1. Vakkenvullen en Bad Company

Vakkenvullen en Bad Company

Na het succes van mijn vorige weblog, waarbij ik op dit moment wel 15 reacties heb gekregen en waarvan de meeste waarschijnlijk van mij zijn, brand ik gewoon om mijn tweede weblog te gaan schrijven. Dus ik heet jullie allemaal welkom.

Mijn dag begon redelijk goed. Met mijn slaapkop liep ik naar beneden om daar tot de ontdekking te komen dat er een tweede watersnoodramp was begonnen en ditmaals in mijn eigen huis. Het was zo enorm hard aan het regen, onbeschrijfbaar, dat het bij ons in de keuken zelfs begon te lekken. Nog erger was onze schuur. Het was zo erg aan het lekker daar dat we drie emmers hadden neergezet en dat we die constant weer konden gaan legen op straat en er een snel een nieuwe emmer voor in de plaats konden zetten. In onze keuken was de schade gelukkig nog beperkt. Eigenlijk hadden we geen schade, dat is nog makkelijker.

Zoals jullie misschien wel weten, werk ik bij de Albert Heijn. Dat weten jullie niet maar nu dus wel. Bij de Appie ben ik een vakkenvuller dat is serieus het aller saaiste bijbaantje dat ik ooit heb gehad. Ik sta daar dan ook niet echt bekend als een snelle vakkenvuller maar daar is de laatste dagen verandering aan het inkomen, ik probeer mijn image wat te verbeteren. Ik mocht de sappen gaan vullen. Hierbij zijn er twee, toch wel opmerkelijke, voorvallen geweest. Het eerste voorval begon al toen ik net was begonnen. Er kwam een een gezinnetje wat eten en drinken inslaan. Toen begon iemand opeens uit die familie constant "bier" te roepen. Na 5 á 10 minuten het woord "bier" aan te horen ben ik er op uit gestapt en heb ik gevraagd of het wat 'zachter' mocht. Het bleek een gehandicapt iemand te zijn van, ik schat, rond de zestien jaar. De rest van de familie probeerde hem ook al het zwijgen op te leggen maar geen resultaat. Met een rood hoofd liep ik terug naar mijn gang en vervulde ik mijn taak. Ik had nog een half uur te gaan voordat ik klaar was toen kwam er opeens een vrouw naar me toe en vroeg waar de koffiepads stonden. Ik zei: "loopt u maar eventjes met me mee". Dat is namelijk mijn standaard zin als iemand iets vraagt en dat was erbij dus helemaal ingedoctrineerd. Wat bleek nou, ze zat in een rolstoel. Ik bood mijn excuses, wees haar de weg. En liep al voor de tweede keer met een rood hoofd weg. Dit is de slechtste dag uit mijn vakkenvulhistorie.

Om nu terug te komen op de rest van mijn titel: Bad Company heb ik dat de rest van mijn dag gespeeld. In iedergeval een paar uurtjes. Daarbij heb ik toch wel weer een paar mooie acties gemaakt, hiervan zal ik er eentje beschrijven. Ik was een 'Specialist' een klasse die goed is in sabotage-missies. Zoals de Battlefield: Bad Company fanaten misschien wel weten hebben de aanvallers, tijdens de modi: goldrush, een howitzer tot hun beschikking waarmee ze constant de eerste 'outpost' van de verdedigers bestoken. En ik moet zeggen dat ik dat zeer irritant vind om eerlijk te zijn is het gewoon kut. Maar als aanvaller is het zo handig dat mensen elkaar gewoon Team killen om die howitzer te gebruiken. Ik, als verdediger, was aan het begin van de map in een tank gestapt en meteen naarvoren gerusht. Nadat ik een helicopter en een vijandelijke tank neer had gepopt ben ik in het vijandelijke kamp gereden, waar het erg rustig was op dat moment. Uit mijn tank gestapt al mijn C4 op de howitzer geplakt een stukje weg gelopen en daarna opgeblazen. Vanaf dat moment werd er weer een groep aanvallers gespawnd waardoor ik van alle kanten werd bestookt. Kogels, Granaten, Tanks, Helicopters echt alles maar door een gelukje brengde ik het levend af en ben ik toen verder gegaan met het verdedigen van mijn eigen outpost.

Ik hoop dat jullie mijn stukje net zo leuk vonden als mijn vorige. Misschien wel leuker zodat ik meer reacties krijg. Dit was weer een dag uit mijn leven en over een paar dagen mag ik al weer naar school en daar heb ik geen zin in.

Dit artikel delen

Over de auteur

Chiplink Al aantal jaren lid op InsideGamer maar ik kom sinds kort nu ook Gamer checken.