1. De voldoening zal groot zijn

De voldoening zal groot zijn

Daar waar mening gamer in het najaar werd bedolven onder de toppers en sub-toppers, daar zaten de Wii-eigenaars in een zwart gat. Je had Mercenaries, Gears of War en Resistance 2; Bioshock voor de PS3, Rock Band 2, Guitar Hero World Tour, World of Warcraft en ga maar door.

Maar voor de Wii was het aanbod deze herfst en winter ronduit triestig. Was het niet opnieuw meuk in zijn puurste vorm, dan was het wel voor de zoveelste keer een party-game zoals er dertien zijn in een dozijn. Alleen Disaster kon enkelen er toe aanzetten hun Wii even weer te starten. Daarna was het terug naar ‘de grote droogte’. Bij elk frontpage-bericht in zake Nintendo of de Wii werd er gefrustreerd gereageerd, naast de gebruikelijke bashers natuurlijk. Zo ging ook ondergetekende zich steeds meer ergeren aan het tekort aan vermaak op z’n Wii. Ik ging steeds minder Wii-artikels lezen en eventjes dacht ik er zelfs aan om mijn Wii in te gaan ruilen voor een PS3… Maar toen kwam er die ene hoopvolle trailer!

Zo maak je een party game. Door er een Sin City-look aan te geven, gruwelijke killing moves in te steken en dat te doorspekken met bloedstollende spanning. PlatinumGames en Sega tonen lef door met een game als deze -uiterst zeldzaam op de Wii- naar buiten te komen.

Het principe van MadWorld is simpel, doch uiterst doeltreffend:

In Madworld is het een kwestie van leven en dood, waar alleen de sterkste overleven. Jij kruipt in de huid van Jack, die in een spel van dood en verderf is beland. De zieke spelletjes zijn gecreëerd door een bende slechteriken die zich “The Organizers” noemen. Om in leven te blijven en het geheim achter Death Watch te onthullen, moet je optimaal gebruik zien te maken van wapens en voorwerpen die je in je omgeving vindt en baan je je een weg door een reeks gewelddadige minigames.

De game ziet er uit als een interactieve strip in zwart-wit afgewisseld met rood van rondspattend bloed, dankzij de rake klappen die je uitdeelt met de Wii-afstandsbediening en Nunchuk. In de multiplayer speel je verschillende minigames en kan met meerdere mensen tegelijk gespeeld worden.

Wat in mijn hoofd dan klinkt als: ziekelijk veel geweld in een zwart-wit jasje met een verhaal dat als inspiratie kan dienen voor Saw VI. De multiplayer en het interactieve gebruik van de remote en nunchuk zijn natuurlijk de absolute kers op de taart.

Ja, ik kijk uit naar MadWorld. Dat komt door de gruwelijkheid van het spel zelf, maar evengoed door de grote droogte van het najaar voor de Wii. Door zo lang op mijn honger te zitten wat betreft nieuwe games is al mijn aandacht verschoven naar 31 maart. Door dat ellenlange wachten wordt mijn opluchting nog groter als de game een topper(tje) blijkt te zijn. Wat zeker het geval zal zijn. Mijn verwachtingen voor deze game zijn hoog, maar daar zal deze game sowieso aan voldoen. Het kan niet meer mislopen voor mij.

De voldoening zal groot zijn, net als de jaloezie bij vele niet-Wii-eigenaren… Maarja, daarna valt er jammergenoeg wel weer een gat. Dan is MadWorld dan toch minstens een lichtpunt in de duisternis geweest.

Dit artikel delen

Over de auteur