1. Resident Evil Code: Veronica

Resident Evil Code: Veronica

Games zijn wegwerpartikelen. Dure wegwerpartikelen wel te verstaan. Een goede game wordt in een korte tijd heftig en intens gespeeld om vervolgens in de kast te verdwijnen, omdat er alweer een nieuwe game staat te schreeuwen voor aandacht. Gelukkig zijn er games die een ander lot zijn toebedeeld. Klassiekers worden deze genoemd.

Er zijn slechts een paar “oude” games die ik nog altijd spel. Rez, Ikaruga, Soul Calibur, F-Zero. Allemaal games die makkelijk toegankelijk zijn en lekker wegspelen. Er is echter één game die niet deze kenmerken heeft, maar welke ik desondanks toch bijna ieder jaar speel van begin tot eind. De eerste keer dat ik de game speelde was ik overdonderd door de muziek, graphics en het boeiende verhaal. De graphics zijn inmiddels volledig achterhaald omdat de game in 2000 voor het eerst gereleased was. Vorige week heb ik de game voor de 8ste maal uitgespeeld en wederom heb ik ervan genoten. Wat is dat toch?

Ik heb het over Resident Evil Code: Veronica. Verbaast u dat? Dat hoeft geenszins, want in 2000 kreeg deze game beoordelingen steevast tussen de 9 en de 10. Alle Resident Evil games heb ik gespeeld (m.u.v. Gun Survivor, Dead Aim en de Umbrella Chronicles) en men kan gerust zeggen dat ik een fan ben van de serie. Na het spelen van alle regulier RE-games ben ik tot de simpele conclusie gekomen dat Code Veronica het beste deel van de serie is.

Een gewaagde uitspraak, ik weet het. Het argument is simpel. Ik speel de andere RE-games niet meer. Te saai, te makkelijk en te ongeloofwaardig op sommige vlakken. Een vergelijking met Resident Evil 4 is misschien wel het beste voorbeeld. Let wel RE4 is erg goed en heeft een plezierige gameplay, maar is gewoonweg te makkelijk, helemaal niet eng en het verhaal is slap en ongeïnspireerd. Eigenlijk is RE4 helemaal geen Resident Evil game. Uitdaging, sfeer en het verhaal zijn juist de redenen waarom ik (en ik vermoed met mij vele anderen) games spelen. Je wilt immers uitgedaagd worden, een heuse prestatie leveren, meegezogen en geboeid worden door de karakters en het verhaal.

Het verhaal van Code Veronica is fantastisch. Woorden als verrassend, volwassen, meedogenloos, origineel, krankzinnig, gecompliceerd, belachelijk, gestoord en meeslepend zijn allemaal van toepassing. Thema’s als liefde, angst, dood, ziekelijke verering en travestie worden niet geschuwd. Code Veronica loopt ook niet geheel goed af, omdat een hoofdcharacter op een tragische wijze sterft. Toegegeven de voice-acting is wat zwaar aangezet en de emoties lopen soms wel erg uit de pas, maar dat is makkelijk te vergeven.

Voor degenen die het niet weten: In Code Veronica speel je als Claire Redfield die naar haar broer Chris Redfield op zoek is. Zij wordt gevangen genomen op een eiland van de Umbrella Cooperation, ontsnapt en probeert van het eiland te geraken. Ondertussen stapelen de gebeurtenissen zich op. Deze game is tevens onmisbaar omdat het erg veel informatie geeft over de oorsprong van Umbrella.

Een leuk feitje is dat Code Veronica eigenlijk als deel 3 is bedoeld door Capcom. De ontwikkeling van de game begon tegelijk met Nemesis die eigenlijk als een losstaand deel werd gepositioneerd. Echter de ontwikkeling liep meer dan een jaar uit terwijl Nemesis al afgerond was. Capcom besloot daarom Nemesis als deel 3 te beschouwen. Bovendien was dit commercieel ook interessanter omdat Code Veronica de eerste RE-game was die exclusief op een ander platform werd gereleased.

Overigens is de game ook verkrijgbaar als comic. Tevens is de soundtrack los te koop. Action figures zijn er ook, maar deze zijn helaas niet van hoge kwaliteit.

Bent u een fan van Resident Evil dan mag Code Veronica niet ontbreken. Ik voorspel u spelplezier, afgrijzen, verbazing én voldoening. Misschien zult u het dan (een beetje) met mij eens zijn.

Dit artikel delen

Over de auteur