1. Over de Man met de Oogkleppen.

Over de Man met de Oogkleppen.

Nee niks met Schotland of vroeger wat wel de bedoeling was om over te schrijven. Dankzij het lezen van de reacties op “De nieuwe gitaar van Guitar Hero 5” kreeg ik een impuls, een hele leuke en vreemde die ik wel vaker heb maar niet weet om te zetten naar het papier. Nu – als het allemaal naar wens gaat – moet dat wel gaan lukken. Want die impuls gaat vaak over de kromme redeneringen of gedachtes of hoe je ze ook wilt noemen en om dat op papier te zetten is lastig blijkt wel bij mij.

Want wanneer ik aan kromme gedachtes denk, denk ik aan een paard dat over de straat galoppeert en zwarte oogkleppen draagt om zo niet afgeleid te worden en zo op de weg blijft te weten. Maak van dat paard nu eens iemand die ergens op reageert en maak van die weg, de weg van zekerheid. De weg van zekerheid wil zeggen; ik zeg gewoon waar ik me veilig bij voel en wil dat niet veranderen want dat andere is nieuw voor mij en misschien wel gevaarlijk, dit is maar een voorbeeld.

Of vergelijk het anders met het verruilen van de basisschool naar de middelbare school: je verruilt die kleine wereld voor de grote boze wereld en je springt in het diepe, en daar ben je bang voor of je kijkt er niet naar uit. Enfin zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen over het dragen van oogkleppen.

Maar wat als je nu die oogkleppen eens afdoet? Oh nee! Dat doe ik niet want dat is nieuw voor mij en misschien wel heel gevaarlijk. Of anders en daar is even uitleg voor nodig. Bij ons in de buurt is een dorpje en dat heet Broek en daar wil een boer grote vakantievilla’s bouwen alleen de medebewoners zijn het er niet mee eens, maar de gemeente weer wel. Dus een getouwtrek volgt en er ontstaan twee kampen: de gemeente en de boer tegen de medebewoners. Dan heb je ook nog de mensen die de boer goed kennen en ja wat hij wil moet doorgaan toch? En niet anders, want laten we het een keer niet met hem mee eens zijn, dan gaat het fout. Maar wat er fout gaat weten we niet daarvoor hebben we de oogkleppen – daar waren ze weer – te strak op ons hoofd zitten.

Of laat ik nog een voorbeeld geven bij ons in het dorp is ook een hele hype ontstaan over de beruchte kinderlokker uit de Hoske. Omrop Fryslân en de Leeuwarder Courant hebben er al aandacht besteed en ik snap gerust waarom: komkommertijd. Maar dat is niet wat er zo erg aan is aan het verhaal de kinderlokker want het zijn enkel allemaal geruchten waar dit verhaal op is berust. Waar het echt om gaat is degene die het heeft geschreven; hij wordt ook wel het Fenomeen van de Hoske genoemd – soms spottend soms gemeend – of wij noemden hem ook wel bij de plaatselijke FC het negende wereldwonder, het slaat nergens op maar soms heb je van die ingevingen die blijven hangen. Want wat is er zo bijzonder aan hem? Dat hij zelf de Leeuwarder Courant en Omrop Fryslân plus Skarsterlân Nijs opbelt en een verhaal gaat houden dat hij zoveel heeft gescoord halverwege het seizoen. En wij als team staan mooi op de achtergrond en bekijken het van een afstandje want ja: “De Jouwer thús altyd lestig”.

Wanneer je er dan wat van zegt dat hij zo’n onnozel verhaal ophoudt over de kinderlokker en dat hij zelf zo vol is over zichzelf, want zo goed voetbalt hij echt niet hoor. Die ben ik nog vergeten, we noemden hem ook wel de Topscorer van de gemiste kansen en zegt dat niet genoeg. Want wanneer je zoiets zegt wordt hij gelijk kwaad en blaft ie je af én verwijdert je uit je vriendenlijst van Hyves, niet dat het erg is maar de reden is erg. Dat je niet kunt hebben dat mensen kritiek uiten op je, een beetje kritiek moet toch kunnen en zonder kritiek kom je ook niet op je top van je kunnen. Dat je dan zo erg die oogkleppen ophoudt en dat je oordoppen in doet omdat je niet wilt horen wat voor kritiek iemand op je heeft en daar niet redelijk over wilt en kunt praten is toch wel erg.

Dit artikel delen

Over de auteur