1. Pitface vs Gewelddadige games?

Pitface vs Gewelddadige games?

Herman Brusselmans, de koning van de Vlaamse literatuur. De boeken van deze Vlaamse god doen de verhaaltjes van de Remco Camperts en Ronald Gipharts in het niets verdwijnen. En toevallig, heel toevallig, was ik gisternacht te vinden met zijn roman Pitface.

Pitface is niet zomaar een roman. In de eerste twee bladzijdes worden er onverschillig twee mensen vermoord, waarvan eentje verkracht (detail: toen ze al dood was, levend lukte het niet echt). Schokkerend? Voor sommigen misschien, voor mij niet. Het hele boek staat vol zogenaamde gruwelijkheden die vaak op onverschillige toon worden beschreven. Het gebeurt, en daar houd het ongeveer bij op. Waar Fallout 3 het vermoorden van kinderen uit de game heeft weggelaten om een lagere leeftijdsrating te ontvangen, schiet de hoofdpersoon, pitface, in pitface een dertienjarige zonder probleem met z’n scott door z’n kop en flikkert het lijk daarna over de eerste dichtstbijzijnde heg. Had die knul maar niet zo’n irritante stem moeten hebben.

Het punt waar ik naar toe wil is, de gamewereld laat zich teveel leiden door critici en de media. Daarom laat ze geweld als kunstvorm te vaak vallen. GTA IV is een goede game zeker, maar valt qua geweld in het niets bij een boek als Pitface. Natuurlijk je kunt mensen vermoorden, je bent een gangster, je kan de ene hoer na de ander pakken. Toch houdt de game zich in, je voelt dat de makers de game het liefst nog gewelddadiger hadden gemaakt.

Ik gaf al een voorbeeld over een developer, die zich laat beïnvloeden door de leeftijdsrating, falout 3. Nog zo’n game is Heavenly Sword, het bloed werd moeiteloos uit deze game gepoetst om de rating wat op te krikken voor de verkoopcijfers. Literatuur is kunst, games zijn kunst, allebei is het vermaak. Waarom zijn de belangen in de gamewereld tegenwoordig toch zo groot dat developers een game moeten of willen aanpassen voor de verkoopcijfers. Beschouw je werk aub meer als kunst en laat je niet beïnvloeden door critici of de pers. Als in Pitface, een boek die geen leeftijdsratio heeft, een spijker in een vrouw haar kut kan worden geslagen waarom zou een game zich dan zo moeten inhouden?

Niet dat ik hier een oproep zit te houden om alleen maar gewelddadige games te maken of games waar je vrouwen kan verkrachten en martelen. Dat is mijn punt niet. Ik ben alleen tegen de betutteling in de game-industrie. Geweld kan ook een vorm van kunst zijn, als je het maar op goede manier brengt. Kijk maar eens hoeveel schilderijen van vroeger doordrenkt zijn van combinaties van bloed, seks en dergelijke. Toon ballen en schokkeer, schokkeren hoort bij kunst, games zijn kunst.

Dit artikel delen

Over de auteur