1. Ghost Recon 2: Ervaringen

Ghost Recon 2: Ervaringen

Om jullie lezers een beetje te op te warmen, hebben we een (hopelijk) leuke tekst geschreven, waarin we vertellen wat we zoal in de eerste missies hebben meegemaakt. We hebben het verslag verdeeld over twee dagen. De eerste dag is geschreven door Jelle, die met de PlayStation 2 versie aan het worstelen is. De tweede dag is voor de rekening van Mark, die wij na het uitdelen van de Xbox versie niet meer hebben gezien.

Dag 1

Een conflict oplossen via politieke wegen is wenselijk, maar soms moet er ingegrepen worden. Daarom ben ik, Mitchell, hier samen met drie andere Ghosts in Noord Korea. En om nu te zeggen dat Noord Korea een gezellig vakantie land is, nee. Zo kwamen we vandaag een Noord Koreaanse patrouille inclusief tank tegen. Gelukkig heb ik de beschikking over een antitank raket, zodat we zonder al te veel kleerscheuren onze weg konden vervolgen.

Alleen is maar alleen

Helaas was dit nog maar de voorbode van wat komen ging. Na onze succesvolle eerste missie besloot HQ dat het tijd was voor een missie waar ik het alleen moest opknappen. Nu zit ik dus helemaal in mijn uppie op vijfhonderd meter van een prachtige tempel. Gelukkig heb ik wel de beschikking over de modernste snufjes die het leger te bieden heeft. Ik ben klaar voor de gevaren die mij te wachten staat. Al snel blijkt hoe belangrijk de kracht van een airstrike is wanneer ik vijf Noord Koreaanse soldaten ontdek. Even snel een foto van de omgeving maken, waarna napalm bommen uit de lucht vallen en mijn vertrouwen stijgt. Niks zal mij nog tegenhouden van mijn missiedoel. Zo gezegd, zo gedaan en 10 minuten later ben ik de enige levende ziel in de omgeving.

Mijn superieuren zijn tevreden over mij, waardoor zij mij weer in een vierkoppig team plaatsen. Deze keer is het de bedoeling om een transport op te blazen. Helaas wil het weer niet echt meewerken en is het zicht daardoor erg beperkt. Als op een gegeven moment de bliksem in een boom slaat, blijkt dat we niet alleen zijn. Overal om mij mee heen hoor ik Noord Koreaanse kreten en al snel beland ik in een vuurgevecht. Gelukkig heb ik mijn training geleerd met deze situatie om te gaan. Ik geef mijn team het commando granaten te gooien in de richting van het vijandige vuur. Na een luide knal is het angstvallig stil geworden. Deze korte strijd heeft helaas wel de gezondheid van één van mijn collega’s aangepast en daarom besluit ik om hier een kamp op te slaan om uit te rusten.

Dag 2

En daar zijn we dan. Van de saaie huiskamer plots midden in Azië. Een groot open gebied strekt voor mij en mijn drie teammaten uit. Op het eerste gezicht lijkt er geen vuiltje aan de lucht, maar iets verderop vliegen de kogels uit de wapens van het Noord Koreaanse leger ons om de oren. Langzaam rukken we op richting het vliegveld dat in de handen van het Noord Koreaanse leger is. Uit verschillende hoeken komt steun van de bondgenoten om de luchthaven veilig te maken. Ondertussen kruip ik achter een aantal kratten om onopgemerkt de scherpschutters op de controletoren uit te schakelen. Met een luide “Regroup!” schreeuw ik m’n team bij elkaar. Nog maar een klein stuk te gaan en dan kunnen we deze missie achter ons laten.

Donderslag bij heldere hemel

De avond is ondertussen gevallen. Het is pikkedonker, maar de omgeving wordt fel opgelicht zodra een konvooi het moet ontgelden. Een precieze luchtaanval dropt een aantal bommen op de voorbijtrekkende stoet wagens en tanks. We zien overlevenden van het leger uit de voertuigen de bosjes in vluchten. Snel duiken we op de grond en doen we onze nachtkijker aan. Door de camouflage zijn de Noord Koreanen moeilijk te ontdekken. Zo stil mogelijk kruipen we door het struikgewas van boom naar boom. Plotseling hoor ik kogelschoten, en zie ik een teamlid in elkaar zakken. Zonder er bij na te denken schiet ik mijn magazijn leeg. Gelukkig hield een ander teamlid zijn hoofd er wel bij, waardoor we de nacht toch nog wisten te overleven.

Foute gedachte

De volgende ochtend komt de regen met bakken uit de hemel. De stromende rivier wijst ons de weg richting de brug. Op de een of andere manier doet iets me zeggen dat ik op de overkant moet letten. Toch stuur ik m’n mannen erop uit om de buurt te verkennen. Zelf loop ik onbevangen door, met de gedachte dat mijn team het wel even zou opknappen. Dat het een slechte gedachte was bleek al gauw. “Mitchell is down, Mitchell is down!”. Mission failed. Shit, is het al zo laat?

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Jelle reporting for duty!

  • Delta Bravo requesting back up over.. charlie do you read me over…..

  • Hele spel word vet!!!

  • Top spel, ga ik zeker halen, kijken of het vrijdag meteen word.

  • Hebben jullie ook nog Nike fabrieken gevonden?? :P:P

    Dat zou het nog realistischer maken :P, of moeten de Ghosts ingrijpen omdat er nog geen fabriek is?

  • Mooi stuk Jelle! Ik heb 'm sinds vanmiddag binnen en mijn eerste indruk is een goeie!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren