1. YOFL: René's ééntonige smaak

YOFL: René's ééntonige smaak

Hier is iets wat jullie mensen om als een soort neutrale partij om te oordelen. Volgens sommigen binnen mijn vrienden en kenniskringg ben ik iemand die erg eigenzinnig ben en doe wat ik wil. Maar dat is geen krtiek zeggen ze dan, dat maakt je juist boeiend om snel een argument te noemen voordat ik met ze in discussie ga. Meestal komt dit gesprek voor wanneer we het over muziek hebben. Ze zeggen dat ik dan bepaalde smaak heb en dat kun je niet uit me wegbranden kennelijk. Ik begin dan altijd een beetje lacherig te doen: ik kom altijd met argumenten zoals ‘nee jullie met je hippe hardstyle/hardcore en andere matige onzin’. Het grappige is, wanneer je hun dit in het gezicht gooit beginnen ze meestal in zichzelf een beetje te mompelen over dat ik er niks van snap. Maar dat is prima verder, ze moeten zelf maar weten wat ze willen luisteren. (Al is het troep naar mijn mening) Ze hebben overigens niet helemaal ongelijk. Wat ik zoal luister, dan is dit stukkie hier het enige wat echt anders is:

Deze bijvoorbeeld: The Prodigy met Smack My Bitch Up. Nu is alleen deze video alleen legendarisch genoeg om het geweldig te vinden. Ondanks die video, vind ik het ook gewoon een lekker nummer. Kun je op los gaan, wat sommige mensen denk ik wel begrijpen. Daarnaast, dat hele album waar dit nummer opstaat is sowieso koning. Fat of the Land voor de goede orde. Anyways, dat is zo’n beetje het enige wat niet-rock wat ik luister. Ik luister op dit moment bijvoorbeeld naar een Muse, Bruce Springsteen, U2, Coldplay, Editors etc.

Over een awesome band gesproken: Editors, een fragmentje van 12 maart ’08 in de HMH.

Voor het eerst gezien op Pinkpop ’06 en toen helemaal weggeblazen door hun performance. Hier is het geluid natuurlijk wat minder, maar live zijn zij één van de weinige bands die zo goed presteren. En vooral Munich, dit nummer is erg geweldig. De meesten reageren in mijn vrienden/kennis kring reageert hier nogal gematigd op :( Maar als ik ze wil pesten zet ik altijd Muse erop, dat vinden ze dan weer erger. Dat maakt mij eigenlijk nog treuriger, want Muse is zo fukking tof... eigenlijk wou ik het geweldige Knight of Cydonia posten, maar dit is een beetje te lang. Plug in Baby is net zo vet.

Enfin, goed… misschien is het wel zo dat ik teveel naar hetzelfde muziekgenre luister, maar ééntonig? Naar mijn mening zit er genoeg verschil in. Maar wie ben ik natuurlijk. Mijn ouders zeggen dan ook altijd dat ik naar een bak herrie luister afgewisseld met een mooi nummer hier en daar. Die zeiden overigens dat ik altijd raar was: want toen ik nog maar zo’n uk was luisterde ik graag hier naar... (nog steeds eigenlijk)

This song is not a rebel song…

Won’t you come and wash away the rain…

I’m not gonna crack…

Dit artikel delen

Over de auteur