1. Verliefd... en hart gebroken zijn...

Verliefd... en hart gebroken zijn...

Een titel waar ik eigenlijk niet heel veel aan toe te voegen heb.. Het lijkt het standaard cliché verhaal; De relatie loopt niet lekker, wat er toe leid dat twee mensen die van elkaar houden uit elkaar gaan...

Aan de kleine hints die ik hierboven al heb gegeven is al snel duidelijk dat ik degene ben die hartgebroken is, omdat het niet iets meer is geworden tussen ons..

Zij heeft me verlaten en wat blijkt... ze is weer terug bij haar ex.. Iets wat ik nu helaas zal moeten accepteren, omdat ik haar nog steeds ten volste respecteer.

Zij is 28 en ik ben 7 jaartjes jonger als haar. Als je dit hoort zal je waarschijnlijk al een soort veroordeelde blik gaan krijgen over de hele situatie. Echter niets is minder waar! Ik was echt smoor verliefd en zij absoluut ook, want die beeldschone ogen van haar, die konden niet liegen tegen mij!

Waar het dan mis is gegaaan vraag je? Vrouwen hebben nou eenmaal een biologische klok die mee tikt... en zij was kennelijk van mening dat ik haar nooit haar droom van een 'huisje-boompje-beestje' zou kunnen geven, omdat ik volgens haar andere verwachtingen zou hebben van een relatie...

Waarom.. waarom had ik daar gewoon niet mijn grote mond open getrokken en gezegd, dat als ik ooit met iemand zou willen trouwen, dat zij dat was! En dat ik haar absoluut de moeder van mijn kinderen wilde maken...

Er speelde helaas meer mee in dit hele verhaal... De dag dat ze er dus een einde aan maakte met mij, op mijn verjaardag nota bene... kreeg ik ook te horen dat mijn goede vriend, mijn bloedbroeder, was omgekomen in een moterongeluk.. (god rest his soul...)

Ik had geen tijd om na te denken over ons... omdat ik al helemaal in tranen was dat ik mijn allerbeste maat niet meer te zien zou krijgen tot het mijn tijd was om heen te gaan.

Nu... een aantal maanden na het ongeluk voel ik pas wat ik echt mis... Ik slaap al maanden niet meer als een paar uur per dag. Pfff .... Waarom moest alles zo verlopen! Ik kan echt niet zonder haar.... Ik vreet mezelf echt helemaal op van binnen!

Waarom, verdomme zei ik gewoon niet wat ik ook voor haar voelde! En nu is het te laat...

Ik was van plan om haar op valentijn te gaan bezoeken.. Ik had nog een sleutel tot haar huisje, dus ik had grootse plannen! De romanticus in mij nam mijn lichaam over en ik ging te werk, toen ik zeker wist dat ze niet thuis was!

Ik had een groot hart gemaakt van waxinelichtjes in de woonkamer. Deze had ik daarna gevuld met verse rozenblaadjes... Gordijnen dicht gegooid, waxine lichtjes verspreid over de hele kamer. Verder was ik volledig in mn smoking met een roos in mijn hand, rustige R&B; love music op de achtergrond en ik was helemaal geset!

Je voelt het helaas al aankomen... Ze kwam die avond binnen, alleen ze was niet alleen.. mr. ex. was er ook. Ze kwamen zoenend binnen, zo goed als klaar om er helemaal voor te gaan, als je begrijpt wat ik bedoel... Dat moment...... dat moment.... ik kon zowat door de grond zakken!

Ik keek haar aan.. ze was helemaal in shock natuurlijk, want ze verwachtte me niet!

Een minuut van slite volgde hierop....

........

Uitendelijk heb ik haar mijn net gekochte roos gegeven, sleutel van het huis ingeleverd en ben ik weggegaan, zonder iets te zeggen...

Sinds die dag heeft ze al iets van vijftig keer geprobeerd om me te pakken te krijgen.. zelfs als ik dit schijf gaat mijn telefoon af in trilfunctie.. Via een vriend heb ik gehoord gekregen dat ze al dagen aan het huilen is, omdat ze ook via hem mij heeft geprobeerd te bereiken...

Ik neem aan dat ze nu wel zal begrijpen dat het te laat is... meer hoef ik denk ik niet meer te zeggen!

Het leven kan zo mooi zijn, maar af en toe is het echt zo klote! Ik ben een man, die zich er echt niet voor schaamd, dat ik mijn verlies moet nemen... Dit keer was het dan ook niet anders.' I took it like a man and left' ... een quote uit een boek waar ik de naam niet van zal noemen.

Dat sommige situaties zo kunnen verlopen is echt ongelovelijk... Er is maar één conclusie tot dit verhaal... 'That's Fucking Life!'

In Memoir Of A..... For Always us in our Memories..

Dit artikel delen

Over de auteur