1. IGF Villa - No 7th rest for the wicked

IGF Villa - No 7th rest for the wicked

Wat doe je als je op een avond in de slowchat zit en de chat is slowwww? Je stelt voor een IG sitcom te maken die uitgroeit tot een reallife soap. Waar vervolgens verhalen over geschreven worden. Dit is er een:

No 7th rest for the wicked

Het was een heldere warme nacht in de IGF villa, de sterren waren goed zichtbaar en de warmte van die dag was nog niet helemaal weggetrokken. Het ideale moment om buiten even een sigaretje te gaan roken, had 7threst gedacht toen hij binnen even een biertje met Vigilante, vlaflip en Snappie aan het drinken was. Terwijl hij rustig een sigaret uit zijn pakje haalt en zijn zakken doorzoekt naar een aansteker valt zijn oog op de muur die de tuin scheidt van de wereld die daar buiten ligt. De muur was in principe natuurlijk een opeenstapeling van stenen versterkt door cement, maar dat was niet het enige wat de muur betekende voor hem en zijn huisgenoten. Ooit, voordat deze villa in gebruik werd genomen voor deze absurde show, zal hij wel bedoeld zijn om mensen buiten te houden. Of in ieder geval om het terrein wat bij de villa hoort te scheiden van de bossen daar omheen. Maar voor hem en waarschijnlijk de rest van de deelnemers ook, heeft de muur een andere symboliek. Het is meer een gevangenis, de muur scheidt hen van hetgeen wat er achter ligt. Van de mensen van wie hij houdt, de stad waar hij woonde en de wereld waarin hij leefde. De materiële manifestatie van het contract dat hij met de mensen achter de IGF villa heeft afgesloten. Je blijft in de villa tot het einde van het programma. “Of tot je eigen einde” mompelt 7threst tegen zichzelf, denkend aan het lot van Karel een aantal maanden geleden.

Opeens voelt hij in zijn achterzak zijn aansteker, hij haalt hem er uit en steekt zijn sigaret op. Niets is lekkerder dan een peuk na een paar biertjes, denkt hij bij zichzelf terwijl hij een flinke hijs neemt. “We hebben in ieder geval de kleine dingetjes nog ons ietwat gelukkig maken, wie het kleine nie…” Opeens schrikt hij op vanuit zijn interne monoloog wanneer hij een geritsel hoort aan de donkere kant van de tuin. Het gedeelte waar hij staat wordt verlicht door enkele fakkels, maar het grootste gedeelte van de tuin is pikkedonker. Het weinige licht dat de sterren bieden is niet genoeg om goed te zien wat daar precies aan de hand is. “Is daar iemand?” vraagt hij met een subtiele ongeruste ondertoon. Geen reactie… “Misschien was het een dier ofzo…” zegt hij hardop, kennelijk tegen niemand behalve zichzelf. Terwijl hij nog maar een hijs neemt van zijn sigaret hoort hij weer geritsel aan de donkere kant van de tuin. Nu begint 7threst toch wel een beetje ongerust te worden en maakt aanstalten om naar binnen te gaan. Hij gooit zijn half opgerookte sigaret richting de vijver wanneer hij door de flakkerende vlammen van de fakkels een gestalte op zich af ziet komen.

Bij het weinige licht dat aanwezig is kan 7threst niet veel meer zien dan zijn silhouet, het lijkt erop dat de figuur een beetje mank loopt. 7threst weet op het moment even niet precies wat hij moet doen. Wanneer de gestalte dichterbij komt ziet 7threst waarom de figuur mank loopt; de broek van zijn rechterbeen is aan flarden en hij denkt zelfs wat bloed te kunnen ontdekken op de stof van het kledingstuk. 7threst’s eerste reactie is om de figuur te gaan helpen. Ondanks de wat beangstigende setting is hij niet een persoon die zomaar iemand in nood verlaat. Wanneer 7threst een stap dichterbij zet schrikt hij naar achter, in het licht van de maan en sterren wordt het lemmet van een gekarteld legermes zichtbaar. Verstijfd door de schrik kan de figuur dichtbij genoeg komen om met het stompe heft van het mes een klap uit te delen tegen de slaap van 7thrests hoofd. Hij voelt een scherpe pijn voordat alles zwart wordt.

Een paar maanden daarvoor was alles in de villa nog een stuk leuker voor 7threst. Hij had een goede vriendschap opgebouwd met Fidelity en met de meeste mensen kon hij het prima vinden. Hij had een aantal aanvaringen gehad met Monniejj, maar gewoon besloten om haar maar een beetje uit de weg te gaan. Waarom zou je immers slapende honden wakker maken? Als hij het met één van de negen anderen in het huis niet kan vinden, dan vind hij dat een goede score. Met Marianne en Chiz kon hij altijd leuke gesprekken voeren en met de mannen; Choqo, Snappie en Vlaflip kon hij een lekker avondje borrelen. Alleen jammer dat die avondjes meestal eindigden met Vlaflip die ergens in het huis in zijn eigen kots lag. Behalve dat het stonk was dat echter niet zijn probleem. Die last moest Yd dragen, de schoonmaker van het huis. Sympathieke vent was dat, ondanks zijn gebrekkige Nederlands. En hij leek er nooit een probleem van maken als Vlaflip weer eens bezig was geweest. Met Raem en Jasmijn had hij zoals de meeste bewoners niet veel, die waren vooral met elkaar bezig in hun kamer. Het leven was toen nog goed en de muur was nog gewoon een opeenstapeling van bakstenen, versterkt met cement.

Met een bonzend hoofd wordt 7threst weer wakker, hij ligt in het donkere gedeelte van de tuin. In de verte ziet hij het flakkerende licht van de fakkels, waar hij zojuist een sigaret aan het roken was. Zijn ogen zijn snel aangepast aan het donker en hij ziet naast zich een hurkend figuur, druk uitoefenen op zijn wond. De man had schijnbaar zijn broek uitgetrokken om een noodverband aan te kunnen leggen voor zijn wond. “Wie ben je?” Vraagt 7threst terwijl hij er achter komt dat zijn handen achter hem geboeid zijn. “Ja wie ben ik?” Zegt de vreemdeling. “Wie zou mij nou moeten kennen? Het is niet alsof ik in de IGF Villa zit ofzo heh?” 7threst wil antwoorden maar bedenkt opeens dat dit een redelijk vreemd antwoord is. “Wat bedoel je daarmee?” Vraagt hij. De donkere gestalte staat op, redelijk moeizaam door zijn gewonde been en hurkt weer neer vlak bij 7threst. Het gezicht van de man is nu een stuk beter zichtbaar, een ietwat kalende blanke jongeman begin 20 met kort stekeltjeshaar zit recht voor hem. “Wat ik daar mee bedoel is dat als ik je mijn naam zou geven, of mezelf zou laten zien, je nog steeds niets zou weten.” Goed punt denkt 7threst bij zichzelf, maar wat zei hij nou over de IGF Villa? Alsof de vreemdeling hem hoorde gaat deze verder met zijn enigmatische verhaal. Hij verteld dat als hij in de IGF Villa had gezeten mensen hem wel zouden kennen, hij zou beroemd zijn, in rijkdom leven en geen zorg aan zijn hoofd hebben. De ironie die voortvloeit uit de tegenstelling van het verhaal van de onbekende man en hetgeen waar 7threst bij de fakkels aan dacht gaat onze held niet onopgemerkt voorbij en hij laat een sarcastische gniffel ontsnappen. “Wat?!!” Roept de man merkbaar gefrustreerd voordat deze zich realiseert dat hij onopgemerkt moet blijven door de andere villabewoners. “Niets” zegt 7htrest, redelijk geïntimideerd, “Maar wat kom je hier precies doen, midden in de nacht met een mes… In je onderbroek?” Een paar seconden na de uitspraak had 7threst alweer spijt van zijn opmerking toen het stompe heft van het mes zijn slaap wederom raakte. De wereld werd weer zwart.

Een aantal weken begon het verblijf in de villa voor de deelnemers al een stuk minder plezierig te worden. De goede vriendschap die 7threst opgebouwd had met Fidelity lag aan diggelen, omdat het meisje kennelijk verliefd op hem was geworden. De boodschap dat hij homo was had haar als een mokerslag geraakt. Het was nooit zijn bedoeling geweest om haar te kwetsen, maar dat is wat deze villa met je doet. Het was overal te zien, Jasmijn en Raem kwamen nooit meer hun bed uit. Het enige wat Vigilante nog deed was drinken. Hij had nog steeds wat met Monniejj, maar of dat liefde of gewoon pure lust was is nog maar de vraag. Snappie begon steeds verder af te zakken in zijn fantasiewereld met Gerrit en Choqo was uiteraard opgepakt. Met de rest van de bewoners ging het niet zo zichtbaar slecht als met deze, maar 7threst kon zich ook niet voorstellen dat het met hun goed ging. En dat allemaal door die eikel van een Jaspert, die deelname aan de meest zieke spelletjes verplichtte voor de deelnemers. Die ene keer dat ze door de kots van Vlaflip in het zwembad moesten zwemmen om WC-papier te regelen. Of die keer dat ze gedwongen Russische Roulette moest spelen. God… arme Marianne…

