1. De zoete ironie…

De zoete ironie…

Voordat ik mijn verhaal ga vertellen, moet je eerst weten dat vanochtend geen ordinaire ochtend was. Gisterenmiddag viel namelijk in een deel van Vlaardingen en Schiedam de stroom uit (in Vlaardingen drie uur lang, hier welgeteld één seconde). Daardoor liepen wat dingen vanochtend anders dan normaal. Ten eerste deed mijn wekker het niet meer, aangezien er een soort kortsluiting was ontstaan in het alarmsysteem, dus kon het alarm niet aan. Ten tweede was de kookwekker, die normaalgesproken bij de douche staat, verplaatst omdat ik op tijd weer vanuit mijn tussenuur op school moest zijn en geen klok meer had om de tijd op te checken wegens de stroomstoring. Goed, dan begin ik nu mijn verhaal.

Mijn wekker deed het zoals eerder vermeld niet, dus ik werd in plaats van kwart voor zeven om half acht wakker en dat is vervelend, aangezien ik normaal gesproken wat eerder opsta om nog te douchen. Maar goed, nu ging ik dus om half acht pas douchen. Normaal douche ik tien minuten, wat ik bijhoud met het kookwekkertje. Helaas was datzelfde kookwekkertje de vorige dag verplaatst en moest ik dus nadat ik me van mijn kleren had ontdaan, weer mijn kleren aandoen om het wekkertje te pakken.

Ondertussen was het vijf over half acht toen ik onder de douche stapte. Toen ging het wekkertje ook nog eens niet af na tien minuten wegens onbekende redenen. Uiteindelijk ging ik me pas aankleden rond tien voor acht, terwijl ik van plan was om weg te gaan van huis om acht uur. Dat ging dus niet meer lukken, want om acht uur kwam ik pas aanzetten voor het ontbijt. Tien over acht vertrok ik van huis met een enorme haast. Ik moest immers binnen tien minuten op school aanwezig zijn.

Ter plekke besloot ik om de kortste weg te nemen (door het park) en dus niet mijn normale weg langs de straat. Daar sloeg het lot toe, er stak namelijk vlak voor mij een eend over. Dus ik kom met zo’n twintig kilometer per uur aanrijden en ik doe wat ieder mens zou doen als ze iets zien oversteken op hun pad: ik rem. Jammer genoeg regende het en was de weg nog een beetje glad door het vriezen van de laatste dagen. Het is simpel te omschrijven wat er toen gebeurde, maar dat ga ik natuurlijk niet doen. Nee, ik ga het lekker lang en beeldend uitleggen.

Op het moment dat ik de rem had ingedrukt en merkte dat ik niet direct stopte ging er maar één ding door mijn hoofd: FUCK! Op dat moment gaf mijn fiets het op en viel ik om. Op dat moment dacht ik terug aan een cabaretshow van ene Ronald Goedemondt, waar ik een week daarvoor heen was gegaan. Hij vertelde dat hij eens in Spanje midden op straat met de fiets is omgevallen. Hij zei dat het moment tussen val en landing altijd buitengewoon lang lijkt te duren. En weet je wat? Hij had gelijk!

In het eerste gedeelte van mijn val zag ik de eend staan, die haastig wegvloog, en ik vervloekte hem. Toen dacht ik aan de iPod die, als ik zo zou neerkomen, letterlijk verpletterd zou worden tussen mijn been en de grond. Gelukkig draaide mijn lichaam ietwat toen ik los was gekomen van de fiets en eindigde het eerste gedeelte van mijn val met een soort powerslide op de koude, natte grond. Ik merkte echter dat mijn hoofd ook een bijzondere aantrekkingskracht met de grond had en er schoot iets door mijn hoofd: Als ik maar niet met mijn volle gezicht op de grond kom, want dan ben ik fucked up. En in een reflex trok ik mijn hoofd omhoog en landde ik met een doodssmak op mijn kin.

Met een bloedende kin en aan mijn hand een scheve fiets keerde ik terug naar huis, waar mijn kin schoongemaakt werd door mijn ma en mijn fiets ook recht werd gezet. Tevens belde ze naar school dat ik later zou komen (het eerste lesuur was inmiddels begonnen). Uiteindelijk kwam ik aan op school met een wond op mijn kin en een beetje pijn in mijn enkel en linkerarm. Eenmaal op school aangekomen realiseerde ik me twee dingen. Ten eerste had de val als voordeel dat ik ‘legaal’ te laat was op school, wat fijn was omdat ik anders komende maandag onmenselijk vroeg op school had moeten komen. Ten tweede dacht ik terug aan hoe ik eerder deze week iemand had uitgelachen omdat hij was uitgegleden op de weg doordat hij moest remmen voor een overstekende eend. Oh, zoete ironie…

Dit artikel delen

Over de auteur

Limoenlichtje. Bladibladibla