1. DenLog: Crab Key dagboek - deel 1

DenLog: Crab Key dagboek - deel 1

Een nieuwe Animal Crossing betekend een nieuwe avontuur. Vandaag startte mijn avontuur op de Wii met de standaard vragen over bijvoorbeeld de naam van je dorpje (ik besloot het Crab Key te noemen, naar een bekend eiland uit een James Bond film). Mijn personage heette vrij standaard Dennis en vervolgens kon eindelijk de tutorial beginnen die net als in de DS versie bestond uit wat simpele opdrachten om wegwijs te worden met de besturing en de mogelijkheden.

Een simpele conclusie zou zijn dat de game er grafisch niet bijzonder veel op vooruit is gegaan, oké de kleuren zien er absoluut beter uit en het geheel voelt warmer en strakker aan. Toch hangt om sommige objecten nog steeds een soort waas, iets wat op de Wii niet nodig is. Maar eigenlijk boeit dat me niks, AC gaat niet om graphics maar om beleving, een heerlijk tweede leven ergens waar niemand je aanvalt op wat je doet.

En dus vervolgde ik mijn dag, ik maakte kennis met mijn bewoners (een soort kanarie, een blauwe vogel met oranje snavel genaamd Pierce en een muis die ze Rizzo hebben genoemd) en merkte dat het een heerlijke mengelmoes van karakters is. Een roddeltante, een bloedserieuze (iets té serieuze) werker en gewoon wat personen waarvan ik nog niet precies weet hoe ze in elkaar zitten. Eigenlijk spreken ze me allemaal (op de kanarie na) wel aan en de gesprekken zijn gewoon weer als vanouds goed.

Zo vertelt de één over bloemen en planten terwijl een ander mij verwoedt duidelijk probeert te maken waarom het zo belangrijk is dat ik absoluut en zeer zeker koffie drink. Naast de gesprekken ben ik natuurlijk wezen vissen (leuke vangst leverde bijna 3000 bells op!) en heb ik nieuwe fruitbomen geplant (hoe meer fruit hoe meer er valt te verdienen) en natuurlijk fruit alvast verkocht.

Een dag AC is voor mij niks zonder niet minimaal één brief naar een buurtbewoner verzonden te hebben. Ik heb er vandaag zelfs drie gedaan. Eentje naar de roddeltante, haar vertelde ik over mijn reis en dat ik het dorp zo leuk vond (eens kijken hoe mijn woorden de komende dagen verdraaid worden). Eentje naar de Rizzo (over mijn bijensteek en dat het zoveel zeer doet) en eentje naar de blauwe vogel waarin ik vraag of het moeilijk is om zoveel op Pino te lijken. Natuurlijk snappen ze de teksten niet, maar de antwoorden die je in AC krijgt voelen gewoon erg kloppend aan, het lijkt echt alsof ze je begrijpen, en dat maakt deze game zo sterk.

Als klap op de vuurpijl kreeg ik ook nog een verse roddel te horen, het schijnt dat Twiggie (kanarie) en Kitty (ras onbekend maar een roddeltante van beroep) knallende ruzie hebben gehad over de liefde van Twiggie. Het fijne wist de heer Rizzo er niet van, maar dat liefdesleven interesseerde hem ook. Eigenlijk vind ik het ook wel intressant, want met wie wil Twiggie nou zo graag een beschuitje eten? Waarom dan? En wat heeft Kitty ermee te maken? Hopelijk vind ik de antwoorden allemaal deze week nog, mijn nieuwsgierigheid is geprikkeld.

En nu ga ik toch maar lekker slapen, dag dagboek!

Dennis

Dit artikel delen

Over de auteur