1. Het jaar 2008

Het jaar 2008

Het is alweer 2 december. De tijd vliegt en sleurt ons mee. Sinterklaas is volop in de media en de Kerstman staat te poppelen om ons land binnen te vliegen. Aangezien ik gemiddeld 8,5 uur per dag op kantoor zit, zie ik weinig daglicht. In de ochtend fiets ik in het schemer naar het werk en laat in middag fiets ik in het donker terug. Iedereen wordt bleker en mijn moeder blijft aandringen op vitame D tabletten. Ik neem het haar niet kwalijk. Ze heeft immers het beste voor met haar zoon. De meeste mensen weten namelijk niet dat de vitamine D uit zonlicht heel anders wordt aangemaakt dan in al die syntetische varianten. Ik wijk echter weer van mijn titel af want ik wil terugkijken op het jaar 2008.

2008 is een lang jaar, 366 dagen aangezien het een schrikkeljaar is. Het is een jaar met veel beweging. Zo roept Kosovo eenzijdig de onafhankelijkheid uit van Servië en wordt Fidel Castro, na 49 jaar, opgevolgd door zijn broer Raul Castro als leider van Cuba. In augustus verlopen de Olympische Zomerspelen in Peking (China) erg rustig. Dit in tegenstelling tot de maanden/weken voor de spelen. In de gehele wereld laten betogers en demonstranten van zich horen. De pro-Tibet beweging krijgt een ongezonde dosis aandacht en veel burgers lijken de pro-Tibet beweging blindelings te volgen. Tibet was een onafhankelijk land, met een theocratische regering. Sinds 1950 wordt het gebied tot het land China gerekend. Met steun van Hollywood wordt ons op een romantische manier wijsgemaakt dat Tibet veel slechter af is met de Chinezen. Een kleine duik in geschiedenis leert ons echter anders (ga op zoek!).

Op 27 maart 2008 wordt de anti-Koranfilm Fitna van de politicus Geert Wilders op internet gepubliceerd. De ‘film’ duurt slechts zestien minuten en brengt weinig nieuws. De film wordt binnen drie uur echter drie miljoen keer bekeken maar (op enkele uitzonderingen daar gelaten) blijven extreme reacties uit. Fitna is naar mijn mening geen belediging en zelfs geen provocatie jegens moslims. Het is een film die feiten beschrijft die niemand onbekend in de oren moet klinken. Maar elke dwaas weet dat deze feiten niet representatief zijn voor de circa 1 miljard islamieten (20% van de wereldbevolking) op deze wereld.

2008 is ook het jaar waarin twee invloedrijke landen een machtswisseling ondervinden. De Russen verkiezen een opvolger voor Vladimir Poetin. De gedoodverfde kandidaat Dmitri Medvedev wint met 70% van de stemmen. Volgens waarnemers van de Raad van Europa zijn de presidentsverkiezingen niet vrij verlopen. Poetin is inmiddels premier maar zijn rol is voor velen bedekt met een dikke laag mist. Medvedev, zo blijkt op 9 augustus 2008, is geen doetje. Er breekt een oorlog uit tussen Rusland en Georgie, de inzet is Zuid-Ossetie. Rusland laat er geen gras over groeien en houdt weken lang troepen in Georgie.

De andere machtswisseling vond plaats in de enige supermacht die we in 2008 nog kennen en een van mijn favoriete landen. Na een uitmuntende campagne en het geluk dat het verschrikkelijk slecht met de economie gaat wint op 4 november Barack Obama de presidentsverkiezingen in de VS. Raciale verschillen hebben het land in het nabije verleden letterlijk in tweeen verscheurd en toch laat de VS opnieuw zien dat ze het land zijn met de onbeperkte mogelijkheden. Ik heb mijn twijfels of Obama de klus gaat klaren. Of hij daadwerkelijk geschikter is dan McGain moet ook nog blijken maar de symbolische waarde van de deze keuze is niet uit te drukken in aandelen, beurswaarde of dollars maar alleen in hoop. Maar in tijden van economische recessie en een kredietcrisis is hoop wellicht het beste medicijn. Ik hoop echter de VS binnen enkele jaren weer volledig hersteld is. Ik houd van Amerika. Het is het enige deel van de wereld dat niet geamerikaniseerd is.

2008 was, op enkele gebeurtenissen uitgezonderd, geen bijzonder jaar. Azie en de VS werden weer getroffen door verschillende natuurrampen. Afrika heeft miljoenen inwoners verloren aan aids, een tekort aan voedsel en geweld. Europa is nog steeds te bang om gezamelijk echte beslissingen te nemen. De kredietkrisis wordt opgelost met geld dat niet bestaat en Osama Bin Laden is nog steeds niet gevonden.

Gelukkig zijn er in 2008 ook dingen gebeurd waar we om gelachen hebben. Belgie denkt namelijk een stabiele regering te hebben. Radovan Karadzic werkte hij als alternatief genezer in een privekliniek in Nieuw-Belgrado. Nederland wil opnieuw een gooi doen naar het Songfestival. De bank Fortis wordt voor een deel genationaliseerd door Nederland en Femke Halsema denkt klaar te zijn om te regeren.

Ik ben klaar voor 2009, opnieuw zonder goede voornemes!

Dit artikel delen

Over de auteur