1. IGF Villa - Not very Vigilant

IGF Villa - Not very Vigilant

Wat doe je als je op een avond in de slowchat zit en de chat is slowwww? Je stelt voor een IG sitcom te maken die uitgroeit tot een reallife soap. Waar vervolgens verhalen over geschreven worden. Ondertussen is de IGF Villa uitgegroeid tot iets wat verder gaat dan alleen de slowchat. De verhalen die ik schreef werden erg goed ontvangen en na een aantal bedreigingen op onder andere mijn ballen heb ik besloten nog even door te gaan met het schrijven. Ik heb momenteel een arc van 8 afleveringen in m'n hoofd, dit is het vijfde verhaal. De verhalen zijn onderling gelinkt, dus lees ze in chronologische volgorde.

Not very Vigilant

Een kroonkurk schiet over de tafel heen als gevolg van een fles bier die geopend wordt met een aansteker. Het is zaterdagavond en de deelnemers zitten met zijn allen in de woonkamer gezellig wat te drinken en te praten. Normaal zou deze dag voor de meeste een flinke avond stappen betekenen, maar dat zit er voor de bewoners van de IGF-villa niet in. Ze zijn aangewezen op elkaar en de woonkamer. Het flesje bier dat tot voor kort nog voorzien was van een kroonkurk om het gele vocht goed te houden staat voor één van de bewoners die er even niets anders mee lijkt te doen dan er naar te staren. Het is Vigilante, en zo te zien is het niet zijn eerste biertje van die avond. Opeens steekt deze zijn hand uit, grijpt het flesje en neemt er een grote teug uit. Kennelijk is hij weer terug in het land van de levenden. Links van hem zit Monniejj, die al een tijdje tegen hem aan het praten is. Wanneer Vigilante door krijgt dat het geluid links van hem een verhaal is dat tegen hem gericht is kijkt hij haar kant op en zegt op een verwarde toon: “Wat?” Monniejj stopt halverwege een zin en kijkt hem aan met een blik die zou kunnen doden. “WAT?!!! Wat denk je?” snauwt ze hem toe. Niet echt onder de indruk van het dreigende vertoon van zijn buurvrouw denkt Vigilante bij zichzelf: “Pff waarom ben ik ooit iets begonnen met haar? Ze is verdomde irritant!”. Vigilante haalt zijn schouders op en mompelt: “Geen idee, maar het kan me ook niet zoveel schelen.” Monniejj lijkt even met haar mond vol tanden te staan maar niet lang daarna lijkt ze op ontploffen te staan. Wanneer hij nog een slok van zijn biertje wilt nemen komt hij tot de ontdekking dat deze alweer leeg is. Links van hem hoort hij weer wat, maar het interesseert hem niet genoeg om er aandacht aan te besteden. Zijn bier is immers op. Hij staat op en begeeft zich richting de koelkast, Monniejj stampvoet ondertussen duidelijk geïrriteerd de kamer uit.

Wanneer hij de koelkast opent brengt de koude lucht die ontsnapt hem een moment van nuchterheid. Het grootste deel van de tijd die hij in het huis heeft doorgebracht is één groot zwart gat. Of meer een foto die niet in focus is. Hij kijkt naar de biervoorraad in de koelkast en herkent daarin de oorzaak hiervan. De weinige herinneringen die hij wel heeft zijn van de momenten dat hij nuchter was, en die zijn op één hand te tellen. Verrassend genoeg was dit de verjaardag van Slappie, die groots gevierd werd in de villa. Enorme hoeveelheden drank werden geleverd, een kist met luxe Cubaanse sigaren en er werd zelfs een DJ het huist in geloodst. DJ Needakill zou zijn voornamelijk Tiësto georiënteerde draaikunsten ten gehore brengen. De sfeer was goed in het huis en iedereen had zin om weer een avondje te gaan “stappen”, ook al was het in het huis waar ze elke dag doorbrengen.

