1. Effe over… vrouwen – First Blood: Part Deux

Effe over… vrouwen – First Blood: Part Deux

Ach jawel, ik gooi er een vervolg tegen aan. Het vorige deel ging over wat er allemaal mis is met de vrouw, nu leek het me wel zo eerlijk om ook de goede kanten van de vrouw te belichten.

Want laten we eerlijk zijn, vrouwen afkraken is leuk. Ze doen domme dingen die wij nooit zullen begrijpen, ze zeggen domme dingen die wij nooit zullen begrijpen en ze verlangen domme dingen die wij nooit zullen begrijpen. Maar het afkraken is niet leuk om deze reden, het is leuk omdat we zoveel tijd met ze door brengen, we kunnen immers niet zonder ze. Dus hier een kleine ode aan de vrouw.

Wat maakt de vrouw nu de moeite waard? Nou, borsten.

Dat was ‘t.

Oké, er is meer. Maar dat alleen al is op zich reden genoeg voor hun bestaan. Toch? Ik bedoel… borsten.

Anyway, natuurlijk is er meer. Vrouwen hebben bijvoorbeeld een rare manier van denken die me met regelmaat aan het lachen maakt. Neem mijn ex, die vindt het smerig als ze te hard niest, want dan komen er minuscule speekselspettertjes op haar hand en dan moet ze deze meteen gaan wassen. Als ik haar dan zeg dat ze gaarne mijn penis (dat ding waar dagelijks urine uit komt) in haar mond neemt om het één en ander door te slikken en dat haar angst voor een beetje speeksel dus nergens op slaat, zegt ze half lachend en beargumenterend ‘ja, maar dat is anders!’ Zolang je fobie maar bij je eigen lichaamsvocht blijft, vind ik ’t wel grappig.

Over grappig gesproken: zak eens goed door met je meisje. Serieus, vrouwen kunnen totaal niet tegen drank, hoe stellig ze ook beweren dat wel te kunnen. Voor elke vrouw is er wel een drank waar ze gevoelig voor is. Zuip je samen klem en kijk tv, of speel een drankspelletje zoals ‘zap de neger’! Je lacht om alles, de gesprekken lopen totaal uit de hand en het interesseert je niks. Je drinkt, je lacht, je neukt. Perfecte avond.

Maar er is een grens. Probeer niet ieder een fles wijn binnen een kwartier weg te werken en vervolgens samen te gaan douchen. Gaat niet lukken… echt niet. Resultaat is dat je lam als een aap tegen elkaar aan hangt onder de douche. Van de avond zelf komt niet veel meer terecht. Enige wat je zult doen, is je meid afdrogen en haar naar bed dragen omdat ze zelf te zat is om dat te doen. Grappige ervaring? Ja. Aanrader? Neuh, niet bepaald.

Een vriendin van mijn ex had haar ooit de volgende aanrader gegeven: doe eens ruig in bed. Kennelijk vond zij dit helemaal geweldig; haar vriend die gore dingen schreeuwt en haar kont kapot sloeg tijdens het neuken… ja, leuke avond. Dus mevrouw wil ook zoiets proberen.

Ooit je vriendin gespankt? Het voelt dom… en naar mijn mening is ’t dat ook. We zijn bezig, ik sla ’n keertje, ze kijkt me droog aan en ik staar met een domme blik terug. We lachen. ‘God wat is dit achterlijk’ grinnik ik, waarop ik vervolg met ‘zonder boksbeugel heeft het niet echt impact’. Noem me verwijfd, maar ik ga liever een uurtje knuffelen dan een kwartier als een wannabe pornstar me meisje kapot raggen.

Wat ik ook geweldig vind aan vrouwen is het communiceren met hen via sms. Als mijn ex me vraagt of ik ’s avonds zin heb om langs te komen, antwoord ik altijd iets in de trend van ‘natuurlijk, vanavond ga je schraal’ of ‘ik kom zo, eerst even moed in drinken’. En steevast krijg ik te horen dat ik ook wel eens normaal mag reageren. Dat beloof ik telkens, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik vroeg een keer of ik nog langs zou komen, ondanks het slechte weer. ‘Als je tegen een beetje regen kan’, sms’t ze. Mijn antwoord: ‘ik ben wel nattere dingen van jou gewend’. Meisjes plagen is kusjes vragen… (en volgens mij vraag ik in dat geval wel meer dan alleen een kusje).

Wat natuurlijk niet mag ontbreken is het flirten, dat is de helft van het plezier bij vrouwen. Nu ben ik niet het type dat snel sjans heeft omdat ik over het algemeen een rasechte kankerlijer ben (wat overigens een titel van mijn boek gaat worden, als ik ooit puf heb om zoiets te schrijven), toch heb ik zo mijn momenten.

Ik zat ooit in de trein net buiten de coupé. Door de glazen deur zag ik een meid zitten die op het eerste bankje rechts zat, met haar gezicht naar mij toe. Mooie meid, twintig denk ik, met een zomers rokje. Op een gegeven moment plaatst ze haar voeten op het bankje voor haar, waardoor ik volledige inkijk had. Mijn testosteron gebood mij even te kijken. Een paar minuten later komen we bij het station aan waar ik wezen moest. De meid staat op van haar bankje en loopt mijn richting op, om vervolgens de deur open te doen. Net als ze langs mij heen loopt, hoor ik haar mompelen…

“Gluurder…”

Hartstilstand. Oh shit, ik keek maar voor een fractie van een seconde! … oké, iets langer >_> maar toch, hoe de hel heeft zij dat gezien? Ik antwoord maar gewoon het eerste dat in mij opkomt, zonder haar echt aan te durven kijken.

“Maar ja, je hebt ook hele mooie benen.”

Ik durf nu haar in het gezicht aan te kijken en zie dat ze nu mij vermijdt. Haar wangetjes kleuren langzaam rood en ze loopt snel door. Op het station zie ik haar driftig naar een auto lopen, waarschijnlijk haar moeder die haar kwam ophalen, en zo vertrekt ze. Nooit meer gezien, die meid.

Goed, dat was 't. Ik hoop dat vrouwen zich hierdoor wat meer gewaardeerd gaan voelen en niet denken dat ik alleen maar over hen kan zeuren. Oké, het is misschien niet echt een ode zoals je het zou verwachten, het is wat meer ongebruikelijk, cynisch, ziekelijk, mentaal verstoord of meer van dat soort termen die van toepassing schijnen te zijn op mij. Maar fuck it, ik heb het voor jullie geschreven dames. Geniet van jullie gloriemoment… al zit het vol zaadreferenties, alcoholmisbruik en seksueel geweld.

Dit artikel delen

Over de auteur