1. Het demo-effect

Het demo-effect

Toen ondergetekende op een sombere donderdagnamiddag -examens stonden voor de deur- even op PSN rondneusde werd hij aangenaam verrast. Ik was namelijk van plan om de demo van Monster Hunter Freedom Unite te downloaden, wat ik ook gedaan heb, maar hiernaast heb ik ook nog een andere demo gedownload. Namelijk die van de nieuwste RockBand telg en tegelijk het debuut van deze serie op de PSP. Vol verwondering zat ik naar mijn PSP-scherm te koekeloeren. Op de aankondiging van deze game na heb ik namelijk niets meer van deze game vernomen. Let wel: dit is volledig aan mezelf te wijten. Mijn gebrek aan ervaring met de RB-serie wist nu niet bepaald m’n interesse op te wekken voor dit spel.

Toen ik wat later ook deze demo kon uitproberen, was ik meer dan aangenaam verrast. Na de training, ging ik door naar quick-play. Hier werd mijn enthousiasme gedeeltelijk getemperd door het track-switchen. Maar ik gaf niet op en bleef de demo maar weer opstarten en probeerde ook even de extra modi: Warmup Mode (speel wat je wil voor zolang je wil) en Band Survival Mode (zorg ervoor dat alle instrumenten van je band de song overleven). Deze modi waren een aangename afwisseling en zogen me nog meer in de game… euh… demo.

Na de demo grondig verkend te hebben, raakte ik deze uiteindelijk beu. Een demo is nu eenmaal niks meer dan een voorproevertje van het echte werk. Nou, ondertussen had deze demo me volledig in zijn greep) en bleef in mijn hoofd rondspoken de komende weken. Veel meer dan die van Monster Hunter, wat me na welgeteld één speelbeurt al verveelde. Ik was toen al geruime tijd bezig met het opstellen van een ‘to buy’-lijstje voor mijn aankomende reis. Want als enig kind slaat de verveling vaak al snel toe in de auto of in ons hotel. En aangezien een voorbereid man er twee waard is, was ik al een tijdje bezig met het verzamelen van nieuwe films, cd’s, comics en games. Die games waren bestemd voor mijn teergeliefde PSP en ondertussen is die alweer voorzien van nieuwe software. Je raadt nooit wat ik gekocht heb. RB Unplugged (en LEGO Batman :D).

Ondertussen heb ik al enkele game-uurtjes doorgebracht met RB en de game heeft mij niet teleurgesteld. In tegendeel zelfs: ik vind het een waar toppertje. De songlist is tof, Tour-mode is fantastisch en mijn band rockt de pannen van het dak. Al zeg ik het zelf. :]

Op verschillende vlakken was de demo van RockBand Unplugged een goede zaak voor me. Niet alleen heb ik zo een game aangekocht die me eerst niet wist te boeien, maar ook heb ik voor het eerst het effect van zo’n demo ondervonden. Als Wii-bezitter, waar ik géén spijt van heb, ben ik nu eenmaal niet zo bekend met demo’s. En aangezien ik maar amper demo’s uitprobeer van PSP-games zoek ik ook maar amper achter nieuwe uitprobeersels.

Ik ben dus maar wat blij dat ik toch nog eens die kleine moeite genomen heb, want het heeft geloond. Het doet je inzien wat de macht is van zo’n demo en welke kans een bedrijf als Nintendo laat liggen door dit niet te gebruiken. Ik weet natuurlijk ook wel dat het wegens het vermogen van de Wii onmogelijk is, maar toch is het te betreuren. Die demo kwam zomaar eventjes out of the blue bij mij terecht en ondertussen heb ik de volwaardige game al in mijn bezit en grondig gespeeld.

Ik vermoed dat ik niet de enige ben die al zoiets dergelijks meegemaakt of ervaren heeft, dus laat gerust een bericht na. (:

Dit artikel delen

Over de auteur