Die ochtend kwam hij vol goede moed de keuken in lopen, om vervolgens linksaf te slaan bij de koelkast. ” Negen uur ’s ochtends, prima tijd voor een eerste biertje!” Dacht hij bij zichzelf. Terwijl hij probeert te kiezen tussen een Heineken, een Jupiler en een Westmalle Trippel wordt er in zijn kont geknepen. Het is Monniejj, ze is blij om hem te zien en probeert hem een kus te geven. Dit wordt uiteraard erg moeilijk gemaakt door haar masker, maar uiteindelijk lukt het ze om elkaar een pakkerd te geven. Wanneer Vigilante weer aanstalten maakt om zich om te draaien en een Jupiler te pakken hoort hij Monniejj. “Alsjeblieft, doe het niet…” Vigilante kijkt achterom en vraagt zich af wat haar bezielde. “Het is al over negenen! Ik ben al laat!” Zegt Vigilante enigszins geïrriteerd. Monniejj kijkt beteuterd naar beneden en zegt: “Sorry, ik wilde gewoon een keer een dagje met je doorbrengen dat je nuchter bent… Met de echte Vigilante…” Vigilante schrikt van haar opmerking en de manier waarop ze het brengt. Hij denkt even bij zichzelf na en belooft haar vervolgens die dag niet te drinken. Monniejj slaakt een klein gilletje, geeft Vigilante een knuffel en huppelt de keuken uit. Vigilante ziet het aan en krijgt zelf een warm gevoel van binnen van de vreugde die hij kennelijk bij haar veroorzaakt heeft. Niet wetende waar hij aan begonnen is kijkt hij de koelkast door. Hij ziet een glazen fles met een witte vloeistof er in. “Hmm… M e l k…” Zegt hij hardop terwijl hij naar de fles kijkt. “ach, je leeft maar één keer!”

De koelkast wordt dichtgesmeten en wanneer de koude lucht zijn dronkenschap niet meer hindert komt Vigilante weer langzaam uit zijn herinnering terug naar het heden. Wanneer hij zich weer van zijn omgeving bewust wordt ziet hij links van hem Vlaflip staan met vier volle biertjes. Hij lijkt een gebaar te maken, maar Vigilante heeft niet meteen door wat hij bedoelt. “Of je een nieuwe wilt?!” Zegt Vlaflip enigszins geïrriteerd. “ooooh… ja lekker.” antwoord Vigilante enigszins vanuit de verte. Als hij redelijk wankelend zijn weg weer naar de tafel heeft gevonden en op zijn stoel geploft is, pakt hij een aansteker van de tafel, waarschijnlijk van 7threst, en probeert zijn biertje open te maken. Ondertussen staart hij naar de overkant, waar Chiz en Slappie kennelijk druk in gesprek zijn. Chiz is druk aan het handgebaren en Slappie ziet er uit als een geslagen hond. Ergens zou hij wel willen weten waar het gesprek over gaat, maar dat is teveel moeite denkt hij bij zichzelf. Ondertussen is hij nog steeds aan het worstelen met het openen van zijn biertje. Rechts ziet hij Vlaflip en Fidelity erg hard lachen. Het lijkt hem erg interessant om te weten waarover, maar zijn biertje is toch echt belangrijker. En het is ook erg vermoeiend om dat alles te gaan volgen. Wanneer hij naar zijn biertje kijkt, komt hij er meteen achter waarom Fidelity en Vlaflip zo hard aan het lachen zijn. De kroonkurk die hij er met zijn aansteker af probeerde te wippen… Is nergens te bekennen. Na even verward te zijn van dit mysterie hoort hij Vlaflip roepen: “Hahaha, dude die had ik er dus al vanaf gehaald voor je!”. Alweer half vergeten wat er ook alweer precies aan de hand was steekt Vigilante een duim op naar Vlaflip en zegt: “Toppie man!”. Hij brengt de hals van de fles richting zijn mond en neemt er wederom een flinke slok van. Opeens wordt hij opgeschrikt door ijskoud water, wanneer de waas van alcohol optrekt ziet hij Monniejj met een lege emmer water staan en een erg boze uitdrukking op haar gezicht. Het verdwijnen van de roes door het ijskoude water laat hem meteen weer denken aan die ene dag, die dag van Slappie’s verjaardag…

Het is ondertussen avond en wonder boven wonder is het Vigilante gelukt de hele dag nog geen druppel alcohol te drinken. Hij heeft de dag doorgebracht met Monniejj en het was één van de mooiste dagen van zijn leven. Ze hebben een erg romantische picknick gehad in een afgelegen plek van de tuin en de rest van de dag hebben ze doorgebracht in haar kamer. Hij is zowel blij als verbaasd over de kwaliteit van het leven op een dag zonder alcohol en zit er stiekem aan te denken de drank compleet af te zweren. De verjaardag is ondertussen in volle gang en Vigilante geniet van de contacten met zijn huisgenoten. Ongelooflijk dat hij eigenlijk nog nooit een echt gesprek heeft gehad met de mensen hier. Op het standaard drankgelal na dan. 7threst had een aantal zeer interessante zaken te melden over obscure Japanse games en Fidelity vertelde een aantal boeiende zaken over haar Iraanse afkomst. Maar het schijnende middelpunt van zijn wereld was Monniejj, ook al was ze aan de andere kant van de kamer aan het dansen op de beukende beats van DJ Needakill voelde hij nog steeds een sterke connectie met haar. Iets wat wederzijds was, elke keer als zijn blik haar richting op ging, werd zijn oogcontact beantwoord door haar. Hij voelde zich goed…

