1. De Deense Kronieken deel 4

De Deense Kronieken deel 4

Hoofdstuk 4: De strijd gaat verder

Na een periode van vrede en rust, stonden de Denen voor een nieuwe confrontatie. Het Heilig Romeinse Rijk stond op het punt om de Deense landen in te vallen. De voormalige koning Knud reageerde snel door Hamburg in te nemen, maar tijdens het beleg overleed de koning door ouderdom. Nu moet zijn zoon Charles het Deense volk beschermen van de vijand. Met de steun van de Pauselijke Staat overigens, wiens relatie met Paus Gregory erg goed werd, nadat Hamburg werd veroverd. Maar de paus werd oud en in 1170 overleed de leider van het christendom. Een nieuwe paus werd gekozen. Paus Nero van Venetië werd de nieuwe paus, waaroor de relatie met de Denen nog altijd goed bleef, gezien de goede banden met Venetië en Denemarken.

Maar niet iedereen was blij: Keizer Heinrich vond dat Nero bewust werd gekozen, om de Denen te helpen in hun strijd tegen het Rijk. Als antwoord hierop stuurt de keizer zijn zoon Prins Matthias naar het oorlogsgebied. Zijn ervaring moesten de soldaten van het Rijk een steun in de rug geven tegen de Denen. Koning Charles reageerde op deze zet, maar in plaats van zijn legers op te roepen, riep hij zijn adviseur op:

Koning Charles: 'Harvard, kom binnen. Ga zitten mijn vriend. Ik heb jouw advies en ervaring nodig voor een aantal belangrijke beslissingen.'

Harvard Thoresen: 'Waarvoor heeft u mij nodig mijn koning? Gaat het over de strijd met het Heilig Romeinse Rijk?'

Koning Charles: 'Ja Harvard, dat klopt. Hoewel we het Rijk een flinke slag hebben verkocht door Hamburg in te nemen, overtreft het Rijk ons nog in legers en gebied. We moeten bondgenoten hebben om de strijd te winnen. Daarom heb ik jouw advies nodig. Met wie moeten we een alliantie beginnen?'

Harvard Thoresen: 'Ik denk dat ik wel een aantal goede contacten heb. Ten eerste hebben we Venetië. In het zuiden hebben zij grote diplomatieke ruzie met het Rijk en hun eigen rivalen, namelijk de Milanezen. Door het nieuws dat wij het Rijk hadden verslagen in Hamburg, heeft Venetië diep respect voor ons. Bovendien zijn de contacten in het College van Kardinalen ook zeer goed. Paus Nero werd gekozen doordat onder andere kardinaal Halstan voor hem koos.'

Koning Charles: 'Met Venetië hebben we een goede bondgenoot. Wij vallen het Rijk in het noorden aan, terwijl zij het zuiden aanvallen. Maar de afstanden tussen onze koninkrijken zijn te groot. Zijn er nog facties die dicht bij ons te vinden zijn?'

Harvard Thoresen: 'Die zijn er zeker mijn koning. Het koninkrijk Polen hebben goede contacten met ons en hoewel ze nog niet in oorlog zijn met het Rijk, zijn de verhoudingen tussen de twee naties niet goed te noemen. Daarom zullen de Polen eerder onze kant kiezen, dan die van het Rijk.'

Koning Charles: 'Neem van mij aan dat de Polen zij aan zij met ons zullen strijden. Ik heb goede contacten met de Koninklijke familie van Polen. Zij hebben net als wij een hekel aan het gedrag van keizer Heinrich. Ik wil dat jij vandaag nog naar Magdeburg vertrekt, om voor een alliantie te zorgen met de Polen. Kardinaal Halstan zal met de kardinaal van Venetië aan tafel aanschuiven over onze plannen tegen het Rijk.'

Harvard Thoresen: 'En wat gaat u doen mijn koning?'

Koning Charles: 'Ik heb met mijn generaals overleg gehouden en we zijn tot de beslissing gekomen dat de laatste vestiging van het Heilig Romeinse Rijk, namelijk Stettin, moet worden ingenomen. Hierdoor verdrijven we het Rijk compleet uit onze grensgebieden. Daardoor kunnen wij ons rijk verder uitbreiden, samen met de Polen.'

Op 8 september 1206 vertrekt Koning Charles met zijn leger bestaande uit speermannen, zware infanterie, kruisboogschutters en katapulten naar Stettin. De laatste vestiging van het Rijk in het noorden wordt bewaakt door niemand minder dan Prins Matthias en zijn elite cavalerie. Deze cavalerie groep is nog nooit verslagen en kent geen angst voor de vijand. Maar koning Charles vreest deze soldaten niet en belegerd het kasteel op 24 december 1206. De katapulten staan klaar om de muren en de poort neer te halen. Een aantal barrages van de katapulten zorgt ervoor dat de verdediging van het kasteel binnen een mum van tijd plat ligt. Koning Charles beveelt zijn speermannen en zware infanterie om het kasteel binnen te stormen. Een gevecht breekt uit bij de vernielde muren. De Deense speermannen hebben de grootste moeite om de cavalerie van prins Matthias tegen te houden, maar via de vernielde poort van het kasteel, omsingelt koning Charles met zijn cavalerie de vijand. De cavalerie trekt zich verslagen terug naar het centrumplein, waar prins Matthias met zijn infanterie klaar staat om de Denen tegen te houden. Gezien het groot aantal speermannen, besluit koning Charles om zijn Deense zwaardmannen in te zetten. De zware infanterie maakt gehakt van de soldaten, waardoor prins Matthias alleen nog met zijn eigen cavalerie oog in oog staat met koning Charles. Gezien de grote overmacht aan Denen, besluit Matthias om zich over te geven, om zo aan de dood te ontkomen.

Stettin werd veroverd waarmee er een eind kwam aan de macht van het Heilig Romeinse Rijk in Noord-Europa. Dit leidde tot vreugdevolle reacties van zowel Polen als van Venetië. Prins Matthias was inmiddels overgebracht naar Arhus, waar hij werd opgesloten. De Denen zagen de overgave van Matthias als een goed initiatief om contact te zoeken met keizer Heinrich. In een brief voor de keizer vertelde koning Charles het volgende:

Koning Charles: 'Wegens het verlies van Stettin, heeft prins Matthias van het Heilig Romeinse Rijk zich overgegeven aan het Koninkrijk van Denemarken. Wij laten prins Matthias pas vrij wanneer er aan onze eisen is voldaan: Het Heilig Romeinse Rijk moet voorgoed stoppen met de dreiging van een invasie en het blokkeren van handelsroutes, die geen eigendom zijn van het Rijk. Gaan jullie hiermee akkoord, dan laten wij jullie prins vrij. Gaan jullie hiermee niet akkoord, dan zal zijn leven eindigen aan de hand van de Denen.'

De Denen wachtten ruim een maand op antwoord van keizer Heinrich, maar er kwam geen antwoord vanuit het Rijk. Deze actie toonde nog maar weer eens aan dat keizer Heinrich maar op een ding uit was: Macht en hebzucht. Maar diep van binnen wist keizer Heinrich dat hij zijn zoon nooit meer zou zien. Op de vroege morgen van 29 december 1206 wordt prins Matthias geëxecuteerd in Arhus. De strijd om Stettin is voorbij, maar de strijd tegen het Heilig Romeinse Rijk zal onverminderd doorgaan.

Stettin is veroverd. De Deense soldaten vieren de overwinning.

Dit artikel delen

Over de auteur