1. Hot in Japan: Yakuza 3

Hot in Japan: Yakuza 3

Ryu Ga Gotaku 3 is de naam die in Japan gezorgd heeft voor nogal wat verkopen. Nogal wat verkopen is eigenlijk erg zacht uitgedrukt omdat de game wat succes betreft zelfs in de buurt komt van Metal Gear Solid 4. Dan moet je van goede huize komen, en dat is de reden waarom ik geinteresseerd raakte in deze game.

Voor ons westerlingen is deze game beter bekend als Yakuza 3. Over de Yakuza hebben we allemaal wel eens wat gezien of gehoord en kennen we als de bikkelharde Japanse mafia. Populair is het verkeerde woord voor deze uiting van georganiseerde misdaad maar dat het tot de verbeelding spreekt valt niet te ontkennen. In het bijzonder natuurlijk in het thuisland Japan. De eerste twee delen van de Yakuza reeks hebben wel een kans gehad in het westen maar verkochten erg slecht op de PlayStation 2. Uitgever SEGA besloot daarom om het derde deel alleen in Japan op de markt te brengen. Het succes was echter zo overweldigend dat er misschien toch een kansje is dat die beslissing heroverwogen zal worden. De game werd gretig uit de winkels gehaald en bleek ook nog een heuse system seller te zijn die zelfs de Wii even het nakijken gaf. De vraag is wel blijven hangen wat nu precies de hype is rondom deze PlayStation 3 -titel. Om nader tot het antwoord op die vraag te komen ben ik maar eens aan de slag gegaan met de demo van Ryu Ga Gotaku 3. Een beetje kloten voor een Japans account, maar dan heb je ook wat.

Om te beginnen moet ik meteen aangeven dat het succes deels te verklaren is door het feit dat deze game voor de volle 100% een Japans feestje is. Tokio is de stad en werkelijk alles ademt de Japanse cultuur uit. De voetgangers op straat, de winkeltjes die je passeert, alle neon uithangborden die je verblinden en onleesbare teksten overal om je heen. Voor even ben ik toerist op PlayStation Network. De toerist uithangen kan ik niet voor lang. Ik ben Kiryu Kazuma en loop in een duur maatpak door redelijk druk bevolkte straten. Rustig wandelend wordt ik opeens aangesproken door een kerel die moeilijkheden zoekt. Kennelijk wek ik agressie bij hem op. Ik heb geen idee wat hij tegen me roept maar duidelijk is dat hij niet om een vuurtje vraagt. Door middel van een titel in beeld is er een aankondiging dat er wat staat te gebeuren en even later ben ik gevecht met dat nare ventje en er blijken een paar vriendjes van hem bij te zijn. Vrij snel is duidelijk welke combinaties op de controller te gebruiken zijn en kort na het begin is het weer afgelopen en smeken ze bloedend om genade. Gedurende de wandeling kom ik nog vaker groepjes figuren tegen die duidelijk niet mijn vrienden zijn. Steeds moeten ze het onderspit delven. Het vechtsysteem is ook zonder uitleg snel op te pikken en voelt solide aan. Je voelt de neuzen kraken en je digitale knokkels kun je bijna voelen bij de klappen die je uitdeelt. De variatie in aanvallen is voldoende en zorgt ervoor dat de verveling niet snel zal toeslaan. Bij verschillende aanvallen krijg je een vurig blauw of rood aura en deze staan voor verschillende aanvallen die je kunt uitvoeren. Na diverse ellebogen en kopstoten schiet de actie in een quick time event en met een druk op de juiste toets kraken de botten van je vijanden.

Een straatje verder komen twee meisjes uit een club gerend terwijl ze worden nageroepen door een kerel die één van de dames van haar tasje heeft ontdaan. De meiden zijn kennelijk in de problemen dus besluit ik de club in te gaan om orde op zaken te stellen. De daarop volgende dialoog kan ik uiteraard niet volgen maar duidelijk is dat ik niet welkom ben. De baas stuurt zijn handlangers op mij af en kan zelf ook een aardig robbertje vechten. Ik zal nu heel eerlijk zijn; de game modus stond op easy maar de baas maait mij uiteindelijk neer met een samurai zwaard. Gelukkig is er na het beschamende game-over scherm een optie om direct terug in de actie te keren. De tweede keer in het gevecht gaat het allemaal wat beter omdat ik ontdek dat er diverse attributen te gebruiken zijn in de omgeving. Barkrukken, tafeltjes en staande lampen dienen allemaal als wapen en daar maak ik dankbaar gebruik van. Je kunt er voor kiezen om met deze attributen te gooien of om iemand mee voor zijn kop te slaan. Ik gebruik de barkrukken om te gooien zodat de vijanden op afstand blijven. Even later komt de baas weer met zijn zwaard en hoe ideaal is het dan om met een staande lamp zijn tanden uit zijn bek te slaan. De overwinning is zoet en na veel niet te volgen dialoog ben ik weer terug op helverlichte straat.

