1. YOFL: René’s eentonige smaak 2

YOFL: René’s eentonige smaak 2

We gaan wederom kijken naar de types muziek die ik luister. Nu moet ik eerlijk zeggen dat zelfs ik ook weleens naar andere muziek types luister. Niet omdat ik altijd wil luisteren, maar ik moet natuurlijk ook weten wat er op dit moment allemaal speelt. Daarom baal ik ook altijd dat digitale televisie hier nog niet beschikbaar is, want dan had ik allang VH1 gehad. Komt van alles voorbij... maar goed, zo nu en dan, zelfs buiten mijn smaak, is er wel eens een nummer dat ik tof vond. Beetje met de crowd meelopend, maar Crazy van Gnarls Barkley vind ik nog steeds een geweldig nummer. Maar, wat mij totaal verraste, was eerder NERD met She Wants To Move. Ik weet niet wat het is met dat nummer, maar het is een mix van alles en nog wat en het klinkt lekker. En oh ja, de zin ‘her is ass is a spaceship I want to ride’ is verwerkt in het nummer. Dan win je automatisch.

Verder met de muziek die ik graag luister en kennelijk mij die eentonige smaak geeft. De laatste jaren is het eigenlijk meer van hetzelfde geworden jammer genoeg, maar de eerdere nummers van Placebo vind ik namelijk erg tof. Ja, ik weet dat Brian Molko best eng is als je hem nu ziet. Je weet niet meer of het een mannetje of een vrouwtje is. Maar nummers zoals Nancy Boy, Brick Shithouse, Bulletproof Cupid of this Picture kunnen mij zeker bekoren. Hieronder het nummer Pure Morning, aparte clip. Dat is eigenlijk ook de opsomming van Placebo.

Nu even totaal iets anders: dit is een band die al verscheidene jaren uit elkaar zijn, wat natuurlijk eeuwige zonde is. Ik heb het over Faith No More. Beetje underrated zelfs misschien, want ze hebben echt geweldige nummers. Denk maar aan Epic, een titel die de muziek ook eer aandoet of de cover van Easy like Sunday Morning. Point being, Faith No More kon erg veel en het is ook nog eens goede muziek. Mijn persoonlijke favoriet met Epic, het toffe Midlife Crisis.

Allemaal Amerikaanse toestanden na deze drie videos. Dan maar even de aandacht verschuiven naar onze buren die op dat eiland verblijven, Engeland, Schotland etc. De laatste jaren breken er verscheidene bandjes door zoals Franz Ferdinand, The Kaiser Chiefs, Editors en nog vele anderen. Een van de bands die ik altijd opmerkelijk vind is Bloc Party. Niet alleen de muziek is leuk en live zijn ze tof, maar hun frontman is een donkere jongen, Kele Okereke. Dat kom je niet elke dag tegen. Daardoor krijgt Bloc Party ook meteen iets speciaals, ook met zijn stemgeluid. Hoewel ik hun eerste album Silent Alarm iets beter vind dan A Weekend in the City, vind ik de nummers Uniform en vooral the Prayer erg tof. Die laatste overigens, is voor al die jongens die geen date kunnen krijgen, aldus Kele Okereke.

Zoals je ziet zit er weldgelijk verschil in de muziek die ik luister of, voor de tweede keer, vraag ik de objectieve personen op IG is het toch meer van hetzelfde? Natuurlijk is smaak iets persoonlijks en volgens velen lijkt dit soort muziek altijd op elkaar. Dat zeg ik juist weer van alle andere muziek genres, maar waarschijnlijk ben ik te subjectief bezig. Maar ik ben altijd van mening dat er weldegelijk verschil tussen Radiohead, Red Hot Chili Peppers (Stadium Arcadium dat gedrocht is kut, ga weer aan de drugs jongens!) Bruce Springsteen, the Killers, Foo Fighters en nog vele anderen. Enfin, nog een leuk videotje. Hier moet je even de link aanklikken, maar voor de Queens of the Stoneage moet dat geen probleem zijn. Vooral met hun stoere video van Go With The Flow.

En als één na laatste, even op aanraden van -K: Pearl Jam. Ik begin de laatste tijd er meer naar te luisteren. Ik heb Pearl Jam altijd wel cool gevonden, maar de laatste tijd waardeer ik ze meer dan dat ik eerder deed. Niet alleen omdat Eddy Vedder cool is (het is een godswonder dat die man nog zo’n stem heeft met dat roken van hem) maar de nummers zijn echt mooi. Noem me een softie, maar een Betterman is prachtig nummer over een triest onderwerp. Natuurlijk heb je ook klassiekers als Black en Jeremy, maar om even die toffe clip te laten zien: Do the Evolution: die is hier te bewonderen.

Als laatste voor shits en giggles: de meesters van de meligheid, the Bloodhound Gang. Kom op, een nummer met alleen maar synoniemen voor neuken? Genius. Fish don’t fry in the kitchen!

Dit artikel delen

Over de auteur