1. Comparison time!

Comparison time!

Vrijdagnamiddag naar de bioscoop geweest. Twee maal raden welke film. Inderdaad! the Dark Night, Batman nieuwste avontuur op het grote scherm. Zoals menig filmliefhebber met wat verstand (zotte wijven die verzot zijn op ‘chickflics’ behoren onder geen enkele omstandigheid onder de term ‘verstandig’!) begon ik na de film wat te denken aan wat ik zonet zag. De eerste ogenblikken waren vol genot van wat ik zonet te zien gekregen had, daarna dacht ik wat na over wat ik op IG er al over gehoord had en ook precies wat deze film zo goed doet. Een belangrijk feitje aan tDk is dat de film afkomstig is van de Batman-serie die zijn roots kent in de Amerikaanse comics. Eerder dit jaar had ik al eens een andere film bekeken die ook uit de comicwereld afkomstig is, namelijk Iron Man. Dus sloeg ik aan het vergelijken…

Nou ja; vergelijken en ook niet vergelijken. Batman en Iron Man hebben enkele dingen gemeen. De held is stinkend rijk, er komt wat liefde in voor en het allerbelangrijkste: het draait om een superheld die kleine (en wat grotere) jongentjes doet wegdromen d.m.v. een strip. En omdat beide films van een comicgigant (Marvel en DC) afkomstig zijn hebben ze dus veel gelijkenissen wat betreft de opbouw, hoofdpersonages, enz. Je weet wel wat ik bedoel.

Aan de andere kant ook niet vergelijken. Ter illustratie van deze opmerkelijke zin, mijn eerste en meest belangrijke punt van deze zogenaamde vergelijking. Iron Man was –and still is- een fantastische, typische comicverfilming. Let vooral op de laatste twee woorden. Ik wil namelijk gewoon zeggen dat het een fantastische –voor mij de beste- film is in z’n eigen genre. Van the Dark Night valt er wel wat anders te zeggen. tDK is geïnspireerd op de Batman-comics, maar is geen echte verfilming. Deze film werd immers naar een ander niveau getild. De vele personages uit de film voelden aan als mensen die ik goed kende. Het was precies of bijna alle personages (hoofdpersonages) uitgediept werden! Dit werd natuurlijk ook nog eens versterkt door de uimuntende acteerprestaties van alle acteurs. Nooit echt een ‘smijt die lul/ dat kutmens buiten’-moment gehad… Dat verdient nu toch wel wat erkenning! Als laatste en grootste reden om deze film een oscar met staande ovatie te geven, heb je het verhaal. Van The Joker en Batman en hun motieven om badguy en… Nou ja… Waarom ie Batman is en wat Batman betekent voor Gotham City, tot aan de samenhang van het verhaal overall en hoe het je aan het denken zet; alles was van ongeziene kwaliteit.

Een ander punt waar ik het over wil hebben is over de protagonist. Ik vind Bruce Wayne een mindere hoofdrolspeler dan Tony Stark. Dit ligt niet aan respectievelijk Christian Bale’s of Robert Downey Junior z’n acteerkunsten, bijlange niet. Beiden zijn acteurs met klasse, maar het persoontje van Tony vind ik een leukere en aangenamere persoon dan Bruce. Batman is niet enorm overtuigend, naar mijn mening. Als je de film bekijkt, zal dit geen storende factor zijn, dat dan weer niet. The Dark Night is een plaatje op z’n geheel, met al zijn factoren. Alleen is Batman niet onmiddellijk iemand waarvan je echt onder de indruk zal zijn, als je hem als de superhero van dienst bekijkt. Wie, daarentegen, wel een stevige indruk nalaat is The Joker. Geen verrassingen hier voor iedereen die de film al gezien heeft. The Joker is de beste badguy die ik ooit gezien heb en zowat de grootste uitschieter van de hele film. Wat ook al wat wil zeggen, aangezien tDK op zich al een film met veel kwaliteit is.

De wannabe-Iron Man die zogezegd de rechtstreekse opponent van Iron Man moet voorstellen komt dan ook in de verste verten nog niet aan de kleine teen van The Joker. The Joker is heer en meester. Het is een psychotische moordenaar met een vadsige, maar tegelijk geniale mentaliteit. Uit zijn misdaden wil hij geen eigen rijkdom of trots halen. He just wants to see the world burn. Hij is uit op pure chaos. Hij liegt, bedriegt en manipuleert op de meest geniale wijzen ooit aanschouwt. Zijn enige doel is om de Gotham City en zijn inwoners de verdoemenis in te jagen. En hoe kun je dat nu beter doen dan door de bewoners zelf hun eigen graf te laten delven? Hij zegt dan wel van zichzelf dat hij er niet uitziet als a man with a plan, maar dat is hij dus wel. Steeds heeft hij een nieuwe geniaal plannetje uitgedokterd én ook een extratje achter de hand. Ook het feit dat The Joker leeft in een wereld zonder regels doet er nog een schepje bovenop. Hij doet alles om zijn doel te bereiken, niets is te veel gevraagd voor hem. Zelfs als dat zijn eigen dood zou betekenen. Dit alles maakt van The Joker the ultimate villain. In mijn ogen tenminste! Ook het feit dat Ledger zich zo gegeven heeft voor deze rol met een pracht van een acteerprestatie (die jammergenoeg op een manier heeft helpen bijdragen tot z’n overlijden) maakt The Joker zo een fantastisch persoon. Heath Ledger is onherkenbaar, zo een inlevingsvermogen heb ik in mijn jonge leven nog nooit gezien. Was dat de gast die ik de avond ervoor ook aan het werk had gezien in The Patriot? Fantastisch gewoon…

Maar terug naar de vergelijking. In beide films vond ik ook wel dat er een goed evenwicht zit in de hoeveelheid actie. Net dat maakte Iron Man ook zo genietbaar. In tDK was dat ook zo, maar dat komt eerder door de nadruk die de hele film op het psychologische aspect lag –dat is imo één van de belangrijkste elementen waardoor deze zogenaamde comicbookverfilming naar een nieuw niveau getild werd-.

Er zijn nog vele aspecten die ik kan behandelen, maar hier ga ik het bij houden. Het belangrijkste is behandeld, vind ik. Als afsluiter even zeggen dat beide films (hoogstwaarschijnlijk) in mijn collectie zullen komen. Iron Man staat op het bovenste schavot wat betreft comicverfilming en the Dark Night verdient een Oscar. Beiden hebben hun gelijkenissen en hun verschillen, maar het zijn twee films die van hoogstaande kwaliteit zijn en elk een hoogtepunt in hun eigen ‘categorie’. ‘Nuff said. O ja, en Heath verdient die postuum Oscar!

Wat jullie?

Dit artikel delen

Over de auteur