1. Hoe een dag, ontzettend verveeld kan zijn..

Hoe een dag, ontzettend verveeld kan zijn..

Het is 15 mei 2009. De Examenkanidaten halen een stunt uit op school, en dus zijn we om 12 uur uit. Daar maar ik handig gebruik van. Thuis aangekomen, ondanks de harde regen en de harde windstoten, zijn we thuis. Ik duik achter mijn computer, groot scherm, doet het goed, koptelefoon met prachtig geluid. Ik surf wat op internet, want ik heb geen goede games meer.

Terwijl ik binnen op zit te drogen achter de PC, hoor ik de bel. Mijn beste vriend (wie mijn vorige blog heeft gelezen, degene die geen games voor 18+ mag spelen) staat aan de deur. ‘’Hee, zin om te gamen?’’ ‘’God, nee, niet nu.. Assassin’s Creed kan je niet met z’n tweën spelen… ‘’ Ik zie zijn gezicht van blij naar een soort van teleurgesteld gaan. ‘’Sorry Maart..’’ en hij keert zich om. Ik doe de deur dicht en loop weer naar boven. Met een soort van schuldgevoel ga ik weer achter mijn computer zitten en surf nog wat op internet.

Na een tijdje kijk ik op de klok en zie ik dat het alweer 2 uur is. Ik sluit de computer af en loop naar beneden. Ik zet de XBOX aan en laat hem Assassin’s Creed opstarten. Na een klein half uur te hebben gespeeld, wat wachters te hebben neergestoken, wat opdrachten te hebben gedaan, ben ik er weer klaar mee. Na al die recensies over Assassin’s Creed op internet, merk ik een paar andere dingetjes op. In die recensies staan allerlei dingen over dat wachters niet al te slim zijn, maar dat maakt me niet eens uit. Steeds als ik vecht met wachters, durven ze wél met hun tienen, maar in hun eentje worden ze bang. Ook klopt het volgens mij niet helemaal dat ik in Jeruzalem gewoon op die moskee kan klimmen met dat gouden dak. Ik zet mijn XBOX weer uit, een beetje teleurgesteld over die dingen, die me vervolgens een halfuur aan het denken zetten.

Om 3 uur trek ik de deur achter me dicht en sta ik buiten. Het is nat, maar de zon schijnt, dus voor mij goed genoeg. Ik haal Maarten op en we staan buiten te praten, als ineens een meisje voorbij komt fietsen. Maarten kan niet fluiten, dus doe ik dat voor hem. Ik persoonlijk vind haar niet geweldig, of beter, niet mijn smaak. Ze kijkt om, en stopt met fietsen. Ze zet haar fiets op slot en komt naar ons toegelopen. ‘’Wie van jullie floot?’’ ‘’Hij,’’ zeg ik, terwijl ik naar Maarten wijs. Maarten glimlacht alleen maar, en als hij naar me kijkt, zie ik dat hij 7 kleuren stront schijt. ‘’Hm, nou, niet de beste keuze..’’ zegt Maarten. Mijn mond valt open van verbazing. Ik weet dat ze niet de knapste is, maar dat hij dát durft te zeggen.. ‘’Nee, jíj bent lekker wou je zeggen!’’ Het meisje geeft hem een klap in z’n gezicht en loopt arrogant weg. Ik lach ontzettend hard, maar Maarten houdt z’n hand voor z’n gezicht. Het was nogal een harde klap, bedenk ik bij mezelf.

Nadat we dit alles hebben meegemaakt, besluiten we naar onze oude school te gaan, om daar onze andere beste vriend op te halen. Nadat we 10 minuten doelloos hebben rondgehangen op dat plein, kom hij naar buiten sjokken. Ik begroet hem en we fietsen samen naar huis. We besluiten maar mee te doen met een paar kinderen, die druk bezig zijn met verstoppertje. We komen met een brede grijns aanlopen en verstoppen ons. Na een paar potjes mee te hebben gedaan, en het weer hard is gaan regenen, besluiten we om bij mij maar eventjes Army of Two te gaan spelen. Lennart haalt de game en zijn controller, zodat we met z’n tweën kunnen, en dat de een afwisselt.

Lennart wordt na nog geen 5 minuten gebeld of hij komt eten, en laat de game hier, maar neemt de controller mee, want die doet het niet. Maarten mag van mij wel eerst. Nadat Lennart me had vertelt hoe slecht Maarten het deed, en hoe hij het steeds maar blééf ontkennen, wou ik dat nou wel ’s een keertje zien. En Lennart had gelijk, Maarten wás slecht. Na nog geen 2 minuten lag hij al down, met uitspraken als: ‘’wat een kl*te besturing, het ligt daar allemaal aan!’’ Maar ondertussen wel flink die mannetjes uitschelden: ‘’ja, kom dan, met je hóofd! Lelijkerd! Die voor je!’’ En wel zelf neer worden geknald hè? ;) Ongelovelijk, hoe mensen zo ontzettend slecht kunnen zijn in een game..

Dit artikel delen

Over de auteur