1. Waarheid en discussie...

Waarheid en discussie...

Er wordt mij vaak gevraagd waarom ik zo vaak over geloofsonderwerpen praat. “Laat mensen toch lekker geloven wat ze willen” blijkt een terugkerend thema. De werkelijke reden is een heel andere: ik ben van mening dat het geloof in het bovennatuurlijke de mensheid meer kwaad dan goed heeft gedaan; ik denk niet dat het nodig is te wijzen op het vele leed en onrecht dat is en wordt veroorzaakt met een bepaalde bovennatuurlijke overtuiging hoog in het vaandel.

De schadelijke gevolgen van “geloven” zijn nu eenmaal onontkoombaar: wanneer mensen gehersenspoeld worden of zichzelf hersenspoelen met de overtuiging dat hun bovennatuurlijke geloof de waarheid is, is het logisch dat ze menen in hun recht te staan als ze niet-gelovers op het “rechte pad”, hun pad, willen brengen; als het niet goedschiks gaat dan desnoods kwaadschiks. Deze houding is te vangen onder de noemer “een monopolie op de waarheid (denken te) hebben”.

Of je nu een gematigde gelovige bent of een fundamentalist, als je werkelijk gelooft in een onbewijsbaar fenomeen of verhaal kan het niet anders dan dat je denkt dat mensen die het niet geloven op een bepaalde manier minderwaardig zijn: je hebt een waarheid ontdekt die de ongelovige niet wil erkennen, hij is “verloren”, weet niet beter, ontdekt nog wel dat hij het mis heeft… Je kan nog proberen hem te “redden”, te onderwijzen, te helpen. En als dat allemaal niet lukt concludeer je dat je te maken hebt met een star, kortzichtig, ongevoelige persoon; “een robot-mens”.

Veel gelovigen schermen in discussies vaak met termen als “open staan voor” en “respect hebben voor”. Als ik me als ongelovige in een moskee zou bevinden zou ik me vanzelfsprekend houden aan de regels die daar gelden uit respect voor de omgeving waarin ik me bevind en de mensen die me omringen. Als ik echter zou besluiten in de privacy van mijn eigen huis een spotprent te tekenen van de profeet Mohammed en het te publiceren op dit blog staat me dat geheel vrij: ik hoef niet te buigen voor regels en taboes die niet op mij van toepassing zijn en wettelijk zijn toegestaan in het publieke domein. Dit concept schijnt moeilijk te bevatten te zijn voor gelovigen en dat is ergens wel logisch: ze denken immers een monopolie op de waarheid te hebben en aan de regels van die waarheid mag niet getoornd worden, zeker niet door minderwaardige mensen die die waarheid niet erkennen!

Een dergelijk voorbeeld kan ook doorgevoerd worden naar gelovigen die een paranormaal fenomeen aanhangen of accepteren zonder sluitend bewijs. Als ik met degelijke kennis van mentalistische technieken meen een medium te betrappen op het gebruiken van trucs kan ik niet anders dan concluderen dat hij/zij hoogstwaarschijnlijk de boel oplicht en dus een “oplichter” is. Dat is geen gebrek aan respect mijnerzijds maar een conclusie gebaseerd op observaties. Als ik een show van een medium zou bijwonen zou ik die conclusie niet hardop uitspreken, uit respect voor anderen die zijn gekomen om een leuke of spirituele avond te beleven. Op mijn blog geldt een dergelijk taboe vanzelfsprekend niet en kan ik schrijven wat ik wil wellicht ben je het niet eens met het geschrevene: ik kan in die situatie je alleen maar aanmoedigen mij dit te laten weten in een reactie met liefst goede onderbouwde argumenten. Kom echter niet aan met het respect-verhaal, ik zie in de meeste gevallen de relevantie er namelijk niet van in. Ik beweer namelijk niet dat er niets tussen hemel & aarde is maar dat we op dit moment weinig met zekerheid kunnen beweren.

Ik ben vaak bij mezelf te rade gegaan of ik ergens een monopolie op de waarheid denk te hebben en ik heb gelukkig zelden een dergelijke houding kunnen ontdekken. Mijn werkelijkheid en waarheden kunnen elke dag bijgesteld worden; zolang ik consequent blijf in mijn methodes van onderzoeken en verwerken van mij gepresenteerde nieuwe informatie is er altijd de mogelijkheid voor verandering van mijn standpunten. Ik denk dat de discussie een stuk interessanter zouden worden als het zou lukken eventuele monopolies op de waarheid volledig los te laten, al was het maar voor de duur van een discussie!

Dit artikel delen

Over de auteur