1. Viva la old school! #1

Viva la old school! #1

De Magnavox Odyssey, hier bekend onder de naam Philips Videopac, is een van de eerste consoles waarvan de consoles ook keyboards hadden. Hip, zeker eind jaren ’70 en begin jaren ’80. Zeker, vergeleken bij de Atari ST serie en de Commodore homecomputers stelde het geen moer voor maar toch, het ziet er cool uit! De beperkte programmeer programma’s (in feite maar één, Basic) en het gebrek aan opslagmogelijkheden maakte dat de computer vooral een spelcomputer was met een slick uiterlijk wat moest concurreren met de 2600. Maar zelfs vandaag de dag is het nog een ijzersterk apparaat, er worden zelfs nog nieuwe games voor gemaakt, evenals de Commodore 64 en andere retroconsoles. Weet je niet waar ik het over heb? Ren dan naar de dichtstbijzijnde rommelmarkt en scoor het een en ander, met wat geluk kost het je geen drol en geloof me, retro maakt gelukkig!

Ik heb even wat titeltjes voor de Videopac naast elkaar gezet en mijn bevindingen in deze log gegoten, enjoy!

Wat: Gunfighter

Wie: revolverhelden

Release: 1980 (Philips Videopac 14)

Aantal spelers: 1 of 2

In Gunfighter (of ‘Revolverhelden’ zoals het zo romantisch in het Nederlands heet) ben jij en je (menselijke of computergestuurde) tegenstander een cowboy, en beide in het bezit van een Six Shooter. Aan de linkerkant van het scherm sta jij, speler 1. Aan de rechterkant staat een vriend of een computergestuurde tegenstander. Doel van het spel is elkaar om te leggen door middel van de zes kogels die eenieder van jullie hebben, terwijl je je verplaatst over het speelveld. Degene die als eerste 10 punten heeft weten te scoren (een voltreffer is 1 punt) heeft gewonnen. Zijn de kogels op, dan bestaat er nog de mogelijkheid om je munitie aan te vullen, maar enkel door het aanraken van een rots die dezelfde kleur heeft als jij. Deze rotsen bevinden zich her en der op het speelveld, en naast het feit dat ze jouw munitie bijvullen dient het nog een ander doel. Kogels ketsen namelijk af op deze rotsen, en dus is het mogelijk je tegenstander via-via te raken. Naast het simpelweg direct raken van je tegenstander is het dus ook mogelijk een simplistische vorm van tactiek te gebruiken.

Oordeel: Gunfighter is erg vermakelijk maar wel ietwat simplistisch. Je kunt alleen horizontaal vooruit schieten wat jammer is, maar ook logisch, je tegenstander bevind zich immers altijd voor je. Wat rest is een spannende strijd tussen jou en een eventuele vriend of vriendin.

Wat: Frogger

Wie: een kikker

Release: 1983 (Konami/Parker Videogames)

Aantal spelers: 1

Frogger, aaahh, Frogger!! Man, op hoeveel systemen ik deze geweldige game al niet gespeeld heb is echt niet meer op één hand te tellen. Wat ik wel weet, is dat praktisch elke versie mij genoeg had te bieden om nog steeds enthousiast van de game te worden! In Frogger is het de bedoeling om vanaf de onderkant van het scherm de kikker naar de bovenkant te loodsen en daarbij alle obstakels zoals auto's, motorrijders te ontwijken. Ben je het eerste scherm voorbij dan kom je terecht in het tweede scherm (duh) waar je open water moet oversteken, dus van schildpad naar boomstam enzovoort, terwijl je de nodige pick-ups in de vorm van vliegen of dames-kikkers oppakt voor bonuspunten. Aan het einde van de rivier vind je enkele inhammen die fungeren als thuisbasis voor je kikker, het is dus zaak om deze plekken te bereiken voordat de timer om is. Naarmate de levels hoger worden, stijgt ook de moeilijkheidsgraad. Dat betekent dus meer verkeer, en minder boomstammen en schildpadden in het water. Het is game over als je al je levens kwijt bent. Dit spel is even doeltreffend als spannend, en zeker een van de hoogtepunten uit de arcades van de jaren '80. De kikker heerst!

Oordeel: Frogger rules, op welk systeem je de game ook speelt. Niets zo heerlijk als de highscore van een vriend of vriendin verbreken.

Wat: Crazy Chase/Krazy Chase

Wie: Happelaar, Dratapillar en de Drats

Release: 1982 (Philips Videopac 44)

Aantal spelers: 1 of meerdere spelers

Wat begint als, en lijkt op een Pac-Man kloon ontwikkelt zich al in het eerste level als weliswaar een SOORT Pac-Man, maar dan wel gemixt met wat Snake invloeden. In de game ben jij de Happelaar. Je beweegt je voort in een doolhof, evenals de Dratapillar en zijn handlangers, de Drats. Al vluchtend voor de Drats is het de bedoeling de staart van de Dratapillar stukje bij beetje op te eten totdat deze zich in zijn geheel verteerd in jouw maag, dan bereik je het volgende level. Elk doolhof heeft ook enkele bomen lukraak verspreid staan. Dit is op zich geen probleem, ware het niet dat de Drats simpelweg langs deze bomen heen kunnen lopen terwijl jij de boom zal moeten opeten alvorens je er langs kunt. Wel krijg je hier dan weer bonuspunten voor, het kost je alleen wat tijd, en daarmee eventueel tijd genoeg voor een Drat om jou te pakken.

Naast de gewone spelmodus en enkele door de speler zelf te kiezen doolhofvarianten, is het ook mogelijk je eigen doolhof te maken in de editor. Nu komt dit bij de meeste gamers van tegenwoordig niet zo speciaal over, we hebben het hier wel over een game uit 1982. hartstikke gaaf dus dat de mogelijkheid hierin zit. Alleen jammer van het gebrek aan opslagmogelijkheden maar ja, een mens kan niet alles hebben.

Oordeel: Deze game is een van de echte toppers op de Videopac, en een must-have voor elke Videopac-gamer!

(geen packshot want: te lelijk)

Wat: Catch The Ball/Noughts and Crosses

Wie: Rondjes, kruisjes en een lelijke clown

Release: 1980 (Philips Videopac 19)

Aantal spelers: 2

Deze game is misschien wel de stomste game die ik in mijn bezit heb. In Catch the Ball of Vang de Bal is het de bedoeling de bal te vangen (duh). Deze bal valt van boven naar beneden terwijl hij door 3 niveaus heen valt en daarmee elke keer een onverwachte kant opschiet. Jouw taak is op de plek waar je de bal verwacht te staan. Probleem is dat de bal soms zo snel een andere kant opschiet dat hoe je ook anticipeert op de bal, je de bal toch nooit kan hebben. Het is oneerlijk en eerlijk gezegd niet leuk.

Het tweede spel op deze cartridge is Noughts and Crosses oftewel Boter, Kaas en Eieren. Dat was in de Middeleeuwen al stom, dat was in 1980 stom en is nu nog steeds stom.

Naast de stomme spelletjes op deze stomme cartridge is het bijzonder stom dat je de games alleen maar met z'n tweeën kan spelen. We zijn gamers for gods sake! Games komen bij ons op de eerste plaats, een eventuele tweede plaats reserveren we wel voor eventuele sociale noodzakelijkheden als vrienden! Nee, deze game is niks!

Oordeel: Deze game rammelt aan alle kanten. Zelfs als je een vriend kunt vinden om deze game te spelen zul je die hierna voor altijd kwijt zijn, zo kut is deze game. Serieus.

Dit artikel delen

Over de auteur