1. De dag van een Vlaming [1]

De dag van een Vlaming [1]

Beste Noorderburen en medevlamingen,

Ikzelf als Vlaming voel me nogal buitenlands hier op Insidegamer. Ik hoor je al denken "stop met zeuren, ga dan naar een andere site, hé!". Insidegamer.nl is een goeie site, vet van content en een community om U tegen te zeggen! Sedert ik weet dat Insidegamer.be ook verwijst naar deze site, heb ik mijn ogen opengehouden naar de site. Heeft die .be-domeinnaam nou werkelijk een betekenis of invloed? Ik geloof het niet! Het kantoor ligt in Amsterdam, zowat alle IG-redactieleden zijn met gevolg dus Nederlands, de teksten doorspekt met typisch Nederlands taalgebruik en zo kan ik maar doorgaan! Ik geloof dat er nog meer Vlamingen op deze site surfen. Daarom tracteer ik hen op een staaltje tekst van een levensechte Vlaming! Niet te vergeten ben ik nog eens een Vlaming uit de verste hoeken van België! Je hoort het al: een West-Vlaming!

Mijn vermoeidheid begint bij de toppen van mijn vingers. Het pakte dan ook nogal veel tijd vooraleer ik mijn hersenkronkels getypt kreeg in een voor jullie beiden, Hollanders én Vlamingen, verstaanbare tekst. Dit is namelijk geen makkelijk opgave! Het is nogal vreemd, omdat naar dat wij toch een zelfde taal spreken het taalgebruik totaal verschillend kan zijn. Door de sloomheid van mijn ledematen zal ik het niet verder uitdiepen. Gesterkt door intensief gamen, zetten ze toch voort! Om het de dag nog allemaal goed te herinneren en neer te pennen begin ik waar een dag begint en dat is de ochtend natuurlijk.

Ja, het is ochtend! Waarom dat uitroepteken? Het is nogal vroeg in de ochtend, of ja, wat de meesten vroeg noemen. Ik ben nogal een vroege vogel. 7u30 op een vakantiedag is al lang geen uitzondering meer! Waarom zou je toch je tijd verdoen aan maffen?!

Ik begin de dag met een warme tas koffie en een lekkere boterham met choco. De ochtendzon breekt mooi door het raam op de ontbijttafel roepend om mijn aandacht. Ik kijk buiten. Het zijn de herenhuizen die hun schaduwen op straat gooien. De schaduwen ontwijken als bij toverslag mijn terras. Ik tracht atletisch met nog een tas koffie in mijn hand de porte-fenêtre te openen met mijn voeten. Het is me gelukt. Helaas heeft het stralende weer me verraden en blijkt het helemaal niet zo warm te zijn als ik dacht. Met tegenzin haal ik opnieuw rare toeren uit en geraak opnieuw binnen.

Ik ruim de tafel en plof vervolgens in de vertrouwde zetel. Ik bewonder nog even onze HDTV die gisteren pas geïnstalleerd is en start vervolgende de Playstation met een druk op de home-knop. Het is dan misschien niet erg gezond voor de Playstation, maar ik heb dan toch maar de kast dichtgelaten. Die kast staat gewoon véél te ver! Ik ontwijk dat de game in de sleuf niet automatisch start. Ik wacht enkele minuten tot ik aangemeld ben. Ik geef het op! Dit keer noch warhawk, noch CoD4 noch eender welk online spel! Die monteur van de tv heeft hem dan ook verkeerd geïnstalleerd, die moest LINKS van de tv staan, niet RECHTS! Dat ik het hem nog gevraagd heb, maakt mij echt pissig! Dan speel ik maar Gran Turismo. Ik heb toch nog enkele centen nodig voor die F1-wagen.

's Middags had ik dan nog het ongeluk dat de vaatwasmachine naar de knoppen was! Dit deed mij eens goed nadenken of ik niet een tijdje geleden een spiegel gebroken had. Euh...Nee, ik geloof het niet. Dus, ik leeg de vaatwasmachine en mag op eigen houtje de volledige inhoud van de wasmachine gaan afwassen! Aan mijn oven scheelde er gelukkig niets en kon ik genieten van mijn diepvrieslasagne.

's Namiddag was ik op het speelplein gaan helpen alles klaar te zetten. Ik en mijn maat zagen er blijkbaar nogal fors uit, want ik en hem werden contstant gevraagd om de zwaarste voorwerpen te verplaatsen. Terwijl de anderen daar leuk gezelfschapsspeldozen droegen, sleurden wij met een loodzwaren voetbaltafel die met moeite nog door de deur ging. Als slot ging ik gaan sjorren, wat een licht werkje leek te zijn. Mis dus! De sjortouwen schuurden tussen mijn vingers wanneer ik de touwen aanspande. Albijal was het nog amusant. Ik spring op mijn fiets, trotseer de Vlaamse heuvels en ben op tijd thuis om nog te gamen en deze blog te schrijven.

Dit artikel delen

Over de auteur