenhuis, zwaar gewond en de baan heb ik nooit gekregen. Ik ben voor de rest van mijn leven verlamd.

Ik kleed mij zo snel mogelijk aan. Ren naar beneden, waar ik met een vloeiende beweging mijn koffer zo snel mogelijk van de tafel afpak. Ik ben al bijna buiten en kom er achter dat ik nog enkele belangrijke papieren ben vergeten. Het is zeker 20 min rijden dus ik probeer zo snel mogelijk bij het gebouw te kunnen komen. Mijn dashboard geeft aan dat ik 140 rij, ja het is te snel, maar het is wel mijn enige kans op een leven met veel geld. Ik steek een kruispunt over en een auto bots tegen de achter kant van mijn auto. Ik drift 180 graden en kom tot stilstand. Ik heb niks en zo ook de bestuurder van de andere auto. Toch sta ik even stil, voordat ik er achter kom dat ik nu wel heel erg moet opschieten. Ik kom aan bij het gebouw en zie nog een plekje vrij, maar een andere auto parkeert er net voor mij in. Ik zet mijn auto op de stoep en sprint naar binnen. Ik was te laat, ik heb de baan niet en mijn auto is weggesleept. De rest van mijn leven breng ik door als een zwerver

Ik kleed mij zo snel mogelijk aan. Ren naar beneden, maar ondertussen kom ik erachter dat het wel zo verstandig is om mijn tanden te poetsen. Een goede indruk te maken. Ik ren weer naar beneden, waar ik met een vloeiende beweging mijn koffer zo snel mogelijk van de tafel afpak. Ook de belangrijke papieren neem ik mee. Stap in de auto en na wat rommelen start hij eindelijk. Ik weet dat het 20 min duurt voordat ik er ben dus ik moet opschieten. Ik steek een kruispunt over en een auto steekt vlak voor me over. Ik scheld wat tegen de bestuurder en haast me snel naar het gebouw toe. Gelukkig was er nog een parkeerplaats over en zet mijn auto daar neer. Ik sprint het gebouw snel in. Ik heb de baan gekregen en nu kan ik gelukkig verder leven met mijn vrouw en kinderen.

Dit artikel delen

Over de auteur