1. YOFL: VRRROOOEM!!! *Doei hoofd*

YOFL: VRRROOOEM!!! *Doei hoofd*

Terwijl ik het centraal station van Amsterdam betrad, moet ik toch even met mijn hoofd schudden: de laatste keer dat ik de hoofdstad bezocht was in oktober van vorig jaar en het is een nog grotere teringzooi geworden, zover dat mogelijk is. Echt, zijn ze bij elk groot station in het land de boel aan het omgooien? Dat was even een gedachte tussendoor, want de reden dat deze farmer in the big city was kwam door een uitnodiging dankzij Insidegamer: het langverwachte Mad World spelen op het kantoor van Sega Benelux. Ik wil meteen daarnaast even Insidegamer en Sega bedanken, het was toffe middag en gezellig natuurlijk

Het grappige is, mijn mede uitgenodigden waren ook al aanwezig op het station en het is dan vreemd om elkaar te gaan zoeken. Je loopt daar rond met het idee: ‘ben jij hem? Of toch jij? Nee, sowieso die gast niet’ uiteindelijk kom je elkaar tegen en is het even tijd om het ijs te breken. Tenzij je Ralph (Ralphieboy) heet, want die scoorde op een schaal van 1 t/m 10 op de enthousiasme meter een 11. André, (Spam Fisher) Henk, (Henkie VII) en JJ (Special Agent Vos) konden hier de lol van inzien. In ieder geval voegden ook Ralph (Shutney) en Peter (Deftones) zich bij de groep en even later waren we dan ook aanbeland bij het Sega kantoor. Daar waren ook al Jelle, Gerard en Jouk die ons naar binnen brachten. En wie zien we daar ons opwachten? (*disclaimer: crappy mobieltje foteaux)

Sonic the Hedgehog, die malle egel. Nou ja, nadat we eenmaal uitleg hadden gekregen en een andere Wii aan een projector werd geslingerd, kon er één Wii gestart worden op de HD tv. En daar was hij dan, Mad World. Terwijl de eerste Aaaaah’s de ruimte vullen, wordt er natuurlijk de magische vraag gesteld: ‘Wie wil er beginnen?’ Terwijl de rest als een stelletje verlegen schoolmeisjes er bij stonden en te staren (er was zelfs geen mooie vrouw in de ruimte!) besloot ik maar mijn hand op te steken. Iemand moet het doen right? En daar stond ik dan in de zwart witte wereld van Mad World. Hoofdrolspeler Jack introduceert zich via een strak filmpje en al gauw sta je in een tutorial level. En ik zag mijn eerste prooi: ik gaf hem een ferme klap en na wat gedoe met het uitpluizen van de knoppen combinaties, bracht ik hem de genadeklap toe: met een kettingzaag. Ik ramde mijn kettingzaag in zijn borst en doorkliefde zijn hoofd. Gevolg, een juichende bank. Terwijl ik even rond keek naar allerlei mogelijkheden, keek de bank zijn ogen uit. Banden die om vijanden gegooid werden, palen die door hersenen werden geplaatst; het werd allemaal te gek voor woorden. Oftewel, mocht je deze game serieus willen nemen, niet de bedoeling. Wat direct opvalt is dat de controls strak zijn, het is nergen overdreven en de Wiimote is op een leuke wijze toegepast. Al gauw kwam ik andere mogelijkheden tegen zoals een vliegtuig turbine, scherpe punten en zelfs treinen. Ja, het was werkelijk lachen, gieren en brullen tijdens het spelen van Mad World. Ik hoef jullie dan ook niet te vertellen dat de game absoluut top gaat worden en dat vooral de bossfights tot de hoogtepunten horen van de game. Absoluut geniaal. Vooral rond de bossfights waren de jongens helemaal in hun element. Niet alleen de Sega jongens stonden te glimlachen, maar ik zag ook bij Jelle en ook Gerard kon ik een sadistische fonkeling zien in hun ogen.

Tijdens al die bloeddorstige activiteiten in Varrigan City krijg je zelf ook dorst en tijdens het door geven van de Wiimote en dat iedereen kon genieten van Mad World, kwamen de IG’ers aan de praat met elkaar. Over dingen van het dagelijkse leven, hoe tof Mad World wel niet is en hoe het zit met de Wii als console. Ze kwamen even later binnen maar ook Stefan (Stefandepefan, strak in het pak) en (Zeldamaster) kwamen op tijd voor Mad World fun. Grappig om trouwens eindelijk eens IG posters in het echt te zien en natuurlijk de reacties op elkaar als personen. Zelda Master lach in een deuk toch hij er achter kwam dat die blonde gladiool met een bril Sadist is. Ook de redactie was natuurlijk even aan het kijken wie wie is en een praatje maken is altijd gezellig. Grappen volgden elkaar in rap tempo op en iedereen had het gewoon naar zijn zin. Ook leuk om te zien, de redactie zijn grote fans van tafel tennis. Hele dagen achter de spelcomputers is leuk en Mad World is zeker awesome, maar de heren waren in alle hectiek bezig met tafeltennissen. Rest mij alleen de vraag en ik wil gaarne een eerlijk antwoord: wie is de beste?

Maar aan alles komt een einde en de fun middag kwam aan een einde. Sega gaf ons ook nog een paar leuke extra’s mee en we gingen dan ook lekker naar huis. Ralph was sowieso in extase want die had iets leuks in zijn tas zitten, maar dat terzijde. Uiteindelijk kwamen we op Amsterdam en aten we nog wat. Terwijl de laatste woordwisselingen plaatsvonden, waren we het allemaal eens dat Mad World tof is en dat het grappig was om elkaar een keer te ontmoeten. De face achter de poster... om vervolgens lekker de trein naar huis te pakken. Spamfisher had pech trouwens, die trein reed dus niet. Nou ja, niet alles kan helemaal geplanned worden. Om af te sluiten, leuke dag. En oh ja, moraal van het verhaal: koop Mad World ;)

Dit artikel delen

Over de auteur