1. Fallout 3 - The Extraordinary Adventures of the Vault 101 Kid

Fallout 3 - The Extraordinary Adventures of the Vault 101 Kid

Na mijn Far Cry 2 dagboeken presenteer ik U nu mijn Fallout 3 dagboeken, maar ik wil misschien wat anders doen. In deze dagboeken wil misschien ik wat meer voor een verhaal vorm zoals je in een boek tegenkomt, als jullie het anders willen, zoals in de FC2 dagboeken vertel het mij dan en dan blijf ik die stijl voortzetten! Voor iedereen die nog meer Far Cry 2 dagboek delen wilt zien, wees niet getreurd, er komen er nog meer.

Het was een zonnige dag toen ik weer opstond in Megaton, tijd om de zoektocht naar mijn vader voort te zetten! Van Doctor Li uit Rivet City had ik gehoord dat ik mijn vader ergens kon vinden in Vault 112, die een wat andere opzet had dan ik gewend was in Vault 101. Na onderweg wat Mercenaries tot as verwerkt te hebben en een paar slaven bevrijd heb van hun kwaadaardige meesters kwam ik aan bij een garage. Hier moest ik ergens een goed verborgen deur vinden tussen de Rat Moles die het gebouw bezet hadden, die had ik al echter snel van hun hoofd ontdaan en de "verborgen" deur bleek niet zo heel verborgen te zijn voor iemand met een scherp oog.

Toen ik in de Vault kwam moest ik een Jumpsuit aan, zoals ik gewend was in Vault 101, maar in plaats van een soort ondergronds dorp had deze Vault machines die me het meeste deden denken aan een cockpit! Het bleek echter een soort hersen-emulator te zijn die je in een virtuele wereld plaatsten, zoiets als in de Matrix. Toen ik voor het eerst daarin mijn ogen opende dacht ik serieus in een of andere cheesy Amerikaanse jaren '50 show beland te zijn! Het was namelijk een perfecte rotonde-straat met mooie huizen en in het midden een speelplaats, maar met een heel erg zieke twist! Op de speelplaats was namelijk een meisje genaamd Betty, op het eerste gezicht een leuk en lief meisje... totdat ze jou een opdacht geeft. Ik moest namelijk een jongetje aan het huilen maken, wat moet dat moet maar, dus ik gaf die jongen een dreun in zijn gezicht en ja hoor, hij huilde. Toen pas merkte ik echter dat ik ongeveer even groot was als het jongetje, dus ik ging naar 3rd person view en zag dat ik een jongetje was van ongeveer dezelfde leeftijd!

Toen kreeg ik van Betty mijn volgende opdacht en ik wist gelijk dat er iets niet in de haak was met haar, ik moest namelijk een, op het eerste gezicht, perfect huwelijk breken. Maar toen Betty met mij aan het praten was zei ze ineens iets met een mannelijk, Duits accent! Maar dat was iets voor later, dus ik ging op zoek naar aanwijzingen om het huwelijk kapot te maken en stuitte al snel op het feit dat het niet zo goed boterde tussen de twee, ik las namelijk het dagboek van de vrouw en zij had ontdekt haar man mogelijk vreemd ging. Nadat ik wat andere buurtbewoners gesproken had wist ik dat hij vroeger vreemd ging, maar dat dat nu over was en alles weer de goed kant op ging. Daar zou en moest ik een stokje voor steken en dus ging ik naar spullen op zoek die mij konden helpen, al snel vond ik een dames ondergoed op het bed van een knappe single vrouw. Ik heb die dus het huis van het koppel in gesmokkeld en op het bureau in de kelder gelegd en tegen Mevrouw gezegd dat ik iets had "gevonden" in de kelder. Zij was compleet over de rooie en ging helemaal tekeer tegen haar onschuldige man, ik kon het niet laten om een grote glimlach op mijn gezicht te toveren!

Toen ik weer met Betty sprak kwam ik erachter dat zij, of hij, mijn vader had opgesloten in dezelfde wereld... als een hond! Om mijn vader en mijzelf uit de simulatie te krijgen moest ik nog twee opdrachten vervullen, tijd om die dus te gaan doen voor de sick bastard! Eerst moest ik een vrouw vermoorden, maar het moest op een ongeluk lijken, niet echt iets voor mij! Toen ik een gesprek tussen haar en haar vriendin afluisterde kwam ik achter de afkeer voor de robots van de vriendin, het toekomstische slachtoffer vond ze echter geweldig en zag niets gevaarlijks in hun... dacht ze! Toen ik haar huis binneglipte zag ik al gelijk de robot in de hoek staan die nogal scherpe voorwerpen aan zich had bevestigd en ik maakte daar al snel handig gebruik van door met de terminal, de afstandbediening, van de robot te knoeien. Hij werd helemaal gek en sproeide met vuur en smeet met messen, de vrouw des huizes legde daarom al snel het loodje en ik kon het huis verlaten voor mijn laatste opdracht...

Ik had weer een puzzel opdracht verwacht, maar het pakte iets anders uit. Ik moest namelijk een clowns hoed (zie mijn avatar) opdoen en met een mes iedereen in de straat in cold blood uitmoordden! Daar was ik met mijn gevechts ervaring en VATS syteem al snel klaar mee en het deed niet onder voor een willekeurige B-film! Bloed en ledematen lagen in de straat verspreid en Betty, eigenlijk Doctor Braun vertelde "ze" mij, opende de deur zodat ik eindelijk weer terug naar de D.C. Wastelands kon keren, mét mijn vader! Nu alleen nog uitzoeken waarom hij plotseling Vault 101 verlaten had en iedereen in gevaar bracht...

Dit artikel delen

Over de auteur