Het meest opvallende verschijnsel van zijn verblijf in het huis is hoe klein zijn wereld wel niet geworden is. De mensen en gebeurtenissen in huis zijn alles wat hij kent. En die wereld houdt op bij de muur. Alles daarbuiten is een verre herinnering, het enige wat soms doorbreekt is de stem van Jaspert. Als de wereld buiten zou eindigen, zouden ze het dan wel door hebben?

Wanneer 7threst voor de tweede keer die avond wakker wordt in de tuin, jammer genoeg zonder bloedende anus, is hij zich weer snel bewust van zijn omgeving. Hij zal zich niet nog een keer knock out laten slaan en zoekt om zich heen naar de persoon die dit allemaal veroorzaakt heeft. Wanneer hij hem in eerste instantie niet ziet, probeert hij zichzelf staande te krijgen. Erg lastig met die handboeien nog om zijn handen. Eenmaal staande zet hij een aantal stappen totdat hij een schaduw ziet hurken, turend naar het raam van de villa met een verrekijker. Aangezien hij gebonden is kan hij onmogelijk zijn Kung Fu training gebruiken en hij is te ver van de villa verwijdert om hulp te roepen. Toen hij zich dit bedacht, maakte hij een ander plan. Hij plofte neer op de grond en begon te praten. “Weetje, het idee dat jij hebt over deze villa…” De figuur draait zich om, zichtbaar geschrokken, maar ook verrast dat 7threst niet geprobeert heeft te ontsnappen. “Het klopt niet.” Gaat 7threst verder. Vervolgens legt onze held uit wat deze villa gedaan heeft met de deelnemers. Hoe veel hij ook verteld, de onbekende persoon onderbreekt hem niet, en blijft geboeid luisteren. Wanneer hij zijn hele verhaal gedaan heeft blijft de onbekende man in stilte naar de grond zitten kijken. Na een tijdje staat hij op, pakt zijn mes en loopt op 7threst af. Zijn hartslag schiet omhoog. “kut kut kut”, denkt 7threst “Had ik nu maar iets gedaan!!” De man stapt op hem af en snijd de boeien met één haal door. Beteuterd kijkt 7threst naar zijn handen en vervolgens naar de man. De man kijkt 7threst aan en zegt: “Bedankt! Ik had misschien wel iets stoms kunnen doen vandaag… Ik was jaloers op jullie, maar mijn problemen vallen kennelijk in het niets met wat zich hier af speelt.” 7threst weet niet of hij nu blij of verdrietig van deze opmerking moet worden. Wanneer de man zich terug richting de muur begeeft roept 7threst hem na: “wat ga je nu doen?” Het is weer langzaam licht aan het worden en door de ochtendmist door is te zien dat de man zijn schouders op haalt. “Geen idee, terug over de muur, kijken hoe ik mijn leven weer op de rails kan krijgen.” 7threst knikt zijn hoofd en kijkt toe hoe de man verder loopt. “Wacht!” roept 7threst, “Wie ben je nou eigenlijk?” De man stopt, kijkt achterom en zegt: “Sadist.” 7threst draait zich om en loopt terug naar de fakkels. Hij zoekt naar zijn sigaretten en vraagt zich af hoe die Sadist in zijn onderbroek over het prikkeldraad zal komen. Terwijl hij zijn sigaret aan steekt kijkt hij naar de muur. Die lijkt nu weer iets meer lijkt op een opeenstapeling van stenen versterkt door cement. En er is een wereld daar buiten.

Epiloog

In de donkere regiekamer zit iemand gefascineerd naar een beeldscherm te kijken. Daarop is te zien hoe 7threst in gedachten zit te staren naar de muur. Op de andere beeldschermen is elke hoek van de tuin te zien, ook in infrarood. Het subtiele gezang van de vogels in de vroege morgen klinkt door de luidsprekers. De persoon in de regiekamer leunt naar voren en slaat met zijn vuist op de tafel. “Verdomme 7threst… zo had het niet moeten aflopen!” De gestalte leunt terug naar achter en mompelt: “We moeten dan maar een andere manier verzinnen…”

Dit artikel delen

Over de auteur