1. Mooi weer Warrrbol - nummer 2, seizoen 3

Mooi weer Warrrbol - nummer 2, seizoen 3

#12

Nummer 2, seizoen 3

Mooi weer Warrrbol

Kwaliteit eerst, kwantiteit die niet overheerst.

Vanaf nu weer alleen maar Warrrbol!!

Nummer 3, seizoen 3

Nummer 2, seizoen 3

Nummer 1, seizoen 3

Nummer 3, seizoen 2

Nummer 2, seizoen 2

Nummer 1, seizoen 2

Het beste van seizoen 1

Nummer 5, seizoen 1

Nummer 4, seizoen 1

Nummer 3, seizoen 1

Nummer 2, seizoen 1

Nummer 1, seizoen 1

-Iedere 3 weken verschijnt er een Mooi Weer Warrrbol exclusief op Insidegamer.nl-

Voorwoord

Voortaan staat mijn tv altijd aan op RTL 5, want die zijn goed bezig!! Wipeout, Peter Powers, het geweldige Beauty And The Nerd en het vlugge Take Me Out. Helemaal niet zoveel reclames, en niet zoveel gepraat tijdens Wipeout, maar alleen maar actie. Hoe is dat mogelijk op een commerciële zender? Ik kan me nog Ter Land Ter Zee En In De Lucht herinneren, maar daarin werd ook veel gepraat. Natuurlijk is Wipeout anders, omdat het pijnlijker en moeilijker is. Het is inderdaad apenkooien to the extreme.

Rubriek: Breekbaar Nieuws

Koffiepauzes in theefabriek geen succes.

Nu pas idee voor enorme besparing: Zelfmoordpiloten hoeven geen helmen meer te dragen.

Eerste 6 up’s nu toch op de markt gebracht. De zevende maakt plaats.

Volle harddisks niet per se zwaarder dan lege.

Parkeerplaatsen bij cafés worden afgeschaft, ze beseffen nu dat dronken autorijden verboden is.

Wetenschappers proberen te achterhalen wat verliefde vlinders in hun buik hebben.

Nieuwe wet: Militairen mogen niet meer ingezet worden in burgeroorlogen.

Nieuwe naam voor ‘’appartementen’’ gezocht: Oude naam klopt niet helemaal – appartementen zitten aan elkaar vast.

Rubriek: Muziekreview

Jason Mraz - We Sing, We Dance, We Steal Things

Zijn doorbraak in Nederland is te danken aan het album We Sing, We Dance, We Steal Things, zodat verscheidene keren de single I’m Yours op de radio kwam. Wie is hij nou, Jason Mraz? Deze jazz-pop zanger draait al veel jaren mee in Amerika en daar kennen ze hem al van enkele mooie albums. Het is daarom een beetje ongelukkig om met dit beduidend minder goede album ook in ons land succesvol te worden, want naast de nummers I’m Yours, Butterfly en Details In The Fabric valt er weinig meer aan te beleven. In ieder gaval niet op technisch gebied, want niet één van de nummers weet te imponeren met muzikaal hoogstaande dingen. Dat kan zelfs bewezen worden omdat ze in Engeland, waar de beste technische pop vandaan komt, nog nooit van Jason Mraz gehoord hebben. Toch is er een heel grote reden om door te blijven luisteren, dat is de opbouw. Het liedje If It Kills Me is hier een perfect voorbeeld van, beginnend met zwierige piano strofen met een zoet, helder refrein. Later in het liedje komen er extra (akoestische) instrumenten bij, waardoor het nummer spectaculair afloopt. De verzorgde opbouw is ook goed te horen in Details In The Fabric, een duet met James Morrison. Het is ook leuk om te zien dat Jason Mraz de nieuwe artiesten laat meezingen, daarmee heeft Lucky, samen met Cobie Caillat, een grote Amerikaanse award gewonnen. Deze enkele voortreffelijke nummers delen het album helaas met wat middelmatige liedjes. Het is wel leuk om naar te luisteren, je mag het beslist niet haten, maar het is allemaal vre-se-lijk melig. De teksten, zijn stem, de snaarinstrumenten, het is onaangenaam en de genen die popmuziek nog een kans wilden geven, zullen het nu vastbesloten haten na het horen van dit album. Het meligheidgehalte zorgt voor een onvoldoende, ondanks het wondermooi hoogtepunt Details In The Fabric. 5/10

