1. Wii, bedankt!

Wii, bedankt!

De Wii... Wat was ik blij dat Nintendo weer eens ouderwets vernieuwend was met de nieuwste console. Schuimbekkend rende ik op de dag van release naar de winkel om dit revolutionaire apparaatje op de kop te tikken. Was ik in eerste instantie nog redelijk sceptisch na de matige Gamecube, hoe meer ik las over de nieuwste console van de meest revolutionaire gamesontwikkelaar aller tijden, hoe meer ik zin had om met dat ding aan de slag te gaan.

En wat had ik een plezier! Wii Sports was wellicht de meest basic game die ik ooit gespeeld had, maar de controlls maakten dit spel tot een waar feest. Nog nooit ging ik zo op in een spel en nog nooit had ik het idee zoveel invloed te hebben op wat er gebeurde. Ik genoot met volle teugen en had absoluut geen spijt van mijn aankoop.

Maar na een week was de lol er een beetje af. Wii Sports was grijsgespeeld en ik was toe aan iets nieuws. Tijd voor een bezoekje aan de plaatselijke gameboer om een vette titel op de kop te tikken. Daar aangekomen slenterde ik naar het Wii rek om eens te kijken wat er allemaal voorhanden was. Zelda is natuurlijk een toffe port van een Gamecube spel, maar ik wilde een volwaardige Wii game die compleet gebruik maakte van de hardware.

Na een minuut of tien hoesjes te hebben bekeken kwam ik tot de conclusie dat zo'n game er eigenlijk niet was. En nu, bijna twee jaar later, is die situatie nauwelijks veranderd. Er zijn een handvol toffe games verschenen (denk aan Super Mario Galaxy en Super Smash Bros. Brawl onder andere) maar het is belachelijk hoeveel meuk er op de Wii verschijnt. Je zou er een slappe zak van krijgen.

Natuurlijk is de Wii een succes. Of je nu dement bent, of een foetus, iedereen kan met het ding aan de slag. Zeker Wii Sports en Wii Fitness zijn onder vrouwen een groot succes en Nintendo speelt hier slim op in, geef ze is ongelijk. Ik ben echter nog niet dement en het foetus stadium voorbij, dus de Wii is voor mij eigenlijk niets meer dan een miskoop geweest. Ik heb acht games gekocht voor de Wii sinds dat ik de console heb en alleen bij Super Mario Galaxy had ik het idee echt met volle teugen te genieten van wat er op mijn scherm verscheen.

En dus heb ik een enorme kater overgehouden aan de nieuwste console van Nintendo. Vorige week heb ik daarom ook de knoop doorgehakt en mijn Wii te koop aangeboden. De gehele set was ik zo kwijt aan, je raadt het al, een vader die het ding voor zijn kind wilde. Prima, ik was vierhonderd euro rijker en vanavond staat er bij mij in mijn kamer een heuse PS3 te pronken. Ik weet nu al niet meer welke games ik moet gaan kiezen, zoveel games spreken me aan. Een luxe die ik allang niet meer gevoeld heb...

Dit artikel delen

Over de auteur