1. Verhuizen

Verhuizen

Afgelopen weekend had ik het voorrecht te mogen helpen bij een verhuizing van een familielid. Een mooi moment om bepaalde familieleden buiten de begrafenissfeer te spreken. Door de jaren heen heb ik een flink aantal verhuizingen meegemaakt. Om een voor nog onbekende reden word ik regelmatig gevraagd een dag of weekend op te offeren om iemand anders zijn troep naar een andere locatie te brengen. Wellicht wekt mijn lengte de illussie dat ik zware objecten kan verplaatsen of dat mijn schoenmaat synoniem staat voor een betere balans? Dit is namelijk niet het geval. Mijn lengte zorgt voor een zwakke rug en ik denk met enige zekerheid te kunnen stellen dat ik vaker wat op mijn tenen laat vallen dan mijn kleinere medemens.

Het is werkelijk ongelooflijk hoeveel spullen iemand in de loop van de jaren kan verzamelen. Naar mijn mening is een verhuizing dan ook de ideale gelegenheid om kritisch naar je verworven spullen te kijken. Gelukkig zijn veel mensen het met mij eens. We verschillen echter regelmatig over het moment. Het is mij namelijk een raadsel waarom mensen besluiten om aanvankelijk alle troep te verhuizen en op het nieuwe adres besluiten alsnog een kleine 20 a 30% bij het grof vuil te zetten. Bovendien begin ik een trend te ontdekken. Dergelijke beslissingen worden namelijk gemaakt door mensen die niet zijn belast met het nodige sjouw- en tilwerk. Deze beslissing heeft impact op de rest van de verhuizing aangezien er eigenlijk geen plek is voor de rommel. Vervolgens moet alle rommel naar, drie keer raden, de zolder.

Elke verhuizing verloopt ongeveer hetzelfde. In de veels te vroege ochtend verzamelen alle slachtoffers zich bij het inmiddels ‘lelijke’ huis. Omdat de meeste familieleden, niet geheel zonder reden, op enige afstand wonen, zijn er altijd laatkomers. Of hier opzet in het spel is laat ik buiten beschouwing. Geheel in de Nederlandse traditie drinken de mannen een kop koffie en de vrouwen een kopje thee met een enkel koekje. Een verhuizing kent zelfs kledingvoorschriften. Een verhuizing is wellicht de enige gelegenheid waar een man zich echt voor kleedt. Een bodywarmer met daaronder een paar kisten of stevige wandelschoenen behoren tot de standaard uitrusting. De mensen die gaan verhuizen hebben nooit het juiste gereedschap in huis en de communicatie betreffende de missende tangen en schroevendraaiers loopt altijd in de soep. Hierdoor moet een deel van het team alsnog naar de doe-het-zelf winkel.

De motivatie van het team begint, na ongeveer drie uur tillen en slepen, snel te zakken. Als de piano uit de verhuiswagen getild moet worden, grijpen vele hulpvaardige handen snel naar het krukje. Zware dozen en kasten zonder aangrijppunt blijven zo lang mogelijk in de hoek van de verhuiswagen staan. Het wordt een kunst zoveel mogelijk kleine dingen op jezelf te stapelen. Aan het eind van de dag is elke doos zwaar en elke trede van de trap een strijd. We hebben het er echter allemaal voor over omdat we van ze houden of omdat we ooit zelf nog moeten verhuizen.

Dit artikel delen

Over de auteur