1. De kou!

De kou!

Het is in Nederland zo koud dat er voor het eerst in dertien jaar een nationale titelstrijd op natuurijs wordt gehouden. Het zal geen Nederlander ontgaan zijn dat het de laatste paar weken weer flink koud is. Schaatsers zullen ongetwijfeld blij zijn met deze omstandigheden maar ondanks het feit dat ik uitkijk naar een elfstedentocht ben ik niet blij met dit winter weer. Sinds de zeer strenge vorst vecht ik dagelijks tegen (of samen met) mijn auto tegen deze kou. Het krabben van de autoruiten is te overzien maar om dit te doen moet ik eerst mijn auto in. Dit is echter het grootste probleem want op de een of andere manier bevriezen mijn deuren elke dag. Dit betekent dat ik elke ochtend moet improviseren om op het werk te komen. Vanochtend was de trein (helaas) mijn enige optie.

Nederlanders houden van klagen. Wij klagen over het weer, voetbal, mensen die er anders uitzien en het openbaar vervoer. In een ver verleden ging ik dagelijks met de trein. Ik was in het bezit van een OV en de NS bracht van mij door heel Nederland. Dit deden ze nooit op tijd maar ik kwam er wel. Soms moest ik 6 keer overstappen in plaats van niet maar ik kwam er wel. Maar tijden veranderen en te laat komen op je werk is vervelender dan een college missen die je toch niet had voorbereid. Ondanks het feit dat een reis nooit vlekkeloos verliep, was ik niet ontevreden over de NS. Anno 2009 ben ik echter niet meer in het bezit van een OV en hierbij begint meteen mijn onvrede aangaande het openbaar vervoer. Als incidentele treinreiziger schrik ik me werkelijk een hoedje als ik naar de prijzen kijk. In eerste instantie dacht ik dat ik per ongeluk de optie eerste klas had ingedrukt. Na een snelle reset (ter ergernis van de lange rij bibberende mensen achter mij) kwam ik tot de conclusie dat ik geen fout in mijn keuze had gemaakt en dat de prijzen daadwerkelijk zo hoog liggen. Nu ben ik geen politicus, en ik moet bekennen dat ik geen enkel boek of onderzoek aangaande het oplossen van het fileprobleem heb gelezen. Maar de aanpak van minister Camiel Martinus Petrus Stephanus Eurlings lijkt mij echter contraproductief zolang de prijzen van het openbaar vervoer niet dalen. Op de site van het CBS staat dat 41% van de Nederlanders beweert de auto meer te laten staan als het openbaar vervoer goedkoper wordt. 41% is geen gegeven dat je kunt negeren en het CBS (Centraal Bureau voor de Statistiek) is geen Maurice de Hond.

De overheid wil het gebruik van het openbaar vervoer stimuleren maar doet niets aan het feit de NS elk jaar haar prijzen verhoogt. Ik snap dat het onderhoud van ons spoor een uitermate dure grap moet zijn. Het Nederlandse spoorwegnet is het op twee na drukste spoorwegnet ter wereld. In verhouding tot de bevolking (ongeveer 6,5 procent van de gehele bevolking reist iedere dag per trein) en de lengte van het spoor is het Nederlandse spoorwegnet zelfs het drukste ter wereld. Als de overheid de complete investering van het rekening rijden in het spoorwegnet had gepomd dan was het reizen met de trein wellicht financieel aantrekkelijker geweest. Nu ben ik met de auto, inclusief benzine en parkeergeld (zelfs in Amsterdam). goedkoper uit dan met de trein.

De kou heeft niet alleen greep op mijn autodeur maar tevens op de trein. Zo had mijn trein 10 minuten vertraging en waren er 2 van de 10 deuren bevroren. Ik kijk nu al uit naar de maand mei. Tegen die tijd werkt mijn auto weer als een trein. De belastingformulieren zijn op de post en de kachel kan weer uit. De tuin is weer van mij en niet van de winter, en de kerstdrukte is nog zeven maanden weg.

Klik hier voor mijn weblog.

Dit artikel delen

Over de auteur