Opeens was hij weer terug in het heden, het effect van het koude water was uitgewerkt en hij staarde wederom in de ogen van zijn meisje. Maar deze keer waren het niet de liefdevolle blikken hij zich zojuist herinnerde. Er was woede, pijn en verdriet zichtbaar. “Wat is er fout gegaan?” Dacht Vigilante bij zichzelf. “Schat…” Vigilante werd ruw onderbroken in zijn zin door Monniejj. “Wat nou schat? Denk je nu echt dat je nog het recht hebt om mij schat te noemen.” Vigilante, deze keer duidelijk wel onder de indruk, bleef stil. Maar of dit door de roes van de alcohol kwam of omdat hij wist dat hij dat recht inderdaad verspeelt had is de vraag. “De reden van die emmer water, is omdat ik je nuchter wilde hebben hiervoor.” Vigilante, nu redelijk bij zinnen, viel haar in de rede. “Monniejj, sorry, ik heb me gedragen als een idioot..” Hij pauzeerde even om zijn gedachten op een rij te zetten maar Monniejj zou hem die respijt niet geven. “Nee jij praat nu even niet, ik heb alles geprobeerd om dit te laten werken. Na Slappie’s verjaardag dacht ik dat er hoop was… Maar het is duidelijk dat dit dus niet geval is!”. Vigilante zijn hart slaat een paar slagen over wanneer hij door krijgt wat voor gesprek dit precies is. “Het is uit, ik wil niets meer met je te maken hebben! We wonen dan wel in hetzelfde huis maar ik wil niet eens dat je nog tegen me praat of naar me kijkt! Begrepen?!”. Monniejj vertrekt wederom richting haar kamer en de rest van de aanwezigen kijkt Vigilante met grote ogen aan. Zonder een woord te uitten staat Vigilante op en begeeft zich naar de koelkast. Een nieuw biertje is waar hij naar op zoek is en na er één gevonden te hebben besluit hij even in de tuin te gaan zitten. Hij heeft even geen behoefte aan gezelschap. Ondanks dat het vol zomer is, is het een koude nacht. Als vigilante gaat zitten schiet opeens een nieuwe herinnering zijn hoofd in. Het einde van Slappie’s verjaardag…

DJ Needakill heeft ondertussen zijn platen alweer ingepakt en staat even na te praten met Snappie en de verschillende dames in het huis, die wel redelijk gecharmeerd zijn van deze internationale bekendheid. Vigilante heeft vooral het gevoel dat hij meelift op het succes van Tiësto, maar goed. Draaien kan hij wel! Terwijl DJ Needakill een handtekening zet op de kont van Snappie hoort Vigilante in de keuken de telefoon overgaan. Raem komt kort daarna de keuken uit gezet met de boodschap dat er telefoon is voor hem. Vigilante begeeft zich richting de keuken en werpt nog even een liefdevolle blik naar Monniejj. Die vurig beantwoord wordt vanachter het masker. In de keuken stapt hij met een grote boog over Vlaflip heen, die weer eens knock out in zijn eigen kots ligt. Wanneer hij de telefoon oppakt hoort hij een bekende stem aan de andere kant. Het is Jaspert, de programmadirecteur. “Hey alles goed?” Zegt Vigilante met een vrolijke intonatie. “Nee!” klinkt het dreigend vanuit de hoorn. “We hadden een afspraak Vigilante, jij zou de boel daar op zijn kop zetten”. Vigilante weet niet goed hoe hij hier op moet reageren, hij is toch niet alleen in het huis gezet om te zuipen? Zijn vermoedens worden bevestigd wanneer de stem aan de andere kant vervolgt; “Je bent in het huis gezet om te zuipen, stop je met zuipen… dan lig je er uit.” Terwijl hij de telefoon op de grond laat vallen, overmand een gevoel van onmacht hem. Als hij stopt met zuipen moet hij het huis verlaten en ziet hij Monniejj nooit meer… “Dat nooit!” denkt hij bij zichzelf… Hij blijft even staan en begeeft zich vervolgens richting de koelkast, aansteker in de aanslag.

Terug in de tuin druppelt er een zilte traan over zijn wang. Hij staat op, wankelt richting de keukendeur en mompelt: “Tijd om dit weer te vergeten…”

Dit artikel delen

Over de auteur