1. Verliefd... en Hart gebroken zijn... part 2

Verliefd... en Hart gebroken zijn... part 2

Het is alweer een aantal dagen geleden dat ik me voor niets heb zitten uitsloven voor mijn ex.. Ik noem haar nu al mijn ex...( had niet verwacht dat dat zo snel zou gaan)

Opgesloten zit ik... met gevoelens van binnen van dat ik haar nooit meer hoef te zien. Niet omdat ik haar dan wat zou aandoen.. Nee, ik heb beter geleerd van mijn moeder. Ik zou nooit een ongewilde vinger op een vrouw kunnen leggen, ookal zou ze helemaal tekeer tegen me gaan! Mijn moeder heeft een nette gentleman opgevoed al zeg ik het zelf.

Ik hoef haar niet te zien om het feit dat ik het niet zou trekken met alle tegenelkaar liggende gevoelens die ik van binnen heb...

Aan de ene kant kan ik haar niet uitstaan, doordat ik haar zoenend en wel zag binnen komen met haar ex-vriend....Aan de andere kant echter, kan ik mezelf ook niet ontkennen dat ik nog steeds gevoelens voor haar heb..

Zoals ik in mijn vorige weblog al had verteld, had ik een hele verrassing klaar staan voor als ze thuis zou komen op valentijnsdag; Een groot hart van waxinelichtjes gevuld met verse rozenblaadjes had ik voor haar gemaakt... Ik was helemaal in pak, roos in mijn hand, meer waxinelichtjes verspreid over de kamer en heerlijke rustige love-music op de achtergrond..

Als ik haar dan in gedachten weer door die deur heen zie lopen... dan lijkt de mes me gewoon dieper en dieper in de wond te doorboren... Heb ik me helemaal zitten uitsloven voor haar? Begrijp me niet verkeerd.. Ik houd er van om een mooie vrouw om een romantische manier te verleiden. Ik heb vaak genoeg een grote bos met 100 rozen laten bezorgen naar haar werk, om haar alleen maar te kunnen zien blozen en haar speciaal te laten voelen.. Of dat ik haar stond op te wachten op het station tot ze de trein uitkwam, om haar alleen maar een roos te kunnen geven, een zoen te kunnen ontvangen en haar dan mee naar huis te kunnen brengen! Het zijn van die hele kleine dingetjes, die iedere man zo kan doen, maar een vrouw o zo kan waarderen..

Maar kennelijk gaat dat niet in alle situaties op, zoals je misschien al zou kunnen opmerken aan dit verhaal!

Ze heeft me sinds die dag al op verscheidene manieren te pakken proberen te krijgen. Waarna ik had besloten de telefoon niet meer op te nemen... Maar na alweer een slapeloze nacht vannacht besloot ik de telefoon om 03:15 maar eens op te nemen.. zonder te kijken wist ik al dat zij het was. Zij is immers de enige die weet dat ik 's nachts nooit slaap, maar dat ik meestal lekker zit te gamen of een filmpje zit te kijken...

Aan de telefoon hadden we afgesproken dat ik even langs zou komen om over de situatie te kunnen praten. Mijn bedoeling was om zo alleen antwoorden te krijgen, om zo het hele gebeuren af te kunnen sluiten...

Het was inmiddels 4:00 's nachts toen ik was aangekomen bij haar...

Waar ik eigenlijk medelijden met mezelf zou moeten hebben, begon ik die voor haar te krijgen, omdat ze opeens uitbarstte in tranen... We hebben zo een tijdje zitten praten... of beter gezegd ik heb geluisterd en zitten troosten; Ze vertelde onder andere dat het haar ontzettend speet en dat ze me onder wat voor omstandigheden dan ook terug wilde...

Op dit moment sloeg er iets bij mij door... Er speelde direct een quote af in mijn hoofd: 'You can take over our body, you can take over our soul, but there is one thing you can't take from us... and that's a Saiyans pride!' (de kenners onder jullie zullen weten waar ik naar toe refereer)

Mijn 'pride and honor' namen mijn lichaam over en zei tegen haar: 'Ik kan je niet meer recht in de ogen aankijken... Na wat jij me hebt aangedaan verdien je dat niet!' Echter zei ik ook dat als ze nog iets zou willen, dat zij nu degene is die haar best moet doen en dat ik niet van plan was om het haar zo één, twee, drie te vergeven...

Zodoende ben ik weggegaan om een uurtje of 9:00 's ochtends. We wonen we nu niet meer samen... Ik heb het huis aan haar gelaten(...) en ik heb, heel toevallig en heel snel, mijn eigen stekje kunnen vinden!

Dat zij er nog iets van wil maken, werd me al snel duidelijk... Ik kreeg namelijk net een E-card van haar, met een cheezy 'het-spijt-me-leus' op de voorkant..

Of het nog wat gaat worden... who knows! Ik ben het in ieder geval niet van plan om het haar gemakkelijk te maken.

Ik hoop dat ik de juiste keuze heb gemaakt A.... For always in my hart.... See you on the other side my friend..

Dit artikel delen

Over de auteur