1. Westwood liefde en EA bashen

Westwood liefde en EA bashen

Het is woensdag avond en ik voel me ziek, ik zit wat te ouwehoeren op internet en speel met de gedachte om the First decade weer eens op te starten. Ik bedenk me dat ik in mijn huidige staat niet meer de beste generaal aller tijden zal zijn, en begin maar wat op youtube te ouwehoeren. Ik kom wat grappige filmpjes tegen over kettingexplosies in c&c; games, en terwijl ik doorklik kom ik een filmpje tegen van een vroege build van c&c; 3. Maar even kijken wat het is, ik lees dat het uit 2004 stamt en indertijd nog door westwood in elkaar is gesleuteld. In 2004 bestond westwood al niet meer, waarschijnlijk heeft EA het werk van c&c; 3 dus van westwood overgenomen. Anyway, terwijl ik weer verder doorklik kom ik bij een vroege build van een mission briefing. Nieuwschierig klik ik er op. Zodra de zeer provisorische beelden en briefingstem door mijn speakers klinken ben ik weer even weg, dit is (of beter gezegd was) typisch westwood. Je voelt je weer militair in een geweldige science fiction setting. Het filmpje loopt af en ik blader wat door de comments heen, ik lees verschillende reacties die EA verwijten dat c&c; 3 de vibe mist die deze vroege build blijkbaar wel had. Ik vraag me af wat de westwood vibe eigenlijk is. Op papier heeft c&c; 3 namelijk alles wat de c&c; fan wil, op de brute muziek na dan. De brute wapens zijn er, de cheesy tussenfilmpjes zijn er, en de tankrushes zijn vetter dan ooit. Maar hoe meer ik er over nadenk hoe meer ik me besef dat die dingen juist geen kern elementen van een c&c; game zijn. Wat ze dan wel zijn, ik zal het proberen te verwoorden.

Toen ik voor het eerst command and conquer 1 opstartte kreeg ik het gevoel dat ik een wereld betrad die mij vreemd was, uitleg over bepaalde aspecten werden niet gegeven. Nee het was hier is je missie, doe wat je moet doen, details volgen later. En langzaam aan werden mij de details gegeven, welke rts veteraan herinnert zich niet dat moment dat de flame tank door een hek heen ramde en een stad in de brand stak. Of die scheikundig aandoende filmpjes waarbij tiberium werd geanalyseerd. Of die ongelooflijk vette scene waarin je vanuit het oogpunt van een infiltrant zag hoe achter een raam een gevangene werd mishandeld en neergeschoten. Of natuurlijk de briljante scene tussen kane en seth. Bij tiberian sun was dit al net zo, je voelt je slechts een onderdeel van een grote machine in plaats van the man of the match. In c&c; 3 is het geslijm niet van de lucht en verwachtte ik elk moment de vraag of ik mijn blote kont tegen mijn tft wou drukken zodat ze hem konden kussen. Ook mistte ik de gerenderde tussenfilmpjes, in c&c; 3 was alleen de lancering van de nuke gerenderd, verder waren alle tussenfilmpjes fmv. Een c&c; zonder echte acteurs kan natuurlijk niet, maar dit was toch net iets te ver doorgedreven.

Nu kan ik wel een boekwerk voltypen met dingen die c&c; 3 volgens mij verkeerd deed, maar dat heeft geen zin want uiteindelijk was het verhaal (als je de NOD kant tenminste ook speelde) wel erg goed gedaan. Maar terwijl ik het youtube filmpje bekeek besefte ik dat ik westwood gewoon mis. Wat er nu met de c&c; reeks gebeurd voelt aan alsof je vreselijk leuke ex vriendinnetje iemand anders heeft; het is nog steeds haar maar de lol die je ooit had krijg je niet meer terug.

Dan is er nog de muziek, gecomponeerd door de muzikale meester van de videogames: Frank Klepacki. Hoe vet was het om met 20 tanks een vijandelijke basis plat te walsen terwijl een metal track met electronische beats door je speakers knalde. Het ontbreken van dergelijke muziek bij c&c; 3 was wat mij betreft een doodzonde. Tiberian sun had echter ook geen super sountrack, dus EA dacht kennelijk dat onderhandelen met klepacki niet tot de prioriteiten behoorde. Helaas pindakaas voor ons, wij moesten het maar doen met een of ander “opzwepend” sci fi deuntje wat te pas en te onpas op moest komen draven tijdens de game om de spanning er in te houden. Gelukkig gaat het met Red Alert 3 op dit moment een stuk beter, fans hebben de site van Klepacki en die van EA blijkbaar helemaal plat gespammed want onlangs is aangekondigd dat Klepacki officieel betrokken is bij het maken van de sountrack van red alert 3, en dat ie op dit moment hell march 3 aan het schrijven was. Of dit nou betekend dat hij de hele soundtrack gaat schrijven of alleen gaat helpen weet ik niet, maar het resultaat zal ongetwijfeld beter zijn dan de c&c; 3 soundtrack.

Nu ik dit teruglees besef ik dat het resultaat van dit blog weer es een ordinair potje EA bashen is geworden, mijn excuses hiervoor. Het filmpje wat ik op youtube herinnerde me er echter weer even fijntjes aan dat het vroeger zo vet was en dat het nog steeds zo had kunnen zijn als het bedrijf nog had bestaan. En dat de enige schuldige EA is, onlangs heeft EA dit ook toegegeven door te zeggen dat het uitmelken van franchises en het onder druk zetten van studios ontzettend dom was geweest. Jammer genoeg koop ik daar niks meer voor, de studio die mij aan het gamen zette en waarvan ik wel es roep dat het mij min of meer heeft opgevoed is er niet meer. En daar baal ik nog steeds van.

Dit artikel delen

Over de auteur