1. De zoektocht naar genot

De zoektocht naar genot

Toen ik vandaag weer eens na een lange tijd de film Hellraiser bekeek, viel me op hoe zeer de film draait om genot. Grappig genoeg is genot iets wat velen van ons onszelf ontzeggen, en wat eigenlijk echt zeer vreemd is dat op genot in onze strakke samenleving bijna een taboe lijkt te rusten, of we onze zoektocht naar genot nu zoeken in seks, drugs of videogames, het mag niet. Alles wat leuk is, is ook slecht. Huh?

In de film Hellraiser draait het om een muziekdoosje, wat tegelijkertijd een puzzel is die volgens overlevering de mens ultiem genot zou brengen. Wat dat genot is wordt pas duidelijk wanneer Frank, het eerste slachtoffer van de box, de puzzel en daarmee de oplossing naar het ultieme genot probeert op te lossen. Het genot wat men ontvangt is het genot gebracht door de Cenobites, en is niet bepaald het genot wat ons mensen voor ogen staat wanneer we denken aan genot. Denkend aan de schrijver en regisseur van Hellraiser, bedacht ik me dat hij homoseksueel is. In het boek wat de rapper Ice-T ooit eens heeft geschreven, “Sex, God en Rap, de wereld volgens Ice-T”, is het verschil tussen mannen en vrouwen vooral te zien in de drive naar het vervullen van seksuele genoegens. Hij zegt dan ook dat tussen twee mannen die seks met elkaar hebben het dak er regelmatig wordt afgeneukt. Dit zou volgens hem liggen in het feit dat mannen met seks hun oerdrift proberen te bevredigen. Vrouwen daarentegen zouden volgens hem veel gereserveerder tegenover seks staan. Dat is ook waarom de seksuele balans tussen man en vrouw het meest fifty-fifty is. Tussen twee lesbische vrouwen is het op seksueel gebied over het algemeen behoorlijk relaxed, om niet te zeggen saai en slaapverwekkend. Om kortom weer terug te komen bij de film Hellraiser en diens schrijver/regisseur Clive Barker, zou de ziekelijke zoektocht naar genot in de film te maken hebben met zijn homoseksualiteit? Dat mannen die op mannen vallen en daardoor met een bijzonder gemak hun seksuele lusten kunnen botvieren toevallig omdat hun partner net zo’n oerdrift naar seksuele bevrediging heeft is een interessante gedachte, maar misschien ook wel kort door de bocht. De homogemeenschap is waarschijnlijk minder blij met een dergelijke bewering, vooral omdat deze al zoveel vooroordelen moeten verstouwen en maar weinig respect krijgt in onze oh zo tolerante maatschappij. Zeg nou zelf, je leeft toch uiteindelijk om te genieten? En seks is gewoon genieten, hoe de EO of de Christen Unie het ook went of keert.

Maar ook seks gaat op den duur een gewoonte worden, en ben je toevallig iemand die continue op zoek gaat naar ultiem genot en seks inmiddels tot kunst hebt verheven, ga je al snel op zoek naar iets anders wat je eigen kennis over genot verbreed. De meeste komen uit bij drugs. Drugs, erg leuk, maar ook erg gevaarlijk. Ondoordacht gebruik leid niet zelden tot ernstige ongevallen, soms totdat de dood erop volgt. En ik denk dat inmiddels wel duidelijk is dat een verbod niet werkt. Ikzelf, ook niet helemaal een onbekende van genotsmiddelen, ben me terdege bewust van de gevaren die met drugs samenhangen. Educatie is omtrent drugs is daarom ook zo belangrijk. Jongeren doen het toch wel, educatie in plaats van een verbod zou daarom beter werken. Het is tegenwoordig lastiger om niet met drugs in aanraking te komen dan volledig straight edge door het leven te gaan. Wat dan goed zou werken is, zoals gezegd, educatie en regulatie, in plaats van een verbod. Toch is het elke keer weer een verassing wanneer de regering voor de zoveelste maal met strikte maatregelen komt aangaande drugsregulatie (regulatie? Welke regulatie eigenlijk? Verbieden is geen regulatie mijnheer Donner!) Dergelijke ‘regulatie’ leidt niet zelden tot een verslechtering van een al zo wankel drugsklimaat. Kijk naar Frankrijk, daar kan men met moeite het drugsklimaat beperken, niet zonder reden het ernstigste drugsklimaat van Europa.

En zo kom ik bij videogames, die de laatste jaren ook behoorlijk onder vuur liggen. Games spelen is genieten (nou ja, soms niet, ik raak behoorlijk in de stress van een potje Ikaruga, dat terzijde) maar ook hier ligt een verbod op de loer. Geweld moet ingeperkt worden, want het zou wel eens tere kinderzieltjes kunnen beschadigen. Stel dat dit verbod er komt, wat dan? Komt er dan, net als bij bijvoorbeeld drugs, een heel underground circuit op poten waar men illegale games kan kopen? Developers als drugslaboratoria, gameverkopers als dealers en gamers als verslaafden, het klinkt eigenlijk best wel nasty. Dat is wat je krijgt wanneer men jou het genot ontzegt.

Wat wil ik met deze log zeggen? Geen idee, ik bedacht het me gewoon en ik dacht kom, ik deel het met jullie.

Dit artikel delen

Over de auteur