1. Nieuw spel, nog een hele klus.

Nieuw spel, nog een hele klus.

Het is 9 mei 2009. Ik loop met 40 euro op zak, met de bedoeling een spel te kopen. Met m'n 2 beste vrienden wandelen we door de winkelstraat, opzoek naar een leuke game, maar ondertussen ook voor moederdag iets proberen uit te zoeken. We lopen de E-Plaza binnen en kijken wat rond. Daar zie ik Assassin's Creed staan. 30 euro. Normale prijs weet ik, omdat ik dat bij elke game winkel in de straat heb gecheckt. Geen 2e hands, dus dat word daar maar kopen. Dus ik pak hem van het rek en leg hem op de toonbank neer. ''Deze graag,'' zeg ik tegen de man die achter de toonbank staat, terwijl ik mijn 40 euro uit mijn portomonnee pak. ''Maar, ehm, deze is voor 18+..'' Er valt een stilte. Mijn vrienden, druk in gesprek, vielen stil en keken me raar aan. ''Ja, dat zie ik ja.'' Ik zag dat de man aarzelde, ''is dat een probleem?'' ''Nou ja, je ziet er niet echt als 18 uit..'' Een zenuwachtige glimlach verschijnt op z'n gezicht. Ik blijf hem aankijken. Hij werkte er net, dat merkte je aan hem. ''Ach kom op zeg!'' Ik merk dat ik kwaad word. Ik draai me om, met m'n 40 euro in m'n handen en loop weg. ''Hé, jongen! Ik maakte maar een grapje hoor,'' zegt de man breed lachend. Ik lach niet. Ik loop terug en leg het geld op de toonbank. Hij stopt de bon er in terwijl een collega aan komt lopen. ''Je kan hem met de bon tot maandag inleveren,'' ik knik alleen maar.

Ik loop kwaad uit de winkel en ga even later tekeer tegen m'n vrienden over die man achter de toonbank: ''wat een gek zeg, hij gaat dat toch niet laten verkopen?'' We besluiten ergens wat te gaan drinken. Als we gaan zitten komt er een serveerder aanlopen, ''kan ik jullie helpen?'' ''Ehm, 3 cola,'' zeg ik, omdat ik weet wat de jongens willen. De serveerder knikt en loopt weg. Even later komt hij terug met 3 cola's. ''Dat wordt 4,50 alsjeblieft,'' maar ik hoor hem al niet meer. Ik zit verdiept in de achterkant van m'n spel. Ruw word ik uit m'n gedachte wakker geschudt uit m'n gedachte en betaal. Daarna verdiep ik me weer in het spel.

Nadat we een cadeau hebben gekocht, lopen we richting huis, waar we de moeder van m'n beste vriend aan komt lopen (een typje die zich erg zorgen maakt over haar zoon) ''Mam, mag ik even bij Jeroen een nieuwe game gaan spelen?'' ''Zozo, voor hoe oud is die game dan?'' ''Geen idee,'' lieg ik. Ze begint een enge lach te lachen, ''jokkebrok, dat weet je best!'' (Omg, jokkebrok XD) ''Nee, echt niet, misschien weet Lennart dat!'' Ik kijk naar Lennart, met een kreet om hulp dat op m'n gezicht valt af te lezen. ''Ehm, 12 jaar!'' liegt Lennart snel. Ik veeg het zweet van m'n voorhoofd af, opgelucht dat ze de voorkant van de game niet heeft willen zien.

Even later zijn we druk guards aan het neersteken, als ik de moeder van Maarten herken door haar rode haar. ''Maart, je moeder!'' Ik doe snel open en roep Maarten. Ondertussen is Lennart rustig aan het bidden, tussen een groepje monnikken. Ze komt niet binnen en loopt na een tijdje bezighouden met Maarten naar buiten.

Ondertussen zijn Lennart en ik druk bezig met mensen neersteken, want dat blijft het allerleukste om te doen ^ ^

Dit artikel delen

Over de auteur