1. Games zijn dodelijk ... NOT!

Games zijn dodelijk ... NOT!

“Duitser uit Winnenden richt bloedbad aan.” “Virginia Tech student doodt 32 mensen.” En zo kan ik wel even doorgaan met berichten van doorgedraaide mensen die andere mensen met zichzelf het graf in nemen. Onbegrijpelijk voor veel mensen en een groot verlies voor alle familie van de slachtoffers van deze ijskoude moordenaars. Voordat er maar een degelijk onderzoek is verricht, wordt met de vinger naar games gewezen. Ze zijn gewelddadig en “programmeren” kinderen voor een gewelddadige maatschappij volgens deze mensen. We zouden ze gewoon maar moeten verbieden. Gamers raken alle realiteitszin kwijt...

Nu is dit een discussie die al een hele tijd wordt gevoerd en hoewel het vrij duidelijk is uit verschillende onderzoeken dat de oorzaak van gewelddadigheden niet direct gekoppeld kan worden aan het spelen van gewelddadige games blijken veel mensen, en dan vooral politici, het hier niet mee eens te zijn. Als ze maar het woord “bloedbad” horen dan denken zij “VIOLENT GAMES!”. Je zou verwachten dat politici in het belang van het land en zijn volk de oorzaken van dergelijke gruwelijke en onzinnige bloedbaden grondig zou onderzoeken en vanuit de bevonden conclusie een manier gaat vinden om deze dingen in de toekomst te voorkomen. Zover ze ooit voorkomen kunnen worden natuurlijk.

Niets is echter minder waar. Daders van eerder genoemde bloedbaden waren mentaal instabiel en gefrustreerd omdat ze zich benadeeld en/of vernederd voelden door andere mensen. Ze waren als het ware een tijdbom die op ontploffen stond. Omdat ze weinig contact hadden met andere mensen waren de aanwijzingen voor deze ontaarding van dodelijk geweld echter miniem. Dat ze toevallig ook gewelddadige games speelde doet hier niets aan af, het maakt ze niet mentaal stabiel en minder gefrustreerd en zorgt er ook niet voor dat ze aan wapens kunnen komen.

Als we daadwerkelijk gaan kijken naar het aantal mensen die gewelddadige games spelen en hoeveel van hun doordraaien en gewelddadig worden dan is dit percentage nog kleiner dan dan de kans dat de bliksem bij jou inslaat. Dan is het ook niet eens zeker dat games de oorzaak van het geweld zijn! Wereldwijd gamen er ook tientallen, zoniet honderden miljoenen mensen. Gamen is namelijk gewoon leuk om te doen, het is een hobby. Het is voor veel mensen een uitlaatklep van spanningen, frustraties en stress. Sterker nog, de meeste gamers die ik ken, en dat zijn er tientallen, zouden nog geen vlieg kwaad doen!

Dan kom ik bij de vraag; “Hebben politici zelf niet elke zin van realiteit verloren in hun zoektocht naar bekendheid en populariteit?” Ik zie dan ook niet in hoe politici die sterke uitlatingen doen over onderwerpen waar ze totaal geen kennis van hebben capabel zijn om hun vak uit te oefenen. Deze personen zijn wereldvreemd en willen echte problemen niet onder ogen zien. Zolang het maar lijkt alsof ze er zijn voor de burgers en het land. Dat is natuurlijk de makkelijkste weg. Hiermee ontvluchten ze de echte oorzaken, en daarmee de realiteit.

Want de realiteit is dat de opvoeders verantwoordelijk zijn voor het fysieke én mentale welzijn van hun kroost. Dat deze hun kinderen leren hoe gezond om te gaan met tegenslagen en ongelukkigheden. Daar hoort ook bij dat ze zich verdiepen in de bezigheden van hun nageslacht om eventuele slechte invloeden zo goed en zo duidelijk mogelijk kunnen beperken. Misschien moeten ouders meer praten met hun kinderen in plaats van ze “om te kopen” met geld en spullen omdat ze even rust aan hun hoofd willen hebben. In de huidige maatschappij hebben kinderen het namelijk moeilijk en hebben ze een stabiele thuishaven nodig die ze hiermee leert om te gaan. Maar nee, laten we kinderopvang vergemakkelijken zodat ouders hun kinderen nog vaker ergens kunnen dumpen. Gebruik dit geld dan om de maandelijkse kosten van ouders te ontzien zodat ze zélf hun kind kunnen opvoeden! Hiermee voorkom je uiteraard niet alle moordpartijen, maar je pakt het probleem wel bij de kern aan. Maar dit kan natuurlijk niet in de “World of Politics”, kost teveel moeite en inzet. Je collega's zullen je ook nog eens uitlachen! Over realiteitszin gesproken...

Dit artikel delen

Over de auteur