De personages op straat kun je deels aanspreken en één van hen blijkt een portier van een nachtclub. Hij laat mij binnen en ik vind mijzelf na een keuze menu terug naast een lieftallige dame. Aan het aantal hartjes in het scherm te zien vind ze mij leuk. Ik moet kiezen wat ik haar te drinken en te eten geef en daar komt de Japanse cultuur weer om de hoek kijken. Het menu bestaat uit diverse Japanse gerechten die door een plaatje worden weergegeven. Ik kies sushi en champagne. Geen knoflook vanavond want dit kan wat worden! Het blijkt een goede keuze want de hartjes in beeld lopen op. Ik ben schijnbaar het mannetje. De dialoog is niet te volgen maar het blijkt een trial and error. Geef je de juiste reactie dan zullen de hartjes oplopen. Geef je een verkeerd antwoord dan verschijnt een donderwolk en de dame wordt pissig. Het gaat de goede kant op want ik mag met mijn mobiel een foto van haar nemen. In first person kijk je door de lens en dan ga je natuurlijk met de camera spelen. Ik kijk even naar beneden en kan een lach niet onderdrukken als ze direct haar armen voor haar borst kruist. Dat is dus niet de bedoeling en een donderwolkje verschijnt weer. Beetje jammer maar ik heb wel een puike foto kunnen nemen. Hiermee eindigt de mini game en ik sta weer buiten.

Het doel ontgaat me maar dit zijn typisch Japanse dating elementen die verwerkt zijn in een mini game. Hoe het verder uitgewerkt is in de uiteindelijke versie kan ik alleen maar raden maar het is een duidelijke verdieping van de gameplay. De dames uit de club zijn overigens gemodelleerd naar echt bestaande modellen en dat is verdomd goed gedaan!

Het volgende gebouw dat ik bezoek, blijkt een Deli store te zijn. Ik weet niet of je wel eens in een toko geweest bent maar dan ken je het gevoel. Er staan potjes, pakjes en flessen maar what the hell zit er in? Zo ook hier, ontelbare producten die je bij de verkoper kunt aanschaffen maar wat het is, daarvoor moet je eigenlijk een Japanner naast je op de bank hebben zitten. Dat is vast reuze gezellig maar voor een avondje gamen hoeft het van mij niet zo. Met de producten die te koop zijn, kun je je health aanvullen dus zal het wel degelijk uitmaken wat je koopt en gebruikt. Voor nu niet belangrijk dus bekijk ik rustig een paar tijdschriften. Even ben ik weer de toerist als ik de cover modellen bekijk.

Op de mobiel die ik bij me heb, krijg ik onduidelijke instructies maar niet veel later blijkt het te gaan om een waarschuwing. Ik loop het verkeerde steegje in en vier heren in trenchcoats benaderen mij voor een onderonsje. Ik bevind mij wederom in een lastig gevecht waarin ik het onderspit al snel moet delven door de overmacht. De combinatie van vuistslagen, flying kicks en schouderworpen is niet voldoende om het viertal van mij af te slaan. Na de restart realiseer ik me dat er ook wat fietsen tegen een muurtje staan. Geloof me, het geeft voldoening om die fietsen op de hoofden stuk te rammen. Het blijkt pure noodzaak om de omgeving tegen je vijanden te gebruiken. Na afloop van het enerverende gevecht, is de demo helaas ook meteen ten einde.

Conclusie

Mijn conclusie na het spelen van de demo is erg simpel; deze game moet naar Europa! Yakuza 3 is GTA in Tokio en meer. Niet de open wereld die GTA biedt maar een fijne titel met een goed vechtsysteem, bikkelharde actie, makkelijk te leren controls en een tof sfeertje. De mogelijkheden in de gevechten zijn naar gelang de game vordert steeds uitgebreider waardoor de actie boeiend zal blijven. Er is daarnaast geld te verdienen waarmee je diverse items en upgrade’s kunt kopen die je verder helpen in het verhaal en diverse side missions. Je kan dan ook nog een dating game spelen met realistisch gemodelleerde dames en karaoke en andere mini games zullen aanwezig zijn. Grafisch is ook alles meer dan in orde. Tokio ziet er goed uit en de karakters zijn met oog voor detail weergegeven. Het Japanse sfeertje is briljant maar moet je tegelijk wel aanspreken. Mocht je er niets mee hebben dan zal het ook niets voor je zijn. Genoeg om enthousiast over te zijn. Ben je benieuwd geworden dan kun je natuurlijk zelf even de Japanse PSN store opzoeken.

Dit artikel delen

Over de auteur