Artikel: Falende AI

Ik heb veel uit te leggen, waarom ik IShoot speel op de Ipod. Ik speel het thuis. Ik speel het in de bus. Ik speelde hem tussen de laatste zin, en deze. Ik heb gespeeld, terwijl ik in dezelfde ruimte was met een perfect beschikbare PS3. Hoe logisch klinkt dat? IShoot is een turn-based tank spel voor de iPhone, die ongelooflijk ongecompliceerd is: Kies je wapen, kies de gewenste hoek te schieten en hoe hard je wilt schieten, en daar ga je. Tussendoor is er een winkel voor wapens. Het is eigenlijk Worms zonder de wormen, waarbij de enigste vaardigheid die je nodig hebt het meten van de hoek en het instellen van de juiste shot-sterkte is. Het heeft wel iets, een eenzame schoonheid: Je bent een van de vier kleine tanks, alleen op een winderige woestijn, vergrendeld met een nietszeggend duel tot de dood. Kenmerkend en heel grappig is de AI. Ze hebben geen idee wat ze doen, want weet je, ze zijn computers. Zoals ik een dude raakte met een enkele treffer van een Tactical Nuke, dat is een € 8.000 wapen daar, had hij nog maar 3 pixels van zijn levens over. En hij vuurt weer een Mini-Mortel op me. Een Mini-Mortel! Dat is het standaard wapen! Het is gratis. Het is net als met de handschoen uit Quake 3. Plus ze bewegen nooit hun tanks, zijn ze idioot ofzo? Volkomen juist! Geestelijk gestoord. Zo zijn er van die wapens die een enorm stuk van de map opblazen en zo heuvels of gaten creëren, waardoor de tanks onder het zand begraven worden. Die AI toch, laat ze zo’n wapen kopen en zonder jezelf af van de rest en laat hun de strijd voeren. Het is duidelijk dat IShoot voorlopig de mp3’s en het album van Kanye West in de achtergrond brengt in mijn Ipod, totdat er een IWorms uitkomt.

Rubriek: Filmreviews

Opmerking: In reviews kunnen spoilers zitten.

Final Destination Trilogy – Heb je een filmpje nodig voor een gezellige avond met je vrienden? Zorg dat je de Final Destination films in huis haalt. Alle drie de films worden geleid door de afslachtingen op de personages. Het is geen persoon die ze wilt doden, maar ‘’de dood.’’ Door het toeval zullen de personages dood gaan, gepaard op een vreselijke manier. Helaas is dit ook het enigste goede aan deze films: Ze eindigen ongelooflijk abrupt, het acteerwerk is om te huilen en de dialogen laten een onvoorstelbaar genante blik achter op de kijker. Op sommige momenten is het haast niet om aan te zien, hoe de films afgaan op deze aspecten. En het domme is, dat er geen verbetering te bespeuren in de latere films. Steeds is er een hoofdpersoon die een blik op de toekomst heeft en zo het leven van zichzelf en dat van hem/haar vrienden redden en zo dus ‘’de dood’’ te slim af te zijn. En dan floppen deze films, omdat dan tóch de personages één na één sterven in bizarre ongelukken. Tenslotte komt er een onzinnig, abrupt einde achteraan. Uiteindelijk gaat het om de fun in de Final Destination films, want van spanningsopbouw hebben ze wel verstand. Succes gegarandeerd voor een leuke avond als je deze film met je vrienden kijkt, ook al start de film met het bedriegen van de dood en eindigt het met het bedriegen van de kijker. 3/10

Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull – Ondanks zijn leeftijd is Indiana Jones nog heel lenig, en ook zijn vuisten slaan nog de zelfde fladderen als altijd. Praktisch was hij een beginner in zijn eerste film, en nu heeft hij meer ervaring, zoveel zelfs dat hij het er bij het joyrijden in het begin van de film nog goed vanaf brengt. Toch hebben de decennia hem grijs haar bezorgd, en zijn de vijanden geen Oostenrijkse dubbelagenten meer, maar koude oorlog commissies. Kunnen deze veranderingen het nostalgische Indiana Jones gevoel op een goede manier vervagen? Gedeeltelijk, want het avontuur gevoel is er, maar het gaat allemaal het ene oog in, het andere oog uit. Mieren ten grootte van Pistolen, zwaarden, slangen, zwaarden, zwepen, kettingen, mieren ten grootte van Ipods en natuurlijk een nucleaire explosie. (Dit wordt mogelijk gemaakt met imponerende special effects, om vervolgens een stuk rubber te gebruiken voor de slang…) Indy overleeft het allemaal met nauwelijks een schaafwond. Volgens mij is hij net als een koe: Die worden ook sterker naarmate ze ouder worden. Het is opvallend dat ik het nog niet eens over het matige verhaal heb gehad, die een ontknoping kent met, jawel, aliens. Gedurende de film zijn vele, vele, vele bloederige vuistgevechten. Dat maakt de film soms leuk, soms spannend, maar is Indy 4 een klasieker geworden? Nee, net zozeer als dat The Last Crusade ook een mindere is. 6/10

Artikel: De kracht achter Hyves

Hyves is met 5 miljoen gebruikers de grootste netwerksite in Nederland, terwijl het helemaal niet zo’n uitnodigend voorkomen heeft, en bovendien lijkt het heel rommelig voor de nieuwe gebruiker. Toch schuilt er een eventuele kracht in, die ik ga proberen uit te leggen in 10 redenen. En mocht je denken wat bedoelt die vent nou, dan zeg ik er maar bij dat dit een poging is tot satire.

1. Hyves gebruiken we voor het vinden van mensen die we zijn verloren door de tijd. En, jongen, we hebben meer mensen verloren dan we ooit hebben ontmoet. Vergeten we niet met wie we als kind mee getennist hebben? Zie je, we doen het niet. We zijn al door meerdere scholen, banen en huwelijken heen gegaan. Elk van deze kwam gepaard een compleet netwerk van contacten, van wie de meesten vergeten waren. Maar Hyves vergeet ze nooit.

2. We zijn niet langer verbitterd over de middelbare school. Je kent misschien nog een klein aantal mensen, en als een van hen vraagt om vrienden te worden op Hyves, accepteren we de uitnodiging met genoegen. Volgende reden.

3. We hebben nooit gedronken op feestjes en zijn ook nooit gefotografeerd met bierflesjes in onze handen in suggestieve poses. We willen dat nog steeds doen. Maar dat doen we niet.

4. Hyves is niet alleen een sociaal netwerk, het is een zakelijk netwerk. Sta versteld hoe vaak werkgevers de werknemer niet aannemen, of juist wel, gebaseerd op een snelle blik in onze Hyves pagina. Wat is anders het punt van netwerken met mensen die ons niet kunnen aannemen voor een baan?

5. We zijn lui. We hebben banen en kinderen en huizen en andere problemen om ons mee bezig te houden. Op onze leeftijd, willen we helemaal niets doen. Wat wij willen doen is lezen wat andere mensen gaan doen en dat vervolgens te beoordelen.

6. Dezer dagen, is de enige manier om ons te identificeren de netwerksite Hyves.

7. We zijn te lui om e-mail adressen te onthouden. Je moet begrijpen: we hebben decennia besteed aan het drinken van cola light uit aluminium blikjes. Dat spul haalt je in, want we kunnen de e-mail adressen van onze vrienden gewoon niet herinneren. We kunnen nauwelijks hun naam herinneren.

8. Wij begrijpen geen snars van Twitter, eigenlijk slaat het nergens op.

9. We zijn niet cool, en dat kan ons niets schelen. Er was een tijd toen het cool was om op Hyves te zitten, maar die tijd is voorbij. Hyves heeft nu 5 miljoen leden, en op dit punt is het veel cooler niet op Hyves te zitten. We hebben het voorgoed verpest, net als het feit dat wij Twilight en skateboarden geruïneerd hebben.

