1. DenLog: Wapens en Wandelstokken

DenLog: Wapens en Wandelstokken

Meer dan ooit is het “hip” om als ontwikkelaar games te ontwikkelen die niet specifiek op één doelgroep gericht zijn maar juist meerdere soorten gamers moeten vermaken. Al snel is voor dit soort spellen de term “Casual Games” ontstaan. De meeste gamers op Insidegamer weten wel wat het verschil is tussen Casual en meer Hardcore games maar ik vraag me af of het niet verstandiger is om juist in de winkels ook aan te geven of een game voor een brede doelgroep gemaakt is (Wii-Fit, Cooking Mama) of juist voor de wat hardere kern gamers (Metal Gear Solid, Gears of War).

GTA IV

Wanneer is een game casual

In mijn ogen is een game casual wanneer er gebruik wordt gemaakt van alle van de volgende punten:

* Té simplistische graphics, een mooi voorbeeld is Wii-Fit of Wii-Sports

* Een gameplay die bestaat uit niet teveel moeilijke bewegingen, geen ellenlange combo’s, dertig wapens of honderden upgrades, nee, gewoon simpel van opzet, met enkele knoppen door te krijgen en bovenal speelbaar voor iedereen. (denk aan de simpele bewegingen uit Wii-Sports).

Dat zijn twee simpele punten die voor mij bepalen of een game wel of niet tot de categorie casual behoort. Casual zou ik dan ook liever omschrijven als games die simpel van opzet zijn, niet het maximale qua uitdaging vragen en die een breed publiek, inclusief spelers die vrijwel nooit spelen, aanspreken.

Is er iets mis met Casual Games

In eerste instantie is er natuurlijk niks mis met het feit dat gamen voor steeds meer mensen een leuk tijdverdrijf is. Toch zitten er in mijn ogen de afgelopen tijd zeker minpunten aan. Zo merk ik dat games die mij vroeger echt tot het uiterste dreven (Zelda, Super Mario) bij de laatste delen eigenlijk tegenvielen. Naast dat het op veel punten er gerecycled aanvoelde vond ik het erger dat de spellen verschrikkelijk vergefelijk waren. Niks niet dood als je net niet goed genoeg springt, het spel corrigeert je ongemerkt automatisch en dat is in mijn ogen een slechte ontwikkeling. Games worden makkelijker, en als ze makkelijker worden halen veel gamers er een stuk minder plezier uit.

Wii Fit

Ook merk ik dat steeds meer ontwikkelaars veel tijd steken in “Casual” games. UbiSoft heeft al een tijdje niks laten weten van Rainbow Six of G.R.A.W. maar de Raving Rabbids gaan lekker door en blijkbaar is je paardje verzorgen op de Nintendo DS ook een verschrikkelijk belangrijke doelstellingen van de eens zo uitdagende toppers uitpoepende ontwikkelaar. Naast dat die twee games simplistisch zijn vind ik het schrikbarende dat de nieuwe Tom Clancy reeks (Endwar) bekritiseert wordt wegens een gebrek aan diepgang, juist een reeks die zo sterk is door de uitdagende gameplay laat dat in het nieuwste deel afweten, is dit een voorbode voor de toekomst? Spelen we over tien jaar enkel nog games waarin gameover gaan uit den dode is? Kunnen we over tien jaar niet beter ons best gaan doen om games te verknallen? Is dat moeilijker dan het uitspelen zelf? Komen er shooters waarin je standaard in een “God-mode” speelt? Ik hoop het niet, maar als ik de ontwikkeling sinds de opkomst van nieuwe doelgroepen volg snap ik eigenlijk wel dat ontwikkelaars zich liever daarop toeleggen. Games als Wii-fit verkopen soms beter dan menig andere game, en ik durf met veiligheid te stellen dat Wii-fit qua ontwikkeling minder heeft gekost dan bijvoorbeeld een God of War 2 of Uncharted: Drake’s Fortune.

Misleiding in winkels

In de winkels liggen natuurlijk Casual en Hardcore games door elkaar, het punt van mijn weblog is dat je soms nogal misleid kan worden. Loop eens naar een willekeurige winkel, en de wat ervarener gamer herkent meteen welke game wel en welke game niet als casual gezien kan worden. Het wordt echter erger als onervaren gamers langslopen en de vrolijke doosjes van een game als GTA of Forza zien staan. Zij denken nog in de termen dat bijna alle spelletjes leuk en simplistisch zijn, en zij zijn degenen die vaak van een koude kermis thuis komen. Zij kopen of games die hun niet liggen qua casualheid, of casualgames die gewoon bagger zijn. Zoals schaamteloze minigame compilaties die niks anders doen dan de speler vermoeien met te langdradige uitleggen en saaie combo’s.

Is er een oplossing

Ja die is er. Ik stel voor om gebruik te maken van twee logo’s, een doorgeladen wapen en een wandelstok (moeilijk ter been, traag reactievermogen). Het wapen komt op Casual games die slecht scoren en het spelen niet waard zijn, kortom daar waar je liever het doosje kapotschiet, dan dat je de game speelt. De wandelstok komt op games die voor vele spelers leuk zijn en voldoen aan de twee criteria voor casualgames. Ze geven aan dat de game geschikt is voor alle leeftijden plus wat oudere of onervarene gamers. Die hun weg nog niet kunnen vinden door de overvolle gamerekken. Hoe gaan we dit selecteren? Simpel, er zijn genoeg sites die de gemiddeldes van games noteren, deze sites mogen er dan voor kiezen om bijvoorbeeld op mijn Pony en Ik een wapen te plakken (HASJEEEEEE!) en op betere spellen als Mario Kart een wandelstokje. Simpel, doeltreffend en bovenal zeer klantvriendelijk!

Gezeik?

Nee ik ben niet tegen casual games, sommige zijn zelfs leuk (Little Big Planet), enja, hoe meer zielen hoe meer vreugd. Maar alsjeblieft, heren ontwikkelaars, vergeet niet de mensen waar het ooit mee begon. Casual oké, maar de hardcore moet blijven bestaan.

Dit artikel delen

Over de auteur