1. 'Watch more TV!'

'Watch more TV!'

Elke avond kijk ik ongeveer een uurtje televisie. Gewoon, even lekker rondzappen en kijken of er iets op is waar je bij kan blijven hangen. Gordon vermaakt voor 5 minuten, daarna komt een late uitzending van het nieuws voorbij waarin verteld wordt hoe slecht het gaat met de economie, om vervolgens af te sluiten met een programma over het maken van flessendopjes. Bij dit laatste is het uurtje weer voorbij, druk ik mijn tv uit en mijn I-pod in en probeer ik onder wat rustige muziek van U2 in slaap te vallen. In diepe, dromerige gedachten verzonken vraag ik mezelf af; wat heb je het afgelopen uur op tv gezien?!

Tegenwoordig is er niks origineels meer op de televisie te bespeuren. De massa is veel te snel tevreden met wat het krijgt en heeft geen behoefte meer aan ‘goede’ televisie. Geer hoeft maar weer eens ruzie te hebben met Goor en de kijkcijfers van Shownieuws vliegen omhoog. Alle originele ideeën worden klakkeloos van zender tot zender overgenomen en uitgemolken, totdat niemand meer kijkt. Vroeger werden er dan nieuwe originele ideeën bedacht, maar tegenwoordig.. De makers trekken zonder enig zelfrespect een succesvol programma van vroeger uit de kast, waar alle ouderen onder ons vervolgens vervuld van nostalgie naar gaan kijken. Gooi er een populaire presentator tegenaan en je kunt weer een paar jaar vooruit. BAH!

Het meest schrijnende voorbeeld van melkkoe-tv zijn wel Idols en zijn vele broertjes en zusjes. De allereerste Idols was een geniaal idee te noemen, de namen Jamai en Jim zal ik ook nooit meer (tegen wil en dank) vergeten. Vervolgens kwam er een vervolg op Idols, dit kon mij nog enigszins boeien. Vraag mij echter niet wie de winnaar was, want dat weet ik allang niet meer. De winnaar van Idols kloon Xfactor weet ik ook niet meer. Ookal heb ik hier afgelopen zaterdag naar zitten kijken.

Door de vele programma’s die op elkaar lijken en de amper te bespeuren orginele ideeën is de televisie steeds meer een middel geworden om de massa hersendood te maken. Waarom kijkt iedereen eigenlijk nog tv? Dit vroeg ik mijzelf af terwijl ik naar de muziek in mijn oortjes zat te luisteren. Wat is het doel ervan? Simpel vermaak tot daar toe, maar vermaak waarbij je weet wat er gaat gebeuren en waarbij het kijken niet eens vermakelijk is, is dat nog wel vermaak? Het dient geen doel, het is gewoon een middel geworden om de hersenen op non-actief te zetten na een zware dag. Dit kan volgens mij echter gewoon niet goed zijn voor de hersenen. Boeiende programma’s waarbij mijn hersenen geprikkeld worden, dat is goede tv voor mij!(letterlijk en figuurlijk)

De makers van programma’s als ‘Wie is de drol’ en ‘CSI:Terschelling’ mogen een voorbeeld nemen aan de geniale geesten achter Southpark. Zij blijven na twaalf-en-een-half seizoen nog steeds boeiende, vernieuwde afleveringen maken die de tranen over mijn gezicht laten lopen na weer een lachsalvo. Elke aflevering is orgineel. Elke nieuwe Idols-kloon is niet orgineel. En dat ben ik nu wel een beetje zat, altijd hetzelfde moeten kijken. Herhaling van een herhaling van een harhaling van het orgineel. Mensen, waarom maak ik me eigenlijk druk om alle bagger op de televisie? Ik kan het rode uit/aan knopje op mijn afstandsbediening na het moment dat ik mezelf de vraag stelde steeds makkelijker vinden; Waarom kijk je?

Dit artikel delen

Over de auteur