10. Het is gewoon leuk om te krabbelen. En de ‘’WieWatWaar’’ functie is eigenlijk hetzelfde als Twitteren.

Rubriek: Het interview

Dit keer werd Aiii geïnterviewd.

Aiii, je bent een van de actievere members op Insidegamer en een groot gameliefhebber. Hoe combineer je het gamen met je werk?

Tsja, het is soms lastig, maar ik heb de nare gewoonte dat ik niet niets kan doen, er zijn mensen die urenlang in hun stoel kunnen zitten en naar de radio kunnen luisteren. Als ik dat doe dan val ik binnen een paar minuten al letterlijk in slaap. Dus als ik acht a negen uur per dag werk en dan nog eens een uur of 7 slaap dan heb ik nog zat tijd over voor andere dingen, zoals gamen. Bovendien heb ik heb een regel en dat is dat ik mijn werk nooit mee naar huis neem. Als ik de deur op het werk achter me dichtdoe dan is het voor die dag ook gedaan. Al moet ik zeggen dat ik sinds dat ik werk eigenlijk doordeweeks bijna niet meer aan gamen toekom. Gelukkig zijn er nog de weekenden.

Geef je veel tijd en geld uit aan gamen?

Tijd misschien niet, als ik geen tijd heb om te gamen doe ik het ook niet. Het is niet zo dat ik dingen uitstel om maar te kunnen gamen (afgezien van de dagen na de release van Metal Gear Solid games dan). Geld daarentegen geef ik inderdaad veel uit aan games. Te veel, af en toe koop ik dingen waarvan ik me weken later realiseer dat ik ze nog amper gespeeld of gebruikt heb.

Als ik op je profiel kijk, zie ik naast consolegames ook veel tijdrovende pc-games. Op welk platform speel je het meest?

De 360. Opmerkelijk aangezien ik na de ontzettende teleurstelling van de eerste Xbox (ik blijf dat een veredelde PC vinden) eigenlijk had gezworen er geen te kopen. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en multiplatformtitels koop ik eigenlijk altijd voor de 360, voornamelijk voor de multiplayer met vrienden (die ook grotendeels 360's hebben ipv PS3's). De tijdrovende PC-games speel ik eigenlijk nog maar zelden, toen ik student was spendeerde ik bijna iedere avond uren aan raiden, maar nu de avonden de enige vrije tijd zijn die ik op een dag heb is het dat niet meer waard.

Met de Iphone kan je ook gamen, maar wat ik wil weten, is of jij eerder de PSP of DS tevoorschijn haalt of eerder een spel speelt op de Iphone?

De iPhone is een geweldig systeem en te zeer ondergewaardeerd. Het is echter wel een heel ander soort gaming, veel mini-games en eenvoudige spelletjes die je maar kort speelt. Maar goed, zo'n game kost ook nooit meer dan een paar euro dus dat is niet erg. Als ik echt (portable) wil gamen val ik dan toch meestal terug op de DS en de PSP. Al moet ik zeggen dat ik uren heb gespendeerd in Sim City voor de iPhone.

De IeGee is een groots opgezette maandelijkse weblog door onder anderen jou. Wat kan je erin lezen?

Voornamelijk recensies en impressies van games. Er is echter ook ruimte voor achtergronden, opinies en retro.

Hoe kan je het vinden?

Door goed de members-pagina van IG in de gaten te houden. Momenteel zijn we druk bezig met allerhande vernieuwingen en verbeteringen. Tegen eind April verschijnt de tweede uitgave.

Je schrijft ook regelmatig andere weblogs. Maar waarom zet je de inhoud van je losse blogs niet gewoon in de IeGee?

Mijn logs gaan zelden echt over games, meer over dingen die ik meemaak en grappig of opmerkelijk vindt. Echt plaats in IeGee is er daarvoor dan ook niet. Bovendien is IeGee iets extra's dat wij doen binnen de IG-community en niet een vervanging van onze activiteiten daarin.

