1. Artificial Stupidity?

Artificial Stupidity?

“Geachte heren ontwikkelaars, dit zijn Monolith en Valve, zij hebben games ontwikkeld, zoals F.E.A.R., Half-Life 2 en Left 4 Dead. Dit zijn games waarbij de tegenstanders realistisch en slim reageren op de acties van de speler, spellen met een hoog A.I. gehalte.” “Watte?” “A.I., dat staat voor Artificial Intelligence.” “Que?” “Kunstmatige Intillegentie” “Nee, nog steeds niet.”

Bovenstaande is volgens mij wat vaker voorkomt dan mij lief is bij ontwikkelaars, de A.I. in veel games is met een sneltreinvaart gedaald naar het jaar 0, waarbij zelfs de oermensen niet overleefden door naast een vijand te staan en niks te doen. “Vroegah” was de moeilijkheidsgraad ziekelijk hoog bij games, om dat nog eens mijn neus in te douwen heb ik Megaman 3 op de VC gedownload en heb ik vijf nieuwe classic controllers, een nieuwe TV, een nieuwe zus en een ander huis moeten kopen (ravijntje). Ik heb serieus heimwee naar games waarbij je je vingernagels in andermans hersenen duwde van frustratie en waar een game uitspelen moeite “Nee, dat ook niet.” kostte.

Tegenwoordig hebben we nog wel games zoals die ik al als voorbeeld noemde met een slimme A.I. die op jouw actie reageerde (reactie) en anticipeerde op de situatie, zoals de soldaten in F.E.A.R. die een kast omgooien om dekken achter te zoeken of de veranderde manier van aanvallen in Left 4 Dead, je wist nooit wanneer het noodlot toe zou slaan. Maar met games zoals Lord of the Rings Conquest, Saints Row 2 (op lage moeilijkheidsgraden), Call of Duty: WaW (je mede-spelers) en andere games met een zeer matige kunstmatige intelligentie wil ik een nieuw begrip de wereld in helpen om games van elkaar te onderscheiden: Artificial Stupidity. Zo kunnen we goed zien wanneer een game een slimme of een domme A.I. door middel van een label op het doosje of een extra icoontje bij de leeftijdsrating.

Zo kunnen we ook gelijk zien door middel van verkoopcijfers (A.I. en A.S. gescheiden) hoeveel gameland geeft om de slimheid van de vijanden, of vinden we een game uitspelen belangrijker dan uitdaging? Klinkt in mijn oren een beetje hetzelfde of je een gevecht aangaat met een kleuter of een expert in Kung-Fu, heel makkelijk en misschien goed voor je ego (niet goed voor kleutertje), maar weinig uitdaging en voldoening zul je erin vinden. Wat vinden jullie eigenlijk van A.I. in een game? Wil je de game liever uitspelen zonder voldoening of wil je een echt gevecht om leven en dood om die ene eindbaas op Very Hard te verslaan en hem uit te lachen tot in den doemenis? Ik ben benieuwd…

Dit artikel delen

Over de auteur