1. Uur van de waarheid voor EA

Uur van de waarheid voor EA

Electronic Arts is een uitgever met een rare geschiedenis. Als je mij een paar jaar terug had gevraagd wat ik van ze vond, dan had ik je denk ik verveeld aangekeken en geroepen: “Vieze uitmelkers, dat zijn ze.” Een negatief beeld dus, dat bij mij vooral werd gevormd vanwege frustraties over de talloze Sims-uitbreidingen, herhalingsoefeningen van hun sportspellen en de zoveelste (weinig vernieuwende) Need for Speed. En ik was niet de enige. Hoe vaak stonden er in het verleden wel niet tientallen reacties op onze frontpage met gemekker of smeekbedes aan het adres van EA?

Grappig genoeg is dat gezeik over EA helemaal weg. Foetsie. Verdwenen. Pik een willekeurige aankomende game van EA en vrijwel iedereen is positief. Mirror’s Edge? “Briljant” zegt IG-member Shankdown op de nieuwste trailer. Mercenaries 2: World in Flames? “F*cking vet”, volgens Obiebarca en vele anderen. Ook wat vagere titels als Left 4 Dead (“Strakke game ja toch” zegt Spaceman) en Dead Space (“Hebbuh” zegt Lolloler) zijn volgens de meeste leden van InsideGamer echt games om naar uit te kijken. En dan begin ik nog niet eens over het de nu-al-in-de-hemel-geprezen Spore.

Toch vraag ik me nog steeds af of EA écht een andere weg is ingeslagen (en dan laat ik eventjes al die Sims-uitbreidingen achterwege, want ik zou hetzelfde gedaan hebben wanneer ik zo’n lekker verkopende game voor chicks had verzonnen). Nee, ik heb het meer over andere titels, zoals de nieuwe Need for Speed en de opvolger van The Godfather. Van beide games is namelijk nog maar bagger weinig bekend, terwijl de releasedata van beide games rap naderen. Ik krijg dus onderhand het idee dat deze games echt zwaar ruk gaan worden. Need for Speed: ProStreet kende vorig jaar namelijk ongeveer hetzelfde traject. Het spel werd in mei vorig jaar onthuld, maar daarna werd het al snel angstig stil rondom de game. Tot dat het spel plotseling opeens in november te koop was en bleek –ondanks de schitterende rookeffecten- dat het één van de meest slechte Need for Speeds uit de serie was; een scenario dat voor de fans van de raceserie ook dit jaar weer lijkt te voltrekken.

The Godfather kent natuurlijk ook niet zo’n fris verleden. Toen EA de licentie van de legendarische films van Francis Ford Coppola opkocht had ik (en vele anderen) al de nodige bedenkingen. Toch leek het spel aardig op weg te zijn, toen bekend werd dat de stemmen en personen van Marlon Brando, Robert Duvall en James Caan verwerkt zouden worden in het spel. Alle moeite ten spijt, want The Godfather werd uiteindelijk niet meer dan een middelmatige game voor een regenachtige zondag.

Of Need for Speed: Undercover en The Godfather II dus goede games gaan worden, betwijfel ik ten zeerste. Dat EA ze hoe dan ook in de winkel wilt leggen snap ik wel (het zijn immers toch een beetje De Sims-games voor jongens: ze verkopen toch wel), maar als deze games falen staan ze wel in schril contrast met die hele reeks aan goede EA-games. Met Need for Speed en The Godfather weten we straks wel goed waar EA nou écht voor gaat en staat: kwaliteit of kwantiteit?

Dit artikel delen

Over de auteur