1. Boterkop + Meneer met Schaap op zijn Hoofd = Revenge.

Boterkop + Meneer met Schaap op zijn Hoofd = Revenge.

Ik had voorheen niks met muziek dankzij een Fryske accordeon-'meester' op de basisschool en omdat ik er ook niks aan vond. Dat veranderde niet door de muzieklessen in de eerste en tweede klas van de middelbare school. Toen wist ik namelijk nog niet hoe mooi en groot die muziek wereld is met al die pareltjes van vroeger.

Het was de derde klas toen ik echt in aanraking kwam met de muziek waar ik nu naar luister. Ik liep stage bij een Electro World-winkel en de monteur van het bedrijf waar ik vaak mee reed luisterde altijd naar classic rock daardoor raakte ik in aanraking met classic rock. Mijn stagebegeleider was ook eigenaar van de muziekwinkel die naast mijn stage bedrijf zat. Daar moest ik geregeld ook mee helpen en met plezier, ik leerde beetje bij beetje weer meer muziek nummers kennen én de verkoopster zag er leuk uit.

Gelijk naar mijn stageperiode gingen we op kamp naar Terschelling en ik dacht ik moet maar eens een MP-3 hebben want de bootreis is vrij lang en de hele tijd naar de zee staren is ook niks. Ondertussen had ik al een paar nummers op mijn computer staan en voornamelijk, je raadt het al, classic rock. Queen domineerde mijn MP-3 op het moment dat ik naar Terschelling vertrok.

Op dat moment begon ook een andere artiest te leren die voor mij toen nog vrij onbekend was. Die door mijn vrienden als Boterkop werd bestempeld. Waarvan ik zei dat ze mooi blauwe ogen heeft en door haar ben ik gitaar gaan spelen én ik heb het complete album van haar op mijn MP-3 staan. Ze praat met een geweldig Schots accent en ze heet Amy MacDonald.

Zoals je leest in de vorige alinea ben ik helemaal gek van Amy MacDonald. Ze schrijft haar eigen nummers, ze heeft nummers waar je vrolijk van wordt, ze zijn simpel en ik kan me in de teksten vinden die ze schrijft. Jammer genoeg heb ik nog niet de kans gehad om naar een concert van haar te gaan en haar daar live te bewonderen. Al zingt ze dan met een Schots accent van hier tot aan Glasgow en is het haast onverstaanbaar, ik ga er nog een keer heen. Er is dan ook één nummer wat bij mij hoog staat en dat is Rock Bottom, een onbekend nummer van haar dat hoog staat in de hitparade van Rutger Hoekstra.

Zo is er nog een band die hoog staat en die al bekend was voor mij maar waar ik pas goed mee aanraking kwam nadat ik steeds meer er naar ging luisteren dankzij mijn vader. Van hem heb ik nu het virus gekregen waardoor je naar Electric Light Orchestra (ELO) luistert. Ja, ELO onbekend voor de jeugd van tegenwoordig en bekend voor de vorige generatie. Mijn all-time favoriete nummer - Mr. Blue Sky. - was al van hun maar verder kende ik ook niet veel meer van hun.

Ik zei dat het door mijn vader komt maar het komt ook gedeeltelijke door GTA IV. Toen ik die voor het eerst speelde en ik zette hem op de zender Liberty Rock Radio hoorde ik ELO voorbij dreunen met Evil Woman. Die kwam ook op mijn MP-3 te staan en zo ging ik op zoek naar meer leuke nummers van hen. Ik kwam toen bij het nummer, dat weet ik nog als de dag van gisteren, dat ik als eerste echt leuk vond, Roll over Beethoven van ELO. Dat was het nummer dat ik altijd hoorde en waardoor ik ook even stil bleef staan om het uit te horen in de autogarage van mijn vader.

Nu ik ook ben begonnen met de Guitar Hero-reeks leerde ik nog veel meer artiesten kennen en nummers die leuk vond en vind. Zo luister ik nu geregeld naar Jimmi Hendrix, ik kende hem al maar luisterde er nooit naar, en Paramore is ook zo'n band waar ik nu naar luister. Zo zijn er ook nummers die ik al kende maar waarvan ik de titel niet wist of de artiest niet kende, dus mijn muziek kennis is weer een beetje uitgebreid. En nu ik laatst veel heb geluisterd naar de Top2000 van Radio2 ben ik weer meer muziek nummers tegengekomen. Stukje bij beetje word mijn muziek kennis groter en dat is iets waar ik blij mee ben en waar ik door mee zal gaan.

Dit artikel delen

Over de auteur