De IeGee gaat dus alleen over games. Denk je dat jullie binnenkort ook over andere onderwerpen of media gaan schrijven?

Nee dat zie ik niet gebeuren. De IeGee is echt voor de IG-Community bedoelt. Ik denk niet dat mensen die hier komen zitten te wachten op filmrecensies of iets dergelijks.

Jij schrijft ook veel memberrecensies. Waarom schrijf jij ze los voor Insidegamer.nl, terwijl je extra content kan hebben in IeGee door je memberrecensies daar in te zetten?

Zoals ik al zei is IeGee een aanvulling en niet een vervanging van mijn activiteiten op IeGee. Noem het een vorm van bezigheidstherapie. Bovendien is het fijn reacties te krijgen op datgene wat je schrijft. Ik geloof dat Jelle ooit eens op het forum schreef dat je met een memberrecensie op IG waarschijnlijk veel meer lezers en reacties krijgt dan op mening ander site als volwaardig redactielid en frontpage exposure en dat kan ik alleen maar beamen.

Insidegamer.nl heeft een indrukwekkend arsenaal aan members die graag een recensie schrijven. Ligt het niveau om genomineerd te worden voor ''Memberrecensie van de maand'' misschien te hoog? Want als je een krantje pakt, zie je dat de recensies maar uit een paar regeltjes bestaan.

Nee, zeker niet. De gamerecensies die je terugvindt in de kranten en (televisie-)magazines hebben een hele andere doelgroep dan de lezer van IG. De mensen die hier komen hebben aan gamen een serieuze hobby en die willen graag wat meer diepgang zien in hun recensies. Bovendien is de concurrentie hard en moet je je dus blijven verbeteren om genomineerd te kunnen worden voor de MRvdM.

Het is jammer dat er de laatste tijd steeds minder goede kritieken verschijnen onder de verschillende recensies en de meeste reacties van het niveau "goede recensie" of "slechte lay-out" zijn. Het leuke is juist om members te zien die beginnen met een recensie van 10 regels en matige inhoud te zien uitgroeien naar recensenten van maat.

Vind je ook dat er veel te moeilijk wordt gedaan over gamerecensies? In vergelijking met andere media zijn gamerecensies veel, veel, veel langer.

Nou ja, daar ben ik het eigenlijk niet mee eens. Ga maar eens naar de winkel en sla daar een AutoWeek of AutoReview open en kijk eens hoeveel pagina's die wel niet volpennen over een bepaald model auto. Of een willekeurig ander magazine dat zich ergens in gespecialiseerd heeft (digitale fotografie bijvoorbeeld). Het ligt gewoon aan de doelgroep. Ik wil in een gamerecensie zien wat een game te bieden heeft. Met 10 regels en dan een waardering van 4 uit 5 sterren ben ik niets wijzer dan dat ik zou zijn als ik de achterkant van het doosje lees, terwijl dat voor de gemiddelde Veronica Magazine lezer al meer dan voldoende informatie is.

Bedankt Aiii.

Rubriek: Gamereview

Vanaf nu schrijf ik altijd één gamereview.

Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction, exclusief voor PS3

Zodra je je realiseert dat je op de makkelijkste manier een offensief van plunderende piraten tegen kan gaan door ze te laten disco-dansen, komt het in je op dat Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction niet een gemiddelde videogame is. In deze eerste R&C; op de PS3 is het sinds lang wachten weer eens tijd om de platform schoenen uit de kast te pakken, waar zijn ze nou gebleven? Arrrgh! De heldhaftige Ratchet, het laatste levende lid van een mechanisch begaafde, kat-achtige ras genaamd de Lombax moet de kwaadaardige, big-headed vreemdeling genaamd Emperor Percival Tachyon verslaan. Samen met zijn kleine robot maatje Clank natuurlijk. De speler mag ruimtereizen van planeet naar planeet, om een grote verscheidenheid aan steden en terreinen te verkennen en te verdedigen tegen de invasie Tachyon hordes van robots, monsters en piraten. Ratchet komt achter het Lombax geheim, een machtig wapen wat de sleutel moet zijn voor het verslaan van de goddeloze keizer. Ook Clank heeft een climax. Cute little buitenaardse wezens die alleen hij kan zien blijken een belangrijke rol te spelen, wellicht in de volgende R&C; game. Dit is dus de bijdrage van het verhaal, en het klinkt veel hé? Helaas komt het erop neer dat de gamer met Ratchet en Clank aan de slag mag en zijn weg baant naar de keizer. Op deze manier hoef je geen acht te slaan op het verhaal, wat dan ook een heel simpel plot lijkt. De gameplay is even wennen, vooral voor de nieuwe kennismakers met R&C.; Het FPS schieten lijkt op Bioschock, en het third person schieten lijkt op Gears of War, maar dat komt vooral door de schitterende graphics. De gameplay is eenvoudig maar verpakt met veel hardlopen, zwemmen, springen, ruimteschip loodsen, arena strijd, minigame puzzel en vijanden doden. Dat laatste gaat gepaard met de hulp van meer dan 30 gadgets en wapens. Ratchet krijgt ook nog eens toegang tot standaard third person shooter spul zoals granaten, raketten, spikes, blasters en een elektrische zweep. Het wordt de gamer wel heel mallelijk gemaakt zo, want de vijanden hebben weinig levens, en doen jou weinig pijn. Daarnaast lijkt het level uppen van wapens niet eens zoveel uit te halen, behalve het laatste level dan. De moeilijkheidsgraad wordt op andere manieren ook niet gepusht, want je hoeft niet 10 keer over de platformelementen te doen voordat je het verder komt. Hooguit 2. Dat komt weer omdat je lui wordt, omdat je je verzamelde bouten niet kan verliezen als je dood gaat. Je verliest niets. Dus ga je op je gemak door het spel heen, al genietend van de graphics. Dit high-def, prachtig geanimeerde PlayStation 3 spel is gewoon schitterend om naar te kijken. Het detail en kleuren maken dit een van de meest levendige en opvallendste games en geven de indruk dat je (in-game!!) kijkt naar iets van Pixar Studios in plaats van een video game. De cutscenes zijn veel minder, en hebben last van pop-up. Weer zo’n minpunt. Deze R&C; game accentueert helaas de minpunten, even samengevat: De simpelheid door het niet verliezen van bouten als je dood gaat en het makkelijk opblazen van vijanden, de pop-up in cutscenes, de falende humor en het slap uitgevoerd verhaal. De enigste goede dingen aan het spel zijn de in-game graphics en de soepele gameplay, maar wellicht ga je de game meer waarderen als je het voor de tweede keer speelt. Dan vallen de goede dingen namelijk meer op, zoals de disco gadget! 7/10

Robot met groot wapen: ‘’Hmm zou mijn wapen in Ratchet’s kont kunnen? Zou het, zou het passen?’’

Ratchet: ‘’Ik ken die blik, wat betekent het?’’

’’MI-auw’’

Ultimate fart Trophy achieved.

Rubriek: Quotes

’’Ik denk dat als je alleen maar over jezelf denkt, je leven gaat tuimelen.’’ – Barack Obama bij een Frans stadhuis, over het belang van de openbare dienst.

’’Een regering die geen verantwoordelijke diensten kan leveren voor de mensen is het best rekruterende gereedschap van een terrorist.’’ – Hillary Clinton, minister van Staat, tijdens de top in Den Haag, wil het probleem van de corruptie aanpakken in Afghanistan. De VS heeft $ 40 miljoen toegezegd voor de verkiezingen Afghanistan.

’’We zijn gezegend voor wat Madonna hier doet. Die baby zal de voordelen hebben om naar school te gaan en een persoonlijkheid te worden. Hier is het erg moeilijk.’’ – E. Engulina, een Malawiër, over Madonna's pogingen om een tweede kind uit Malawi te adopteren.

Dit artikel delen

Over de auteur