1. Hallelujah?

Hallelujah?

Ach wee mij!

Het liedje Hallelujah is een prachtig liedje. De tekst is niet eenduidig, het kan over geloof gaan, liefde, seks, onmacht alles tegelijk.

Maar plots doemt dat aloude citaat op. Lucebert draait en wroet in zijn graf. 'Alles van waarde is weerloos'.

Zo ook Hallelujah. Het ironische, een van de beginregels: 'you don't really care for music, do you?' John Cale was de eerste die de pracht van Cohen's compositie inzag, en die het nummer invulde zoals we het heden ten dage vaak zien. John Cale is dan ook een absolute koning.

Die X-factor trutjes zijn dat verre van.

Ik geef meteen toe, een arbitraire kwalificatie. Ik ben hier dan ook niet om te bepalen wie wél, en en wie niet een nummer mag coveren.

Het liedje Hallelujah weegt echter veel. Het is niet zomaar een nummer. De tekst staat vol literaire verwijzingen. Diepe gedachtes. Niet voor niets kostte het Cohen een jaar om te schrijven. Veel van die coupletten verblijven helaas nog in zijn archief. Hij stuurde ze wel naar Cale, die er zijn eigen selectie van maakte.

Maar het nummer groeit.

Het nummer is dan ook groter dan Cohen geworden.

Het is een anthem van verlangen. Het resoneert op een dieper niveau. Een snaar die niet snel gevonden wordt.

Mijns inziens wordt daar afbreuk aan gedaan door de graaihoofden achter X-factor. In verband met de gebeurtenissen in Apeldoorn zou dit nummer extra speciaal zijn.

Ik vertel u: FOK APELDOORN.

Die vervelende emo-tv doet me denken aan die gruwelijke herdenking van Hazes. En aan Martin Bril. Ik respecteer de man, maar houdt eens op zeg. Wat dat betreft dank aan Youp, die Bril eens lekker postuum grillde. Hulde.

Hallelujah moet je niet te vaak horen. Dat dikke hoofd van die X-factor winnares, met haar plaknagels, en quasi (lees NIET) coole tattoos op de vatsige onderarm ook niet. Ze zingt niet, ze schreeuwt. Maar dat is verder niet aan mij.

Toch schuurt het. Hallelujah is een ruwe diamant, door velen bewerkt tot een zuivere. Het wordt echter tot stof gereduceert door de op geld beluste platenbonzen.

Iedereen met een beetje liefde voor muziek zou dit nummer met meer respect dienen te behandelen.

Houdt dus alstublieft eens op met het onder iedere emotionele finale van een tv-serie te zetten. Gun het nummer wat rust. En keer er over een jaar naar terug. Alleen.

Dit artikel delen

Over de auteur